Ποτέ μη λες Ποτέ!

Κεφάλαιο 15

"Κάνε ησυχία!Θα τους ξυπνήσεις!"άκουσα κάποιον να ψιθυρίζει.

"Εντάξει άσε με τουλάχιστον να τους βγάλω φωτογραφία.Είναι τόσο cute.Άσε που,πιθανότατα,θα περάσουν χρόνια μέχρι να τους ξαναδούμε έτσι." λέει μια άλλη φωνή.

Τι γίνετε;Τι λένε;

Άνοιξα σιγά σιγά τα μάτια μου,για να δω την Σόφι,έτοιμη να βγάλει φωτογραφία και τον Ίθαν να στηρίζεται στην πόρτα του δωματίου,έχοντας ένα στραβό χαμόγελο.

Τι στο καλό;Κοιμόμουν;

Προσπάθησα να σηκωθώ αλλά ένιωσα κάτι βαρύ στην κοιλιά μου.Κοίταξα και ήταν το κεφάλι του Άλεξ.

ΏΠΑ ΚΆΤΣΕ!ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΆ ΈΧΕΙ Ο ΆΛΕΞ ΠΆΝΩ ΜΟΥ;

Αλλά είναι τόσο ήρεμος γλυκούλης.

"Ω να πάρει!Δεν πρόλαβα να βγάλω τη φωτογραφία.Ξύπνησε η Τόρι!",είπε η Σόφι αγανακτώντας.Αμέσως ακούστηκε ένα μουγκρητό από τον Άλεξ,ο οποίος άνοιγε τα μάτια του."Τέλεια τώρα και ο Άλεξ!",συνέχισε.

Μπράβο Σόφι!Τον ξύπνησες!Μία ευκαιρία είχα και γω να ξυπνήσω μαζί με τον Άλεξ και εσύ το χάλασες!Κολλητή να σου τύχει.

"Ο κόσμος,συνήθως λέει καλημέρα.",είπα ειρωνικά.

"Τι καλημέρα καλέ;!12:00 είναι!" είπε η Σόφι.Γούρλωσα τα μάτια μου. Κοιμόμουν 5 ώρες;!

"Ποιός φωνάζει γαμώτο πρωί πρωί;Τι έγινε;"είπε ο Άλεξ και με αγκάλιασε περισσότερο.

Εκείνη τη στιγμή ένιωθα τα μάγουλά μου να καίγονται.Πρέπει να έγινα κατακόκκινη γιατί τα παιδιά γελούσαν δυνατά με αποτέλεσμα ο Άλεξ να ξυπνήσει για τα καλά.Μόλις με είδε γούρλωσε τα μάτια του.

"ΤΙ ΚΆΝΕΙΣ ΕΣΎ ΕΔΏ;"Φώναξε!Τον κοίταξα απορημένη.Τα παιδιά είχαν την ίδια έκφραση με μένα.

"Ήθελες την βοήθειά μου το πρωί και ήρθα.Είχες πάθει κρίση πανικού.Μετά μου ζήτησες να μην φύγω και έτσι έμεινα.",του είπα θυμίζοντας του τι έγινε το πρωί.

"Εγώ;Να ζητήσω από εσένα να μείνεις μαζί μου;Αποκλείεται!",είπε δείχνοντας πρώτα τον εαυτό του και μετά εμένα γελώντας.Δάκρυα είχαν ξεκινήσει να κάνουν την εμφάνιση τους στα μάτια μου.Τα παιδιά τον κοίταζαν σοκαρισμένοι.

"Μ-Μα πως γίνεται να μην το θυμάσαι;"ρώτησα με την φωνή μου να σπάει στο τέλος.

"Τόρι...",άκουσα τον Ίθαν να λέει από πίσω μου.Γύρισα να τον κοιτάξω.Εκείνος άρπαξε από το πάτωμα ένα άδειο μπουκάλι ουίσκι.Όλοι μας κοιτάμε το μπουκάλι.

Είχε πιει!Για αυτό δεν θυμάται τίποτα.Άρα όσα μου είπε ήταν από το αλκοόλ ,συνειδητοποίησα και δάκρυα ξεκίνησαν να τρέχουν από τα μάτια μου.Όχι δεν θα κλάψω πάλι.Όχι πάλι για αυτόν.

"Να γιατί σου ζήτησα να μείνεις!Ήμουν μεθυσμένος!Αν ήμουν νηφάλιος δεν θα σου ζητούσα ποτέ να μείνεις μαζί μου!",είπε ο Άλεξ  γελώντας.Τον κοίταξα πληγωμένη.

"Άλεξ μαλάκα τι λες;",γρύλισε ο Ίθαν.Η Σόφι με κοίταζε με ένα θλιμμένο βλέμμα.

"Τι;Αλήθεια είναι.",είπε ο Άλεξ με σιγουριά στην φωνή του.Τα λόγια του ήταν μαχαιριές στην καρδιά μου.Μαχαιριές που κομμάτιαζαν την καρδιά μου σε εκατομμύρια κομμάτια.

Έπρεπε να το περιμένω.Έτσι είναι ο Άλεξ. Την μία είναι καλός και την άλλη πάλι μαλάκας.Για μια στιγμή,νόμιζα πως και εκείνος ένιωθε κάτι για εμένα.Τελικά όμως πιάστηκα κορόιδο.Ούτως ή άλλως ήταν πολύ καλό για να είναι αληθινό.

Το χέρι μου,αμέσως,προσγειώθηκε στο μάγουλό του.Εκείνος σοκαρισμένος πιάνει το -πλέον κόκκινο- μάγουλό του.Δεν το περίμενε αυτό από μένα.

Αντιστροφή ρόλων Άλεξ!

"Είσαι και πολύ μαλάκας αγόρι μου!Λίγα άτομα θα σε βοηθούσαν με τον χαρακτήρα σου και την στάση σου απέναντι στους άλλους."ξεκίνησα,δείχνοντας εμένα και τα παιδιά."Κι όμως εσύ τους διώχνεις μακρυά σου,με τον χειρότερο τρόπο!Τους πληγώνεις!Εκείνοι με την σειρά τους θα σε αφήσουν μόνο σου!Όπως και γω. Κανένας δεν θα σε νοιάζεται και θα σε αγαπά!Από ότι βλέπω όμως,σου αξίζει να μείνεις μόνο σου!",τελείωσα με εκείνον να με κοιτάει αμίλητος.Η Σόφι μου έπιασε τον ώμο και μου είπε να φύγουμε και συμφώνησα.

Πριν φύγουμε τον κοίταξα για τελευταία φορά με απέχθεια.Αφού έκλεισα την πόρτα του δωματίου του,άκουσα τον Ίθαν.

"Κοίτα τι μαλακία κατάφερες και έκανες Άλεξ!"του φώναξε.

Καινούργιο κεφάλαιο αγάπες.

Συγνώμη που είχα καιρό να ανεβάσω,

αλλά λόγο της καραντίνας δεν είχα όρεξη να γράψω κάτι.

Ελπίζω εσείς και οι δικοί σας να είστε καλά.

Στις 100 προβολές και 30 ☆ θα έχουμε επόμενο κεφάλαιο.

Φιλάκια κερασάκια 🍒 ♥