Την προσοχή μου τράβηξε ένα αγόρι με καστανά μαλλιά και βαθιά μπλε μάτια,που αν μπορούσε να πει κανείς,τα μάτια αυτά,αποτελούσαν μια θάλασσα,που αν τα κοιτάξεις πάνω από ένα λεπτό,μπορείς εύκολα να χαθείς ή και να εγκλωβιστείς μέσα σ' αυτά.Φορούσε ένα μαύρο στενό κοντομάνικο μπλουζάκι που τόνιζε τους κοιλιακούς και τα γυμνασμένα χέρια του, ένα μπλε τζιν παντελόνι και μαύρα παπούτσια.Τον αριστερό πήχη στόλιζαν κατά μήκος,τρία μαύρα χελιδόνια-το ένα μεγαλύτερο από το άλλο-.Πάνω στα γόνατά του,καθόταν μια ξανθιά μαζορέτα που τον φίλαγε στο λαιμό,χωρίς όμως εκείνος να αντιδρά."Μάλλον θα τα 'χουν." Σκέφτηκα.
Παρ'όλα αυτά διατηρούσαμε μια οπτική επαφή που έκανε τον χρόνο,μαζί και τα πάντα γύρω μου να σταματήσουν να κινούνται,σαν κάποιος να είχε πατήσει κάποιο διακόπτη,με αποτέλεσμα όλα να παγώσουν.Αριστερά και δεξιά του βρίσκονταν άλλα δύο αγόρια με παρόμοιο ντύσιμο και όπως το καστανόμαλλο αγόρι,είχαν και εκείνοι από μία καστανόμαλλη μαζορέτα στα πόδια τους.Το αγόρι στα αριστερά,είχε μαύρα μαλλιά και καφέ μάτια,και δεν φαίνεται να είχε κάποιο τατουάζ.Το τρίτο αγόρι σε αντίθεση με τους άλλους είχε και στα δύο του χέρια τατουάζ,και ένα piercing στο δεξί του φρύδι,το οποίο λόγω της γυαλάδας του μετάλλου,θα μπορούσε κάποιος να το διακρίνει από μακρυά.
"Τόρι,με ακούς;"Η φωνή της Βανέσας με έβγαλε από τις σκέψεις μου.
"Συγνώμη Βανέσα,αφαιρέθηκα."Της απολογήθηκα,δίνοντας της το πιο πιστευτό και ψεύτικό μου χαμόγελο.Δεν ήθελα να καταλάβει πως κοίταζα το μυστηριώδες αγόρι με τα μπλε μάτια στο απέναντι τραπέζι.Τελικά δεν με πίστεψε,καθώς με το που κοίταξα πάλι το αγόρι με τα καστανά μαλλιά,η ίδια κοίταξε στην ίδια κατεύθυνση και μόλις συνειδητοποίησε τι συνέβαινε,με ακούμπησε στο χέρι κάνοντάς με να χάσω για ακόμη μια φορά την οπτική επαφή με το αγόρι με τα μπλε μάτια,και μου είπε "Τόρι,πίστεψέ με δεν θες να μπλέξεις με αυτή τη παρέα.Μπορούν να γίνουν μεγάλος μπελάς.Στο λέω εκ πείρας."Με το που είπε το τελευταίο,κοίταξε αλλού σαν να ήθελε να μην καταλάβω τα δάκρυα που είχαν αρχίσει να κάνουν την εμφάνισή τους στα γκρι με λίγο γαλάζιο μέσα μάτια της,και αποφύγει να μου πει τι έχει γίνει.
Αν και κατάλαβα την αμηχανία και τη θλίψη της,της έπιασα το χέρι και της εξήγησα πως δεν χρειάζεται να μου πει τι έγινε και πως κατανοώ την κατάστασή της,καθώς και 'γω έχω μπλέξει με τέτοιου τύπου άτομα.Εκείνη έγνεψε καταφατικά,καθώς κατάλαβε πως ούτε και γω θα ήθελα να το συζητήσω.Όχι πως δεν την εμπιστεύομαι.Αλίμονο,είναι παιδική μου φίλη και πάντα μοιραζόμασταν τα μυστικά μας η μία με την άλλη.Απλά δεν είναι από τα πράγματα που θες να συζητάς και να θυμάσαι.Εκείνη έγνεψε καταφατικά με ένα νόημα ευχαρίστησης πίσω από αυτό,και ένα χαμόγελο αντικατέστησε τα δάκρυα που κυλούσαν στα μάγουλα της.
ESTÁS LEYENDO
Ποτέ μη λες Ποτέ!
Novela JuvenilΗ Βικτόρια είναι ένα απλό κορίτσι,οργανωμένη και επιμελής μαθήτρια.Είναι πρωτοετής σε κολέγιο στη Νέα Υόρκη,εκεί που όπως εκείνη πιστεύει,τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα. Όταν εκείνη γνωρίσει τον Άλεξ, θα καταλάβει πως κανείς δεν μπορεί να τα έχει...
