Ποτέ μη λες Ποτέ!

Κεφάλαιο 4

Μόλις μπήκαμε στο δωμάτιό μας, η Βανέσα έκλεισε την πόρτα με λίγο περισσότερη δύναμη απ' όσο έπρεπε,με αποτέλεσμα να αναπηδήσω ελαφρά.Χωρίς να έχει παρατηρήσει την αντίδρασή μου,άρχισε να περπατάει από δω και από 'κει κατά μήκος του δωματίου και λέει " Ποιός νομίζει πως είναι... Έχει το θράσος να μου μιλά έτσι μετά από αυτό που έγινε; Και σαν να μην έφτανε αυτό, πήγε να σηκώσει χέρι στην κολλητή μου;"τινάζοντας τα χέρια της.

Εγώ μη θέλοντας να επέμβω γιατί ξέρω πως η Βανέσα δεν θέλει να την διακόπτουν όταν μιλάει,κάθισα στο κρεβάτι μου αφήνοντας την να συνεχίσει τον μονόλογό της και την παρακολουθούσα σαν χάνος.Τα γκρι μάτια της από το όμορφο γκρι χρώμα των ματιών της,πήραν σκουρόχρωμη απόχρωση του γκρι και από τη σύγχυση που αντικατόπτριζαν,δεν μπορούσα να καταλάβω αν εκείνη ένιωθε θλίψη ή θυμό.

Τι εννοεί μετά από αυτό που έγινε; Από αυτά που μου είπε προηγουμένως η Βανέσα στην καφετέρια-έστω και αν ήταν λίγα-κατάλαβα πως κάτι σοβαρό συνέβη,αλλά δεν ήξερα πως εκείνος ο Άλεξ είχε κάποιο ρόλο σε αυτό.Άραγε τι ρόλο έπαιξε το αγόρι με τα καστανά μαλλιά,τα μπλε μάτια και τα τατουάζ στο θέμα αυτό που έκανε τη Βανέσα να νευριάσει τόσο πολύ-πράγμα που βλέπω πρώτη φορά- ;

Όταν η Βανέσα πιάνει τον ώμο μου αναφωνώντας το όνομά μου,με επαναφέρει στη πραγματικότητα,βγάζοντας με από τις σκέψεις μου.Την κοιτάζω και φαίνεται να έχει ηρεμήσει λίγο,αλλά όχι αρκετά ώστε να της ζητήσω περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το τι της είχε συμβεί. Ακόμη και αυτές που έχω μέχρι στιγμής δεν αρκούν για να ενώσω τα κομμάτια του παζλ που σχετίζεται με το παρελθόν της Βανέσας και του Άλεξ.

"Τόρι λυπάμαι πολύ για ότι συνέβη...δεν περίμενα πως ο Άλεξ θα έφτανε σε σημείο να θέλει να σε χτυπήσει.Αλήθεια λυπάμαι."είπε και κοίταξε το πάτωμα, πιθανότατα ανακαλούμενη στο μυαλό της τη σκηνή με τον Άλεξ έτοιμο να με χαστουκίσει."Δεν χρειάζεται να λυπάσαι."είπα με βεβαιότητα,κάνοντάς την έτσι να με προσέξει και  να μου χαρίσει ένα βλέμμα,όλο απορία.

"Βαν,ξέρω πως ότι συνέβη ,πριν στο διάδρομο των εστιών,σε τάραξε.Θέλω πολύ να μάθω την αιτία του μίσους που έχεις απέναντι στον Άλεξ,όμως δεν θέλω να σε πιέσω να μου το πεις χωρίς την θέλησή σου γιατί είσαι κολλητή μου και σέβομαι τις αποφάσεις σου.Αν δεν θες να μου πεις τι συνέβη θα έχεις έναν καλό λόγο και το ξέρω."Μιλάω αργά και σταθερά,ώστε να μπορέσει η Βανέσα να καταλάβει την ειλικρίνεια που κρύβεται πίσω από τα λόγια μου.Φαίνεται πως το κατάφερα...

Η Βανέσα είναι κολλητή μου τόσα χρόνια,και παρ' όλο που είχαμε χαθεί για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα,ξέρω πως παραμένει ίδια σε χαρακτήρα. Θέλω τόσο πολύ να μάθω την αιτία αυτού του μίσους που έχει εκείνη για τον Άλεξ. Όμως πρέπει να βάλω την περιέργειά μου στην άκρη και να σεβαστώ την απόφαση της να μην μου πει τι την απασχολεί όλα αυτά τα χρόνια. Από την άλλη,η θέλησή μου να την βοηθήσω είναι τόσο μεγάλη,όσο η σημασία που έχει η φιλία μας για μένα.Γιατί η φιλία μας έχει μεγαλύτερη από όση έχουν όλα τα πλούτη του κόσμου μαζί.Ελπίζω αυτό να το καταλάβει η Βανέσα κάποια μέρα.

Η μετατροπή της σύγχυσης που είχε πριν από δέκα λεπτά σε ηρεμία,συνοδεύεται με την πρώτη εμφάνιση δακρύων στα μάτια της. Αργότερα,ξέσπασε σε λυγμούς. Είναι η δεύτερη φορά που κλαίει η Βανέσα σήμερα,και πρέπει να παραδεχτώ δεν μου αρέσει να την βλέπω έτσι. Όμως έχει ανάγκη να ξεσπάσει...έστω κλαίγοντας. Είναι καλύτερο από το να κρατάει τα θέματα που την απασχολούν μέσα της.