Ποτέ μη λες Ποτέ!

Κεφάλαιο 17

Tori's POV:

"Επιτέλους,πάει και αυτό το δίωρο!Λίγο ακόμα και θα αυτοκτονούσα.",είπε η Σόφι γεμάτη αγανάκτηση.

Γέλασα με την αντίδρασή της."Έλα τώρα.Η λογοτεχνία δεν είναι τόσο χάλια.",της είπα.

Η λογοτεχνία είναι ένα πολύ ενδιαφέρον μάθημα.Μέσα από τις ιστορίες διαφόρων χαρακτήρων —σε ποιήματα και δοκίμια— αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα από διαφορετικές γωνίες,ξεφεύγουμε από την καθημερινότητα που μας κουράζει,και μπορούμε να βρούμε λύσεις σε προβλήματα εξαιτίας των οποίων ταυτιζόμαστε με τους ήρωες.

"Ότι πεις...βιβλιοφάγε!",είπε εκείνη κοροϊδευτικά.Ως απάντηση έβγαλα τη γλώσσα μου έξω."Λοιπόν είσαι για καφέ στο 'coffee break' τώρα που σχολάσαμε;",πρότεινε.Πήγα να απαντήσω αλλά μια φωνή με διέκοψε.

"Άκουσα πρόταση για καφέ;Είμαι μέσα!",είπε ο Άλεξ εμφανιζόμενος από το πουθενά και πέρασε το χέρι του γύρω μου ενώ με το άλλο κρατούσε την τσάντα του με τα βιβλία.Έσκυψε και με φίλησε στον κρόταφο.Δεν μπόρεσα να μην χαμογελάσω."Καλημέρα γατάκι.",είπε κοιτώντας με τώρα στα μάτια.

"Καλημέρα!",απάντησα το ίδιο ευδιάθετη με εκείνον.Με φίλησε πεταχτά.

Η Σοφία μας κοίταζε σαν να ήμασταν εξωγήινοι.Της έκανα νόημα πως θα της εξηγήσω αργότερα.Δεν πρόλαβα σήμερα να της εξηγήσω για μένα και τον Άλεξ,ούτε τι συνέβη χθες που τον έστειλε για να μου κάνει παρέα.Αμέσως ήρθε και ο Ίθαν. Την φίλησε πεταχτά και την καλημέρισε.Τα αγόρια πήγαν μόνο αυτή την ώρα για μάθημα για αυτό και δεν τους είδαμε πριν.

"Τι λέτε εσείς οι τρεις;",ρώτησε ο Ίθαν.

"Η Σοφία πρότεινε να πάμε για καφέ και φυσικά είπα πως θα 'ρθούμε.",είπε ο Άλεξ λες και η Σόφι ρώτησε εκείνον.Εγώ και η Σόφι γελάσαμε κατευθυνθήκαμε προς το αμάξι του Άλεξ για να πάμε στο καφέ.

"Λοιπόν θα μου πεις;",με ρώτησε ψυθιριστά η Σόφι καθώς τα αγόρια συζητούσαν τα δικά τους.

"Τι να σου πω;",ρωτάω κάνοντας την ανήξερη.Θέλοντας να αποφύγω το έντονο βλέμμα της παίζω με την κούπα μου γεμάτη ζεστή σοκολάτα.

"Ντα...Για σένα και τον Άλεξ!Τι παίζει μεταξύ σας;",ρωτάει ψυθιροφωναχτά και της κάνω νόημα να σωπάσει. Το τελευταίο πράγμα που θέλω να γίνει,είναι να το ακούσει ο Άλεξ και να απαντήσει εκείνος.Βέβαια η απάντησή του είναι που φοβάμαι.Πίνω μία γουλιά από το καυτό υγρό δίνοντας στον εαυτό μου την ευκαιρία να χαλαρώσει και να οργανώσει τις σκέψεις του.Δεν ξέρω κατά πόσο είναι καλή η ιδέα να της πω ότι εγώ με τον Άλεξ φιληθήκαμε και παραλίγο να προχωρήσουμε,γιατί δεν ξέρω εγώ η ίδια τι παίζει με εμένα και εκείνον: Τα έχουμε;Είμαι ένας τρόπος να περάσει την ώρα του...μια ξεπέτα;