chapter twenty two

114 11 0
                                        

CHAPTER 22

Lindsay's POV

Time check 8:30am,

medyo tinanghali lang ako ngayon.Kung gusto niyong malaman ang nangyari kahapon pwes ikukuwento ko walang aangal.

Flashback...

"Lulu-Chan?!"

"Maxine?!"

Napatingin lang ako sa dalawa na parang gulat na gulat na nagkita sila,Agad tumakbo yung maxine palapit kay Luhan at niyakap ito.Hindi naman ako dapat masaktan diba?

Pero ewan ko ba dito sa puso ko kanina pang hindi nakikisama,Parang unti-unting nadudurog.

"Lulu-Chan,I miss you!"naluluhang sabi ni maxine habang magkayakap sila.

Hindi ba sila aware na may nasasaktan dito?Bakit Lulu-Chan din ang tawag niya?

"I Miss You too Max-Chan!"

sabi ni Luhan matapos ang mahabang oras na magkayakap sila!

Tapos ayun nag usap sila,ewan ko kung tungkol saan,mukhang nageenjoy naman sila dahil tawa sila ng tawa.

Mukhang OP nako dito,Hyung sunduin niyo ko gusto ko ng umuwi!

"Achoooo!!"

wahhh!parang kong ibang tao na nagpapansin dahil parang walang ganang tumingin sakin si Luhan at Yung babae.Bakit ba kase nagpapansin pa tong sipon ko paatsing atsing pa kase agaw eksena ka tuloy..

Pero nawala ang ngiti sa labi ko ng hindi man lang niya ko pinansin,malayo sa inaakala kong ihahatid niya ko at iiwan niya yung babae niya,Hindi eh!Pinabayaan niya ko(π_π)

Miya miya pa dumating si Sehun,At parang nag aalala siya.

"Lindsay,lets go umuwi na tayo.."

sabi ni sehun kaya tumango nalang ako at naglakad na,sana ihatid ako ni Luhan.Alam ko mahal niya ko diba?
"Lili.."napahinto ako sa paglalakad,sabi ko na nga ba eh,hindi niya ko matitiis.

Lumapit siya sakin at hinubad ang amerikana niya saka isinuot sakin.

"Ingat ka.."sabi niya saka hinalikan ako sa noo,Yun na yun?

Tumango lang ako at binigyan sya ng ngiti,yung fake para pagtakpan ko ang sarili ko na nasasaktan.

End of Flashback...

Inayos ko ang sarili ko at naglakad na palabas ng kwarto,Kumain na kaya sila?

Pagbaba ko nakita ko na agad silang lahat sa dining area na nagtatawanan,Ngumiti ako at lumapit sa kanila.

Nawala ang ngiti ko ng makita ko ulit si Maxine,Nandito pala siya at nakaupo siya sa pwesto ko,sa pwesto kung saan katabi ko dapat si Luhan.

Pinanuod ko lang sila habang masayang masaya kausap si Maxine.

"Oh Bunso kanina kapa?Kain ka na"masiglang bati ni Suho oppa.

Ngumiti ako at umupo na sa bakanteng upuan sa tabi ni Sehun.

"Ay hindi pa pala kayo magkakilala,Lili this is Max-Chan,Max-Chan this is Lili"pakilala ni Luhan.

"Oh,nice to meet you Lili"nakangiting bati sakin ni Maxine ata yun.

"Lindsay.."walang ganang sabi ko.

"Ah so,si Luhan din ang nagbigay sayo ng petname?"

Tumango lang ako sa kanya at kumain na,wala akong ganang makipag usap ngayon.

"Maxine ang true name ko max-chan lang tawag niya sakin"

Ngumiti lang ako,sabay tango at nagsimula na ulit kumain.

*silence*

Mga ilang segundo din ang katahimikan tsaka nagsalita si Luhan.Kaya napatuon ang atensyon sa kanya.

"Guys,She my Fiancée"

Naibuga ko tuloy ang iniinom ko dahil sa sinabi niya agad ding tumayo si Sehun at hinagod ang likod ko.

Bakit ganun,Bakit parang nabingi ako sa sinabi niya?Sobrang sumikip ang puso ko,Tumayo ako at hindi tumingin kay Luhan.

"Guys,Excuse me"

sabi ko tsaka nagmadaling pumunta sa kwarto ko at nilock iyon,Dun ko nilabas ang mga luha na kanina pang gustong lumabas.

Diba mahal niya ko?Pero bakit niya sinabi yun?

Kaya pala ganun nalang ang saya niya nung makita si maxine.Pero bakit ba ko apektado?Ganito pala kasakit pag nagmahal.

Sana paggising ko isang malaking biro lang ang lahat.

a/n:Paskong walang saya...

Salamat sa nagbasa..

-meannelovesu

My HighSchool Boyfriend  exo luhan fanficTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon