Chapter 10: Truth

43 0 0
                                        

thank you for reading TMH :)

-LP

_______________________

----> (walang pasok!!!) :D Bonifacio Day!!! (Counted kaya dun sa 1oo days ???)

“HANNA ISABELLE SUMMER CRUZ!”

“hehehehe bakit? ^_^” sabi niya

“oi, di pa tayo tapos, sabi mo ikukwento mo yung dahilan mo at dahilan mo sakin at  bakit nawala ka kagabi????

Kilala kita HANNA ISABELLE SUMMER CRUZ, yang mga palusot mo di uubra sakin!” kinorner ko siya.

“cgegce kilang kilala mo nga ako buong buo pangalan ko ehh. ^_^”

Dito kami sa dorm ngayon. At nagluluto ako, wag nang asahan magluluto si Hanna. Disaster!!! Nakahiga lang siya sa kama. eto na ikkwento na niya... 

“uumpisahan ko na nung umalis kami ni mama huh,” sabi niya, seryosong usapan to’

“dapat lang.. yung lang nag di ko alam dun ehh.. cge tuloy”

“nagpunta kami ni mama sa lugar na malayo sa kabihasnan, una di ko alam bakit pero di nagtagal kaya pala gustong umalis ni mama kasi malala na pala yung sakit niya… ayaw niya daw maging pabigat sa inyo kasi alam niya daw na hindi sila mama Lei nakakatiis sa kanya.”

“pati ikaw napalayo sa amin, si mama Daisy talaga may pagkamatigas din ulo niya ehh katulad mo… pero nalungkot talaga ako… nung umalis kayo. Cge tuloy” sabat ko

“ako din naman ehh, di nagtagal di na din nakayanan ni mama, matagal siyang nagstay sa ospital. Kahit mahirap di ko pinapakita yun kay mama.”

Maiyak iyak na sabi ni Hanna, saglit naiiyak na din ako… nakakahawa talaga tong si Hanna pag di sa pagtawa sa pag-iyak naman T^T

“nagtrabaho ako… para nadagdagan naman yung pambayad sa gastusin hindi alam ni mama yun, ayoko sabihin kasi alam ko hindi niya ako papayagan at baka makasama pa saknya, kaya di ba kung matatandaaan mo sanay ako sa mga gawain.. Pero yung gastusin naman namin sapat pati yung pampaospital, kaya lang kumusa na din ako… para makalimutan ko din yung lungkot ko kahit sa pagtatrabaho lang.” iyak niyang sabi.. T^T

ayoko na, naawa na ako sa kaibigan ko… kung alam to’ mas magiging mabait ako sakanya.

“to naman kung makaiyak, di ako yung namatay nohh hahah” biro niya pero ramdam ko yung lungkot niya…

Himpas ko siya “nakuha mo pang tumawa at magbiro diyan… kainis ka naman ehh” sabi ko sakanya,

“ay! Saglit yung niluluto ko” umalis ako saglit pinatay ko yung niluluto ko, ikinuha ko na din siya para makakain na din.. dahil tamad kami tumayo dun na kami s kama kumain.. :P

“cge tuloy!~”

“salamat! Habang nasa osital kami, lagi kong kinakantahan si mama…yung favorite niya,

*FLASHBACK

* Close your eyes, give me your hand, darling

Do you feel my heart beating

Do you understand

Do you feel the same

Am I only dreaming

Is this burning an eternal flame

I believe it's meant to be, darling

I watch you when you are sleeping

You belong with me

Do you feel the same

Am I only dreaming

Troublemaker Meets HeartbreakerTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon