Being Stupid Cupid (Completed)

CHAPTER 1

My life

            

They say, life is fair because we live in the same earth, we breath in the same air.

Tskk!

Kalukuhan. Nasasabi nila na life is fair because they still have a family, friends and specially lovelife. Not like me I lost everthing my parents broke up not now but I know soon. Friend? Lovelife? Nevermind ayaw ko ng maalala, pinunasan ko ang luhang tumulo na pala sa aking mata.

I thought I am the perfect woman in this whole world. I guess not in this reality, in my imagination. Yes!

They are right that time is fast whenever we are happy and slow whenever we are sad.

Why?

Maybe to tell us when we're happy we don't need a lot of time, while when we're sad we must detail every reason of our problems.

Ramdam ko ang pawis sa aking noo dahil sa kakatakbo pinahid ko ito gamit ang likod ng palad ko at tumakbo uli. Tumingin ako sa paligid kahit walang nakasunod sa akin ramdam ko na may nakatingin mula sa malayo, nanginginig na rin ang tuhod ko kakatakbo.

"Miss ano ba tumgingin ka naman sa dina-daanan mo!" sigaw ng isang Aling nabunggo ko sa harap ng Mall.

"Stupid!"

Hindi ko pinansin ang Ali, tumingin ako sa lalaking nagsalita sa likod ko hindi ko alam pero nakaramdam agad ako ng takot. Napadako ang tingin ko sa kamay niyang may sugat.

Ngayon ko lang siya nakita. He's handsome but...

Kulay dark brown ang buhok niya. I looked straight into his eyes kulay itim ito. Tumalikod agad ako matapos ko siyang titigan, iba ang pakiramdam ko sa kaniya hindi maganda kundi masama.

I don't know why I feel that, it was the first time I feel this feeling sa isang tao. 'Yong hindi maganda.

                         
***

Nakangiti akong bumaba ng stage holding my diploma in my right hand it was almost tearful that Mommy greeted me with a big hug and my Daddy is just smiled at me.

"I'm so proud of you Jonalise." Mommy said while hugging me and now crying, treas of joy. Si Daddy naman ang niyakap ko this time.

"Ang galing-galing talaga ng Prinsesa ko." Daddy whispered to me.

Napangiti naman ako sa mga compliments na sinabi ng parents ko.

"I love you po Mommy't Daddy." I said to the two of them and smile sweetly.

"I love you too Jonalise."

"I love you too Princess."

Sabay na sabi nilang dalawa sa akin mas gusto ni Mommy na tinatawag ako sa pangalan ko maganda raw kasi ang pangalang Jonalise. Si Daddy naman ayaw niya akong tawaging Jonalise 'Princess o Prinsesa' ang gusto niya.

I'm so lucky because I have them.

"Wahh! Bessy! ito na 'yon ohh!" Sabi ni Sasa best friend ko since Elementary, habang winawagay-way niya sa ere ang kaniyang diploma. Natawa naman ako.

"Jonalise congrats!" napalingon ako sa mga schoolmate ko kasama din nila ang mga magulang nila. "Salamat congrats din." sabi ko at nginitian sila.