HIDDEN DEMON (Book1)

CHAPTER 67: QUEEN vs BLACK KING

Roth's POV

Kanina ko pa napapansin na tahimik si queen, ano kayang binabalak niya? Nakaupo lang siya sa shovel chair niya habang pinapaikot ikot niya ang ballpen sa kamay niya, ang kalmado ng mukha niya tapos parang si Zaire lang ang kaharap ko

" ms. Z may problema ba?" Umiling lang siya at sinandal ang likod sa shovel chair, nakapagtataka lang na ang tahimik niya napailing nalang ako sa mga iniisip ko bakit KO ba binibigyan ng dahilan ang pagiging kalmado niya ngayon

" yes mom? Yeah I'm okay si cleady?" Napatingin ako sa knya na may kausap na sa phone
" I will, see you" napakunot ang noo ko ng sabihin niya ang 'see you' feel ko nangagahulugan yon ng kapahamakan

" Roth ihanda ang mo ang kotse aalis ako" queen
" ha? Teka San ka pupunta?" Tanong ko, napaiwas ako ng tingin ng tumingin siya sakin ng diretso
* ring, ring, ring* agad kong sinagot ang tawag sa phone ko

" tulungan mo ko dito cold princess ngayon na" nagmamadali ng utos nito
" teka lang kumalma ka nasan ka ba?" Tanong ko
" wala ng panahon bilisan mo" utos niya ibaba ko na sana ang tawag ng biglang

* bang bang* "hayop ka tatakasan mo pa ako. Gusto mo bang patayin na kita ngayon" dinig ko sa kabilang Linya
" no please" Hindi KO na napigilan ang sumigaw kasabay non ang pag end call ng phone KO

" what happen?" Queen
" si dark rook nasa panganib siya ngayon"nag aalala kong saad
" stay here ako ang pupunta " saad niya at aalis na sana ng pigilan ko siya

" please Zaire wag kang magpadala sa galit tutulungan ka namin susunod kami nila jk at...." Hindi KO na natapos ang sasabihin KO ng magsalita siya

" binabalaan kita Roth, I don't want anyone to get involve. This is only my problem and I am the only one who need them kaya wala kang gagawin nag kakaintindihan ba tayo?" Kalmado ngunit matutunugan ang pagbabanta.

" pero...".
" that's enough sundin mo ang inuutos ko at wag kang gagawa ng hakbang habang Hindi pa ako nakakabalik nagkakaintindihan ba tayo?" Hindi ako nag salita at walang alinlangang tumango, bago siya umalis

Zaire's POV

Siguro Hindi KO na kailangang pagplanuhan to, dyos na ang Bahala sakin kung ano ang kahihinatnan ng pagkikita namin ang alam KO lang iligtas ang best friend ko, she's been wait me when I was nothing, and now its time to payback for everything her done for me.

Agad akong sumakay sa kotse ko at agad na bumalik sa mansion pag dating ko doon nagbihis lang ako , natagalan pa ako kung kailangan KO pa bang magdala ng armas napagpasyahan Kong wag nalang kaya agad akong bumalik sa garage at kinuha ang sasakyan na lagi kong ginagamit kapag nangangarera ako dito sa Paris.

                          (Zaire's car)

                          (Zaire's outfit)

        -------------FASTFORWARD------------

Bumaba ako ng kotse at naglakad papasok sa liverpool kung saan nandon si M nakapagtataka na wala ni isa ang sumalubong sakin,

nakapagplano na siguro siya kung pano niya ako mapapatay pero Sana manaig parin ang kabutihan para sa nakararami.

Papasok ako sa isang bodega ng marinig ko ang pangalan KO, nagpalinga linga ako at hinahanap ang speaker na pinanggagalingan ng boses.

" Zaiiiiiiiire" tawag nito sa pangalan ko, pinaglalaruan mo ko Mr. Parkson
" lumabas ka black king nandito na ko now get my best friend back" sigaw ko pero tila walang sumasagot sakin,

tumakbo ako para sundan ang tunog ng speaker nagulat ako ng lumingon ako sa likuran ko nakita KO si M na nakatali ang magkabilang kamay ganon din ang magkabilang paa habang nakabukaka, tapos nakabihis siya na kulay pink ang damit, tumakbo ako papalapit sa knya at Hindi KO na namalayang tumulo ang luha KO

Kinalampag ko ang wall glass na nasa harapan niya para magising siya
" M. Wake up nandito na ako" sigaw KO mula sa labas at patuloy na kinakalampag ang whole glass, napansin KO ang pag angat ng ulo niya..

Halos mawalan ako ng hininga sa nakikita ko hirap na hirap siya puro dugo ang mukha at hinang hina, Sana Sana Hindi KO na pinatagal to

" I'm sorry M.. I'm sorry kung wala manlang ako nagawa agad" iyak ko pinilit niyang magsalita at sa hula KO at sumisigaw ito dahil kita KO ang pag igting ng ugat niya sa liig

" umalis ka dito, wag mo kong alalahanin. Zaire mapapahamak ka" dinig kong sigaw nito, umiling lang ako at inilapat ang dalawa kong kamay sa whole glass

" no... Aalis tayo dito ng sabay", lumayo ako sa whole glass at kinuha ang baril na nakita KO sa kotse ko kanina, ilang putok ang binitawan KO para mabasag ang whole glass pero Hindi ito nabasag o nabiyak manlang

" shit this is a bullet proof glass" mura KO at lumapit ulit sa whole glass, napayuko nalang ako
" ililigtas kita M. Ililigtas kita," nakayuko kong saad nagulat ako ng makita KO si Mr. Parkson na nasa  tabi ni M

Muling tumulo ang luha ko ng itapat niya ang isang espada sa leeg ni M. Nagmamakaawa akong tumingin sa knya
" no... Please wag mong gawin to" pakiusap ko habang umiling please wag...

" NOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO" sigaw ko pakiramdam KO wala akong marinig tanging dugo lang sa whole glass ang nakikita KO.

Bumalik sa mga alala ko ang mga ginagawa namin ni M mula nung mga bata pa kami, umiyak lang ako ng umiyak nakayuko at parang ayukong maniwala sa nakita ko

" ikaw nalang at ako ang natitira dito" unti unti Kong iniangat ang ulo ko sa pagkakayuko at tumingin ng matalim sa taong nagsalita
" bibitawan ko ang espadang ito"

nakasmirk niyang saad, wala akong iniisip kundi ang patayin siya kagaya ng ginagawa niya sa kaibigan ko I would never forgive you matira matibay black king. Tiningnan ko lang ang unti unting paglapag ng espada

Hanggang sa Hindi KO na napigilan ang sarili ko at sumugod na agad ako. Tumakbo ako palapit sa knya at sunod sunod na suntok ang binitawan ko pero sinasangga niya lang ito,

Hindi ako tumigil sa pag suntok hanggang sa susuntukin ko na Sana siya ng iharang niya ang kamay niya kaya sinuntok ko siya gamit ang kabilang kamay KO, taas baba ang galaw ng kamay ko pero ganon din ang sangga niya sa bawat suntok ko.