Tiningnan ko si Phoenix, kailangan kong makaalis dito.
"Mahal ko?" My face soft instantly.
I smile at him, hindi ko pa rin mapigilan ang mga luha ko. Naiinis ako sa kaniya! Bakit ba hindi niya kayang maniwala sa akin? Ano ba ang pinakain ng dalawang bruha na iyon sa lalake na ito at paano ko ba naging step ang dalawang iyon. Tingnan mo nga naman ang tadhana, minsan nakakagago lang.
"I promise I won't hurt anyone. Just please unchain me. I will be a good wife to you," pagmamakaawa ko rito.
Napaiyak na lang siya lalo. Boys, and their fucking cock! Kapag talaga nakawala ako dito at matapos ang lahat na ito hinding hindi ko ipapakita ang anak ko sa kaniya, hinding hindi ko talaga siya uuwian.
I have suffered enough in his arms. Bawat sumbong ng mga kapatid ko pinapaniwalaan niya, ito iyong mas masakit e, ako ang asawa pero sa iba siya pumapanig at naniniwala. What's the point of our vow's?
Napailing siya tsaka siya umalis sa kwarto at iniwan ako.
"Please don't go!" I cried.
Narinig ko ang pagbalik niya kaya muli akong nagpaawa. Unchain me you coward, our daughter is in trouble !
May tinawagan siya sa telepono niya pero ganoon nalamang ang pag-iba ng expression niya. Paulit-ulit itong magmura and I have the thought about our daughter.
He immediately unchain me without a words.
"I'm sorry baby..."
"I'm sorry..." Paulit ulit niyang sabi kaya mas double tuloy ang kaba ko.
"W-what happen!?"
Abot-abot ang kaba ko nang hindi siya nagsalita, I grab his phone and scroll. Tiningnan ko ang text baka sakaling may text doon na about sa anak namin but what I saw was unbelievable.
"I'm —"
"We'll explain about this after we get our daughter back." I cutted him.
Inabot ko sa kaniya ang cellphone niga kung saan naglalaman ng ilang letrato na nagpapatunay na hindi ako baliw.
Fukengena naman. Mas baliw pa ata itong mangbabasa dahil binalikan niiya ang taong unang nang-iwan sa kaniya.
Hindi na siya nagsalita pa, ayaw ko ring magsalita nang tungkol sa amin dahil hindi ko alam kung may preno pa ba ang bibig ko kung na umpisahan ko na magsalita.
Nilinis ko na muna ang mukha ko sa tapat ng salamin, kinuha ko rin ang bag ko na naglalaman nang iba't-ibang armas.
Nasa kalagitnaan ako nang pagkasa nang bigla na lang tumunog ang cellphone ko.
Ayaw ko sanang sagutin pero masyadong makulit ito na kahit si Phoenix ay napapatingin na sa gawi ko habang may kinukulikot sa laptop niya.
"You only have 2 minutes. Speak now," mautoridad kong sabi rito.
"Whooa bakit naman napakasungit nang b to the g to the f ko?" He chuckled.
Naikunot ko ang noo ko. That chuckle bakit napaka familiar?
"I-Ian ?"
Nakita kong huminto sa pagtitipa si Phoenix at masamang tiningnan ako sa gawi ko. Tinaasan ko lang siya nang kilay bago niya binawi ang tingin niya, guilt is written on his face.
"Are you really Ian Ruthler?" Pagkukumperma ko.
"Yes, and I an back from the hell."
I smirk. "Idiot, anong hell? Nasa paligid-ligid ka lang kaya noong multo ka pa. Huwag ako. By the way, since you are awake may ipapagawa ako." I said in monotone.
"Ano 'yon?"
"Can you trace the exact location of Avril Martin?"
"I already track her!" Biglang sabat ni Phoenix. Inikutan ko lang siya nang mata.
"Wow, bati na kayo ni Phoenix?" He teased.
"Shut the fck up Ian. Please cover me—" Hindi ko na natuloy ang sasabihin ko nang agawin ni Phoenix ang cellphone ko at dinurog ito sa kamay niya.
"I am here Adith. You don't need that gu—" I cutted him with a loud slap.
"That guy save me when I was in the middle of nowhere, that guy comfort me when you chose to listen all of my steps siblings' story, that guy lift me when you chose to betrayed me!" Panunumbat ko sa kaniya.
"Oh ano? Masakit ba? Kulang pa iyan, you are cruel,ruthless, foolish and a piece of shit!" Pinagduldulan ko talaga ang lahat nang panunumbat ko sa kaniya.
"You never know what I felt that day." Nagbaba siya nang tingin.
"I know, Phoenix. Alam na alam ko kung ano ang nararamdaman mo nong mga araw na magkasama tayo. You betrayed me—"
"You betrayed me first!" He shouted.
Natahimik ako. " I saw you kissing with another guy. I saw you fucking with another guy. Kitang kita ko kung paano mo ako lokohin na harap-harapan!"
Napapalakpak ako. "Wow! C'mon Phoenix. You know how much I love you BEFORE. Paano ko naman lahat gagawin iyan, you treat me like a prisoner in your house, locked me like I have the most terrified deases in the universe. Hindi mo naalala? P'wes ako naalala ko!"
Pinigilan ko ang mga luha kong kumawala. Malinaw na sa akin kung bakit noong unang kita ko palang sa kaniya ay mainit na agad ang dugo ko he don't deserve my second chance and kailan man ay hindi ko na siya hahayaang maging bahagi ng buhay ko. Naubos na ang lahat na kabutihan na meroon ako sa puso.
Huminga ako nang malalim at agad na pinaharurot ang sasakyan. I went to our condominium pero wala nang tao doon. Kahit si Laura ay hindi ko makita.
Napamura na lang ako nang makatanggap ako nang mensahe.
Bring the key and I will never hurt your precious daughter and Laura. You have 10 hours or else your daughter's head will be in news tommorow.
Naikuyom ko ang kamao ko.
Agad na dinayal ko ang number ni Ian para ipahanap ang susi na sinasabi nila pero maging siya ay hindi alam kung nasaan ito.
I look at the address they were given. Bakit ba laging nasa room 030 ano ba ang—
"Fuck! That's it!" Mabilis kong pinaharurut ang sasakyan papunta sa pinaka sentro nang gubat.
Tumambad sa akin ang berdeng lumukob sa secret house ko. Good thing at gumagana pa ang pinto na nilagyan ko nang code. I immediately unlock the door by using the key I was hiding and enter the code. Wala akong oras na sinayang at hinukay ko ang nikibing kong kahon, kung saan nakalagay ang kwentas na naglalaman nang ibendensya, hindi lang 'yon pati na rin ang documents na magpapakulong sa dalawa kong kapatid.
Napaluha ako nang makita ang panghuli dokyumento. It was our divorce paper. Naalala kung paano ko siya napapayag na maghiwalay kami bago niya nalaman na buntis ako. He was so drunk that night at siya na mismo ang nagkusa na permahan ang papilis para mawalang bisa ang kasal namin. Hindi niya iyon alam and that was so painful when he was drunk, he acted like nothing happened. Sulit ang mga bugbog na sinapit ko sa kaniya.
It was painful yet I feel free, the feeling was still the same. Maybe hindi nga kami para sa isa't-isa.
Tinuyo ko ang luha ko bago kinasa ang baril. They messed with the wrong person.
Mabilis akong nakapunta sa lugar bago pa man maubos ang oras na binigay nila. Bitbit ko na ang mga hinihingi nila.
Malakas kong tinulak ang apartment ni Ian. Hindi ko alam bakit trip nila ang room na ito para sa trip nila sa buhay, hindi naman sila yummy.
Natanaw ko agad ang dalawang kaibigan ko, Kaibigan huh? Nakakasuka maging kaibigan ang dalawang ito. Nakita ko rin ang anak ko at si Laura.
Naglakad ako papalapit sa sofa kung saan sila naglalaro pa nang chess.
The wind become colder and colder. I smirk when I saw Anastasia, standing at the door. Just wait my sister, I will put justice on you.
"I don't know why you often choose this room number."
"Because why not? This room is memorable. You don't remember?" Inisubo ni Megan ang lollipop niya.
BINABASA MO ANG
Cristadith (Completed!)
Mystery / Thriller[not edited] Pasensya bangag ang author 🤦
