Almira's 18th Gift

chapter 37

Nasa tabi ng kama ni Clarence si Almira nang nadatnan nya ang kanyang mag ina..
Puno ng pag aalala syang lumapit sa anak..

"hey..how"s my young man?"
ang malambing nyang bati sa bata na nooy medyo nanghihina pa..

"I'm okay dad..kasi mom is here.."
ang matamlay ngunit pilit na nagpapakasigla ang bata..

Hinalikan ni Kendrick ang kamay ng bata saka nagbigay ng pilit na ngiti sa anak dahil naawa at nag aalala sya talaga sa kalagayan ng bata..

"I know your a brave man son.."

"daddy I'm sorry kasi pinang alala ko kayo ni mommy.."
ang malungkot na sabi ni Kendrick..

"don't blame yourself son..we just got worried because we loved you..but it's okay..we're here for you son.."
sabay ngiti nya kay Almira na nooy naluluhang nakamasid sa kanilang mag ama..

"you better take some rest so you could gain your strength at pagkalabas mo dito sa ospital ay mamamasyal tayo ni mommy.."

Tuwang tuwa naman si Clarence ng marinig ang pangako ng ama..

"yehey!! sabi mo yan daddy ah..
mommy.sasama kaba samen ni daddy?"
kahit na nanghihina pa ang bata ay magdulot ng kakaivang lakas ito sa kanya dahil sa nakita nyang magkasama ang kanyang daddy at mommy sa tabi nya..

"oo anak..basta magpahinga kana at mamaya ay kakain ka pagkagising mo ah.."
ang nakangiting tugon nya sa bata..

"opo mommy.."

ngunit bago pumikit si Clarence ay kinuha neto ang isang kamay ng kanyang ina at ipinatong ito sa kang dibdib saka naman kinuha ang isang kamay ng kanyang ama at ipinatung ito sa kamay ni Almira at ang kamay ng bata ay ipinatung nya sa dalawang kamay na magkapatung ng kanyang mga magulang saka nakanigting ipinikit ang mga mata..

Napangiti na lang si Almira sa ginawang iyun ng anak at nang mapatingin sya kay Kendrick ay ubod tamis din itong ngumiti sa kanya..

Nang makatulog ang bata ay napaupo sila sa couch na nakapwesto sa may bandang gilid ng silid ng kuwartong inukupa ni Clarence..private room kasi iyun kaya kahit panu ay may mga ilang magagandang kasangkapan tulad ng couch..

"anu sabi ng doctor?sabi ni mama nakausap mo daw ito kanina?"
seryosong tanung ni Kendrick sa asawa..

"Kendrick..wala naman talagang saket si Clarence..bumaba ang kanyang immune system kasi pinipigil nyang kumain..
gusto nyang magkasaket para bumalik ako sa bahay"
ang nag aalalang kwento ni Almira na may halong lungkot para sa anak..

"anung plano mo?"
ang malungkot na tanung ni Kendrick dahil alam nyang di naman nya makukumbensi si Almira na bumalik sa kanila..

"hindi ko din alam..pero natatakot ako na baka uulitin na naman ni Clarence ang maghunger strike pagwala ako sa tabi nya.."

Namagitan ang katahimikan sa kanilang dalawa..

"what if bumalik kana lang kaya sa bahay?"
ang suhesyon ni Kendrick..

"Kendrick hindi pwede ang gusto mo..sooner or later ay maghihiwalay din tayo..baka lalo lang masaktan si Clarence kung ganun ulet ang nakikita nya saten dahil umaasa syang nagkabalikan na tayo.."
angil ni Almira sa kanya..

Kunsabagay may point naman din si Almira..
pero may naisip syang paraan..

" I understand..pero sana may pakiusap ako sayo.."

"anu yun Kendrick?"

"pwede ba pagkalabas naten dito ay mag stay ka muna ng ilang araw sa bahay..
habang nandoon tayo ay unti unti nating ipapaliwanag kung baket naten kailangan maghiwalay..pero at least nakikita nya na magkaibigan tayo at kahit ganun ang sitwasyon naten ay maipaparamdam naten sa kanya sa mahal na mahal naten sya.."