Almira's 18th Gift

Chapter 33

Pasilip.silip.si Almira sa rehas na gate ng townhouse ng mga Mullins..
At natyempuhan naman nya ang anak na nooy nasa hardin at pinipilit na pinapakain ng yaya neto..

"Clarence..kumain ka naman..kunti lang kinain mo.kanina eh..sabi mo kakainin mo itong merienda mo pagdito tayo sa labas..
ang pilit ng yaya sa alagang matamlay habang nakatingin sa mga labas ng gate..

"Clarence!"
ang pigil na sigaw nang tawagin nya ang anak

"Mommy!?"
ang pagkabigla ngunit nagagalak ang bata ng makita sya saka agad itong tumakbo sa nakasaradong malarehas na desinyo ng gate..

"anak..kamusta kana!"
ang naluluhang si Almira dahil sa labis na tuwa ng makita nya ito..ngunit kapansin pansin ang pangangayayat ng bata..

"Maam Almira kayo pala..pasok po kayo.."
akmang bubuksan na ng yaya ang gate para sana makapasok si Almira ngunit agad nya itong inawat..

"wag na yaya di naman ako magtatagal at baka makita pa ako ni Kendrick at mommy Carol..saglit lang ako..gusto ko lang talaga makita ang anak ko...miss na miss ko na talaga si Clarence.."
at niyakap nya ang bata kahit may namagitang rehas na bakal.sa kanilang mag ina..

"wag ho kayong mag alala..wala po dito ang mag ina..
si sir Kendrick may inasikaso sa trabaho..si maam Carol ay may dinaluhan na party ng isa sa mga amiga nya..isasama nga nya sana si Clarence ngunit ayaw ng bata.."

Dahil sa narinig ay bulos ang pagkatuwa ni Almira kaya naman excited syang pumasok sa bakuran ng mga Mullins upang mayakap ng husto ang anak..

"Clarence..miss na miss na kita.."
mahigpit na yakap ang ginawad.sa anak..

"miss na miss na din kita mommy.."
gumanti naman ng yakap ang bata at naluluha pa ito..

"oh!?baket na umiiyak?nandito na si mommy.."
pag aalala neto sa bata..

"natutuwa lang kasi ako mommy kasi umuwe kana..tinupad ni daddy ang promise nya.."
ang nahihikbing sabi ng bata..

parang dinurog ang puso ni Almira ng makitang lubos iting nangungulila sa kanya..
ngunit kahit panu ay naibsan naman ito dahil nagkita na sila ngayun kahit sa maikling oras lang..

"Maam Almira..si Clarence po simula ng umalis kayo ay naging matamlay at wala lageng ganang kumain..sa katunayan po kanina ko pa po sya pinapakain ayaw na po talaga at lage po syang naka abang sa gate.."
ang sumbong ng yaya..

Napabuntong humunga si Almira dahil batid nyang naaapektuhan ang bata sa kanilang.sitwasyon nila ni Kendrick..

"yaya pakilabas lang ng merienda ni Clarence at kakain na sya..di ba anak?"
ang masayang sabi nya sa bata..

Tumango ng ubod tamis si Clarence sa ina..

"maam kanina ko pa po naihain ang merienda nya ngunit di nya ginagalaw.."
sabay turo ng yaya sa nakahain na merienda sa may beranda..

Inakay ni Almira ang bata patungo sa nakahain na merienda neto saka sinubuan..

"anak..kailangan mong kumain..pag di ka kakain magkakasaket ka.."
pagpapaalala ni Almira sa anak..

"opo mommy kakain napo ako ng marame lalo na at umuwe kana dito saten.."
masiglang tugon ng bata habang sunod sunod netong kinagat ang sandwich..

Hinaplos ni Almira ang buhok ng bata at ngumiti dito..

"anak sa ngayun ay ganto lang muna tayo..dadalaw dalawin lang muna kita pero darating ang araw na magkakasama tayo ulet"
kahit pinipigilan ni Almira na huwag pumatak ang.luha ay di nya naawat ito kaya naman agad nya itong pinunasan upang hindi mapansin ng anak..