Μου έλειψε το δροσερό αεράκι του Ιούλη
Η αλμύρα της θάλασσας στα μαλλιά σου
Τις ακτίνες του ηλίου να αντανακλούν πάνω στα γαλανά σου μάτια
Και τα βραδιά στο πάρκο της γειτονιάς με τα παιδιά
μου έλειψαν οι καιροί που όλα ήταν πιο απλά
δεν αγχωνόμουν για πολλά
η ζωή ήταν εύκολη τότε
ESTÁS LEYENDO
ανυπόστατα ψεύδη
Poesíaφεγγάρι μου, Μείναμε εδώ να κοιτάμε μαζί τα αστέρια Και να πιανόμαστε στις σκέψεις του μυαλού μας Περιμένοντας καρτερικά την ανατολή του ηλίου Και όταν έρθει τελικά, να τις ξανά κλειδώνουμε βαθιά μέσα και να υποκρινόμαστε πως είναι ασήμαντες Το ξ...
