When the Stars Aligned

Six

na-lss na ako sa still into you ng Paramore. skl
--

"Manyakis ka!" sabi ko at akmang hahampasin siya pero nakailag. Hindi lang ako makagalaw nang maayos dahil wala akong suot! "Sabi ko na nga ba, eh. May ganyang ugali ka! Manyak!" sigaw ko.

Tumatawa naman siya habang umiilag. "Joke lang naman," aniya. Huminahon din naman ako, "Magbihis kana baka lamigin ka." bigla siyang naging seryoso nang sinabi niya iyon. Bahagya siyang ngumiti bago lumabas ng bedroom.

Nagbihis na ako at napansin ang electric guitar sa gilid. Binuksan ko ang pinto at sinilip siya. Nakailaw pa rin ang sala. Nakahiga sa sofa habang ang braso ay pinang-unan niya. Seryoso nga siya sa 'di kami tabi sa pagtulog.

Lumabas ako at sinarado ang pinto. "Hoy.." tawag ko sa kanya habang nakasandal sa pinto ng kwarto at humalukipkip.

Bahagya siyang lumingon sa akin bago nagsalita, "Bakit?" tanong niya at muling pumikit.

"Sayo 'yung electric guitar doon?" obvious na tanong ko.

"Malamang.." natatawang sabi niya.

Napairap ako, "Pakitaan mo nga ako," hamon ko kay Dwarren.

Umayos siya ng upo at ginulo ang buhok. Nakasuot siya ng navy blue na sando at pajama na may cheeta print. Napatawa naman ako dahil ang laking tao ay ganun ang suot niya. "Tinatawanan mo ba suot ko?" natatawa pa rin ako nang bigla nalang siyang tumayo at nilapitan ako kaya tumigil ako sa pagtawa. Bahagya siyang yumuko dahil sa liit ko at lumapit sa mukha ko kaya bigla nalang akong napaiwas ng tingin. "Tignan mo, nilapitan lang kita bigla ka ng nahiya," ako naman ang tinawanan niya ngayon. Napalunok tuloy ako dahil sa bango ng hininga niya. "Tabi.." sambit niya.

Tumingala ako sa kanya, "H-Ha?" nauutal kong sambit.

"Tabi ka, kukunin ko 'yung electric guitar." ngumisi siya. Bigla naman akong tumabi. Nakaharang nga pala ako sa pintuan. Nang makapasok siya sa loob ay mahina kong sinampal ang sarili ko. Nakakainis!

Umupo ako sa sofa na hinigaan niya. Pagkalabas niya ay nakita kong lumingon siya sa akin bago sinara ang pinto. May ginawa pa siyang mga keme keme bago naupo sa sofa katabi ko.

Masyado naman siyang malapit at umurong ako ng konti. "Ang dikit mo naman masiyado," komento ko.

"Arte." rinig kong bulong niya.

Napasinghal lamang ako, "Sama mo." sabi ko naman. "Patugtog kana," paalala ko nang makitang nakatingin lang siya sa akin. Naiilang tuloy ako.

Inabot niya ang phone sa may coffee table at may pinagpipindot. May music siyang plinay bago nagstart na galawin ang mga daliri sa paglipat lipat ng chords.

Can't count the years on one hand that we've been together.

I need the other one to hold you, make you feel, make
you feel better.

It's not a walk in the park to love each other

But when our fingers interlock, can't deny, can't deny, you're worth it.

Seryoso siyang nagp-play habang bahagyang nakiki-beat din ang ulo. Ang swabe niya tignan at parang sanay na siya gawin ito.