Jessica
It took five men to drag me and force me to ride the helicopter.
Same when we transfer to a plane in Hongkong.
They had to ask help from all of the cabin crew to take me out of the airplane when we touched down.
Kung alam ko siguro ang lugar na pinagdalhan sa akin ay malamang tumakas na ako at bumalik ng Pilipinas.
I can't believe it pero out of desperation, they asked help from my family just to make me eat after a couple of days.
Originally ay di muna dapat nila tatawagan ang parents ko.
But the fear that I will let myself starve to death led them to do the last option.
Galit na galit sila Mama at Papa. Expected ko na yun.
Sa akin, kay Dad, lalong lalo na kay Deanna.
They are forcing me, us to went home asap.
They didn't know why they are there.
Kung hindi pa nila nabalitaan sa mga kaibigan nila sa Pinas ang nangyayari sa bansa, ang kinalaman ni Deanna at Daddy sa gulong nangyayari ngayon ay wala silang kaalam-alam.
It's the core of their anger towards my another family. They felt they were treated like fools.
The first time we talked, hanggang langit na sermon ang inabot ko.
At lalo pa nilang kinagalit ang 'No Reaction' mode ko.
But still, the message the people here requested for them to convey was done.
"Pag di ka kumain Jessica Margarette mas lalo kang malalagot sa akin!"
Mama told me.
I obeyed. When I started eating again, parang ang hirap na tumigil.
Ironically, kahit depressed ako, mas lalo akong ginugutom.
Gusto yata ng katawan ko na magstress eating ako.
Today is my third day here.
Nasaan ako?
Oh well, dito nila ako dinala sa Copenhagen.
Wala akong alam kung bakit.
Sabi nila parating na raw anytime soon ang Commanding Officer nila.
Wala akong kilala ni isa sa kanila. I never saw their faces sa Valle.
I am now nibbling some black currants. Ewan ko kung nafascinate lang ako dahil mukha siyang duhat pero matamis. Samantalang noon naman di ako kumakain nun.
I asked them kung puwede ako magpabili ng cellphone. Kailangan kong malaman kung ano na nangyayari sa biyenan at asawa ko.
Sabi nila pagdating na lang ni Commander.
"Good afternoon Maam Jessica Margarette Galanza Wong. I am Jeric Hernandez. At your service po."
Paglingon ko sa kanya,
Mukha siyang foreigner pero matatas magtagalog.
Sa totoo lang di ko alam kung ano sasabihin ko.
I just gestured him to take a seat.
"I am the Master's assistant here in Europe. Should I start Maam?"
Tumango lang ako sa kanya.
