[Kabanata 16]
SOMETIMES we are confused with our feelings. We can't really tell, if you like someone or you like that person because that person is fun to be with.
Kagaya ngayon. Hindi ako mapakali sa kinauupuan namin. Kanina ko pang gustong tumayo, pero hindi pwede. Baka mahalata nila.
Why did he walked out?
Was there something bothered him?
Why do I even care. It's my plan by the way. Even me, I'm still confused with my feelings. I don't know what to do with this.
“Are you okay?” Kian whispered through my ears, his warm breath made me stunned.
Hindi agad ako nagalaw. Hindi ko rin alam kung bakit. Hindi ba, wala na akong feelings sa kan'ya?
Bakit may gan'to?
Dahan-dahan akong bumaling sa kan'ya. He was smiling from ear to ear, his arms was resting on the back of my chair.
“Ah... I want to go to the comfort room.” He just nodded and pointed the way to the comfort room, I excused myself. Agad din akong pumunta ro'n.
Pero hindi ako sa comfort room dinala ng mga paa ko. Kundi sa labas mismo ng coffee shop. Nagulat ako ng marinig ang mga sigaw sa labas, parang nagtatalo.
“I asked you what's wrong?!” Kathleen frustratedly shouted at Kaleb. Hindi ko gaanong makita ang mukha ni Kaleb, I can't see what's his reaction.
“I already told you! I'm fine! I'm fucking fine!” Kaleb responded irritatedly. Nagulat ako sa pagsisigaw ni Kaleb, hindi ako sanay na makita ang gano'n niyang reaksyon.
“Fine?! Are you fooling me? Why are you grumpy then?” I see, mataray talaga si Kathleen. Hindi ko rin maiwasang mapangisi.
So... maayos pala ang plano.
“Fuck, we can talk about this later. I want to unwind.” Kaleb's voice filled the entirety of the parking lot kung saan sila nag-aaway.
“How can we talk, if only a diminutive time you can't even give?!” Singhal naman ni Kathleen.
I prefer talking in formality than shouting at each other, shamelessly.
Seriously? They're arguing in a public place. Sa parking lot talaga?
“Someone's eavesdropping.” Kathleen's voice was cold, it brought shivers down my spine.
I won't be affected. Hindi ako apektado, hinding-hindi ako matatalo. It's the cue for me to show up. Nagpakita ako sa dalawa.
As usual, gulat na naman si Kaleb. Ano ba siya, tide?
“Why do you care?” Mataray na tanong ko kay Kathleen na agad din akong sinamaan ng tingin.
Go, show your true colors. Bitch.
“Then, why are you eavesdropping? Don't tell me, kalahi mo si Marités?” Well, lumalaban siya. Pinagtaasan pa ako ng kilay nito.
Sinubukan siyang pigilan ni Kaleb pero hindi siya nagpaawat. Pinagkrus niya pa ang kan'yang mga braso. Nakataas din ang isa niyang kilay. Well, hindi rin ako nagpatalo.
“Oh, really. So, ikaw? Ano ka? An angel with demonic personality?” I scoffed and smirked at her. I saw the irritation on her face that made me laugh.
This is my way, para magalit ang kalaban. Effective naman sa uto-uto. I don't want to have a fight with a Bustamante.
Pero I don't know, gusto ko lang itong gawin. Parang may parte ng kaloob-looban ko na galit at hindi ko matawag na karamdaman. Para siyang hindi ko maipalinawag, hindi ko pa siya mararanasan kailanman.
BINABASA MO ANG
Last Daybreak | ✓
RomanceLast Series #2 | Complete Nang dahil lang sa isang oras, na hindi inaakala ni Arra Aerra Cañete. Biglang magbabago ang kanyang hangarin sa buhay. Ang dating maldita at mataray, ay magiging mabuti habang buhay? Ano bang nangyari sa oras na ito, upang...
