Kabanata 29

15 3 18
                                        


I can't promise if I can finish this story for now since nasira phone ko. Pero sana... kakayanin ko pa na matapos ito. If wala na talaga akong magagawa ay tiyak sa susunod na taon na naman ako makakabalik sa pagsusulat.

[Kabanata 29]

UMUWI akong nakangiti dahil sa mga nangyari. Ngunit hindi ko inaasahan ang bubungad sa 'kin pagkapasok ko sa aming bahay. It was my best friend who was grinning while running to hug me. “Arra!” She beamed with excitement as she hug me tightly. “You didn't told me about it! Are you two dating?”

Napalakas ang pagkakasabi niya no'n na agad niya ring natakpan ang kan'yang bibig. “They knew anyway.” She turned again with her bitch side at inirapan ako. “How could I tell you if we didn't interact that much these past few days.” I reasoned out na inirapan na niya naman.

“I was busy taking care of my mother. You didn't just atleast visited us!” May bahid na tampo ang pagkakasabi niya no'n. Pero agad ding nagbago ang reaksyon niya at tiningnan ang buong sala na walang tao. “Did they done something wrong?” Her voice were laced by concern, I nodded hesitantly.

Honestly, I don't want to talk about it. It can only made me remember those hurtful words and such violence they done to me. Ngunit alam ko na kahit ano pang gawin ko, kung ayaw nila akong itrato ng tama. Hindi ko na rin ipipilit ang sarili ko.

Sinasabayan ko lang sila for now. Para hindi nila ako saktan pa muli. Ayaw ko munang makatanggap ng mga masasakit na salita. “Are you sure?” Nanantya ang titig nito sa 'kin. Mapakla akong ngumiti. “You're not.”

Agad niya akong muli. “I'm sorry, I wasn't there to help you...” Napatingin ako sa kan'ya matapos niya akong yakapin. Anong ibig niyang sabihin?

“Kian called. He told me that you need my help, he also told me how you suffered in your family. You can come with me, Arra...” Pag-aaya pa nito sa 'kin, binalewala lang ang lalaking nabanggit. Bakit siya tinawagan ni Kian? Are they two friends?

“Oh, he only used his brother's phone don't worry.” Nanliit ang mga mata ko sa sinabi niya. Kian's brother? Sino naman?

Obviously, Kreios. I don't know him that much. But I know, he's a playboy. “Yesha, I think you must distance to that guy.” Inirapan lang ako nito at umiling. “There's nothing between us. Nagkaroon lang siya ng number ko no'ng ginamit ako ng pamilya mo. I saved Kian's cellphone number but it turned out it was Kreios'.”

I think it's for them na. Hindi na ako manghihimasok sa buhay ng iba. But I could give her advices if she'd need it. “But... with Kaleb. I saw you both, you two look genuinely happy with each other's arms. I'm happy, Arra. You finally found peace.” I looked at her, she was sincere with those words she uttered.

“Sa kwarto mo ako matutulog!” She beamed again with excitement pero agad nawala ang ngiti ko. Wala na akong mga gamit sa aking kwarto. Wala siyang madadatnang mga gamit do'n. Bu I have clothes with me when I stayed for a while in Kian's.

“I don't have so much things in my room, so don't expect that you can do some stuff inside my room.” Habilin ko sa kan'ya na naglakad na papunta sa may hagdanan. Napansin ko na matahimik ang bahay, walang tao. Saan kaya sila pumunta?

Maybe outing for a family. Sanay naman akong naiiwan. I'd rather stay at home than treated bad in public. Masaya na ako na ngayon, hindi nila pinapakialaman ang buhay ko.

Sinundan ko si Arra na nasa taas na, for sure. Nang tuluyan na akong nasa taas ay agad akong dumeretso sa pintuan ng aking kwarto. Marahan ang pagpihit ko sa busol at agad bumungad sa 'kin si Yesha na parang nagulat sa mga nakita.

Last Daybreak | ✓Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon