"ႏိုးလာျပီလား ျပတိုက္မႉး အ့ဲတာေၾကာင့္ ကၽြန္မက အလုပ္ေတြအတင္းမလုပ္ဖို႔ေျပာခ့ဲတာေလ အလုပ္ပင္ပန္းလြန္းလို႔ ေမ့လဲက်သြားတာတ့ဲ"
အခုတင္ အိပ္မက္တခုမက္သြားခ့ဲတယ္... ေရႊေရာင္ေတြဖုံးလႊမ္းေနတ့ဲ သူ...
အီဂ်စ္ရဲ႕နတ္ဘုရားေတြဟာ ေသြးအစားေရႊရည္ေတြစီးဆင္းေနတယ္လို႔ သမိုင္းဝင္ဒ႑ရီေတြမွာ ေရးထားခ့ဲတယ္
က်ေနာ့္ေနာက္ေက်ာကေသြးေတြဆိုတာကလဲ ေရႊရည္ေတြပဲေပါ့..
ၿပီးေတာ့တကိုယ္လုံးေသြးေတြရြဲေနတ့ဲ သူ...
"CCTV ၾကည့္လို႔ရမလား"
အ့ဲဒါကေတာ့ အိပ္မက္မဟုတ္ဘူးမို႔လား ငါေတြ႕လိုက္ရတာ မွန္တယ္မဟုတ္လား
CCTV ကေနၾကည့္လိုက္ေတာ့ waistcoat အက်ႌန႔ဲလူကိုျမင္လိုက္ရသည္ ေတာ္ေသးတယ္ အိပ္မက္မဟုတ္ဘူး
သူတကယ္ေပၚလာခ့ဲတာ က်ေနာ့္မ်က္စိေရွ႕မွာေပါ့
ပြဲတတ္လာတ့ဲလူစရင္းကိုေတာင္းခ့ဲလိုက္သည္ အမွန္ဆို ဒါက Private ေပမယ့္ က်ေနာ့္ကိုသိေနတာမို႔ ကူညီေပးလိုက္တာ
Hathor ရဲ႕အေတာင္ပံကို ျပတိုက္ဆီသို႔သယ္ၿပီး Giza ကိုျပန္ခ့ဲသည္
သစ္သားပံုးကိုဖြင့္လိုက္သည္ အ့ဲဒီေအာက္က မွန္ေဘာင္ကိုဖြင့္ၿပီး အေတာင္ပံကိုၾကည့္လိုက္သည္
ျဖဴေဖြးစြတ္ၿပီး ပုလဲေတြလို အေရာင္လက္ေနတ့ဲ အေတာင္ပံေတြ ပြတ္သပ္ၾကည့္မိလိုက္ေတာ့
'မဟုတ္ဘူး.. '
အႏုၾကည့္မွန္ေျပာင္းန႔ဲမၾကည့္ရေသးသည့္တိုင္ ခံစားခ်က္အရ သိေနတာ
"မဟုတ္ဘူး.. မဟုတ္ဘူး... Lucy!Lu!"
"ဟုတ္က့ဲ ျပခန္းမႉး"
လက္ေထာက္ျပခန္းမႉး Lucy ကျပာျပာသလဲလဲ ေျပးလာသည္
"ဒါက အတုႀကီး"
"ရွင္ အႏုၾကည့္မွန္ေျပာင္း ဒါမွမဟုတ္ Radiocarbon ျဖစ္ျဖစ္-"
"လုပ္စရာမလိုဘူး ဒါအတုႀကီး"
"ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ ဥကၠဠသိရင္ ကၽြန္မတို႔ ျပႆနာပဲ"
ဥကၠဠ ဆိုတ့ဲလူ ဒီအေတာင္ပံကိုရခ်င္လို႔ ႐ုံးကို Mail ေတြအမ်ားႀကီးပို႔ေနခ့ဲတာ
