အိပ္ေပ်ာ္ေနရွာတ့ဲ Hathor... ေပ်ာ့ေခြေနတ့ဲဆံပင္ေလးေတြကိုသပ္တင္ေပးလိုက္သည္
ေမာင့္ကေလးေလး.. ေမာင္တို႔ သားေလးကို ကာကြယ္ေပးခ့ဲလို႔ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
သားေလးအေၾကာင္းကို အေႏွးန႔ဲအျမန္သိမွာဆိုေပမယ့္ Hathor ခံနိုင္ရည္ရွိပါ့မလား...
သားငယ္ကိုေတြ႕ေရာေတြ႕လိုက္ရရဲ႕လား အခ်စ္ရယ္...
ဘယ္ေလာက္ေတာင္လြမ္းဆြတ္ေနမလဲ သားငယ္ေလးကို..
ဒီတခါေတာ့ ေမာင္တို႔ထပ္မေဝးသင့္ေတာ့ဘူးမဟုတ္လား...
"ေမာင္ ကအစြမ္းကုန္ကာကြယ္ေပးမယ္....
ခ်စ္တယ္...
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
ၿပီးေတာ့ ေတာင္းပန္ပါတယ္... မင္းကိုေတာင္မမွတ္မိႏိုင္ခ့ဲဘူး.. ေတာင္းပန္ပါတယ္"
"ေမာင္.."
အိပ္ရာေဘးမွာ႐ွဳိက္ႀကီးတငင္ငိုေနတ့ဲ ေမာင္..
"ေမာင္ကမင္းကို ေမ့ပစ္လိုက္ဖို႔ေရြးခ်ယ္ခ့ဲတာ... ေမာင္ ကတကယ္မေကာင္းတ့ဲလူ တံုးအတ့ဲလူ"
"ေမာင့္ကိုနာက်င္ေစမယ့္အရာမွန္သမၽွကို ကိုယ္မုန္းတယ္ အ့ဲဒါက ကိ္ုယ္ကိုယ္တိုင္ျဖစ္ေနမယ္ဆိုရင္ေတာင္မွေပါ့"
"Hathor ရယ္.. ေမာင့္အခ်စ္ေလးရယ္... "
"ဒါေျကာင့္မို႔ေလ ေမာင့္ကိုနာက်င္ေစတာ မွန္သမွ်ကိုေမာင္ေမ့ပစ္ႏိ္ုင္ပါတယ္... "
ေမာင္က ကိုယ့္ကိုေတြေတြႀကီးၾကည့္ေနေတာ့တာ...
"ကမာၻေပၚမွာဘယ္အရာကမွ Hathor ရဲ႕အခ်စ္ကိုယွဥ္နိုင္မယ္ မထင္ဘူး အ့ဲဒါက ေမာင့္ကိုသိမ္ငယ္ေစလိုက္တာ ေမာင္ကပဲ ပိုခ်စ္တ့ဲလူျဖစ္ခ်င္ခ့ဲတာေလ.."
"ေမာင္ ကအခ်စ္နတ္ဘုရားကိုယွဥ္နိုင္မွာတ့ဲလား"
"ေမာင္ကေတာ့ ယံုၾကည္ခ်က္အျပည့္ရွိတယ္"
Taehyung ကခပ္ဖြဖြျပံဳးသည္
"သမိုင္းစာအုပ္ေရာ အ့ဲတာဖတ္ရမယ္ အခ်ိန္မရွိဘူးမဟုတ္လား"
အိပ္ရာေပၚကေန ပ်ာပ်ာယာယာဆင္းဖို႔လုပ္ေနတ့ဲသူ႔ကိုတားလိုက္သည္
"Lucy န႔ဲ Chun ဖတ္ေနတယ္ မင္းကနဲနဲနားပါအံုးလား ခရီးဆက္ရဦးမွာကို"
