|𝐒𝐨𝐩𝐮'𝐮𝐧 𝐨𝐠𝐥𝐮 𝐉𝐮𝐧𝐠𝐤𝐨𝐨𝐤❀|

14

Yarim:
Jungkook

Jungkook:
Bana ne zamandır Jungkook demeye başladın|
Efendim Tae

Yarim:
Tae mi|
Jungkook şey ben

Jungkook:
Ne oldu Tae?

Yarim:
Öncelikle bana Tae demeyi bırak

Jungkook:
Sende Jungkook demeyi bırak!
Sinirlerim bozuluyo

Yarim:
Tamam tamam
Senin şu kuzenin var ya

Jungkook :
Ee ne olmuş Jimin'e?

Yarim:
Ee ni ilmiş Jimini|
Bana özelden saçma sapan şeyler yazıp duruyor

Jungkook:
Ne mesela?

Taehyung:
Yok"Jungkook benim"
"boşa hayeller kurma!"
bunun gibi saçma şeyler zırvalıyor. Bak o kuzenine bir şey söyle!

Jungkook:
O benim kuzenim!
Hem saçmalıyor o

Yarim:
İ binim kizinim|
Boş vermeye çalışıcam.
Buluşalım mı? Seni özledim

Jungkook:
Bende seni özledim Taehyung|
Bende seni özledim bebeğim
Her zaman ki yerde ol

Jungkook çevrimdışı

Yarim|Jungkook

Telefon konuşması

"bebeğim neredesin?"

"Ben tam çıkıcaktım Babaannem ile karşılaştım bize gelmiş"

"o yüzden gelemeyeceğim çok üzgünüm hayatım"

"sorun değil bebeğim başka zaman tekrar buluşuruz"

"çok teşekkür ederim sevgilim seni çok seviyorum"

"bende seni çok seviyorum bebeğim"

Telefonu kapatım babaannem'e selam verdim.

"Hoşgeldin babaanne. Gel buyur"

"hoşbulduk"

Soğuk bir sesle söyledi. Ve bana bakmadan yanımdan geçip gitti. Gerçekten yoongi babamın dediği gibi babaannem sevmiyor muydu beni? Aklımda düşüncelerle yüzüm solmuştu. Beni sevmiyordu.

"Hoseok! Bebeğim ben geldim!"

Kanepe de sessiz sakin oturan Yoongi babam yerinden sıçramıştı. Ve hemen kanepeden kalkmıştı.

"Hoseok! Onun burada ne işi var?!"

"düşündüğün gibi değil anne! Yoongi sadece Jungkook'u görmeye geldi"

Tiksindirici bir şekilde bana ve babama baktı babaannem.

"iyi bari o da görsün"