Because I Love You (Complete)

Episode 10 : បងកុំស្ងាត់បែបនេះ!

ពិភាក្សាជាមួយប៉ាម៉ាក់ហើយជុងហ្គុក៏នៅញំាអាហារជុំគ្នាជាមួយពួកគាត់ អ្នកបម្រើក៏ចាប់ផ្ដើមរៀបចំលើកអាហារដាក់លើតុ ហើយក៏នាំគ្នាទទួលទានយ៉ាងមានសេចក្ដីសុខ ក្រោយពេលទទួលទានអាហារមួយពេលនេះរួចរាល់រាងក្រាស់ត្រឡប់ទៅខនដូរវិញ។
" ឯងនៅដេកទីនេះឬទៅដេកនៅខនដូរ? " លោកចន
" ទៅខនដូរ មិនចង់នៅទីនេះយូរទេ ខ្លាចលោកឃើញមុខកូនមិនបានការម្នាក់នេះហើយធ្វើការមិនចេញ ចឹងខ្ញុំសុំលាសិនហើយ ថេយ៉ុងយើងទៅហើយស្អែកជួបគ្នា " ជុងហ្គុក និយាយជាមួយប៉ាហើយក៏ងាកមកលារាងតូចដែលឈរក្បែរ
" អឹម ចាំយើងជូនទៅឡាន " ថេយ៉ុង ងក់ក្បាលព្រមទាំងជូននាយទៅឡានដែលចតនៅមុខផ្ទះ
" បើឡានប្រយ័ត្នប្រយែងផង ហើយកុំបើកលឿនពេកដឹងនៅ? "
" អឹម ដឹងហើយ បាយៗ! សឺត~ " ជុងហ្គុក មុននិងឡើងឡានក៏ឆ្លៀតថើបពេលថេយ៉ុងភ្លេចខ្លួន បានមួយខ្សឺតហើយឈរញញឹមដូចជាផ្កាសាគូសាកំពុងរីកស្កុះស្គាយ
" នេះនែ៎! ប៉ុនណាស់អាខាងកែងចំណេញគេនឹង សុំតែត្រូវខ្លាំងជាងនេះបានសម " ថេយ៉ុង វៃនាយមួយដៃនៅស្មាខ្លាំងគ្រាន់បើព្រោះតែគេក៏ចេះអៀនដែរ
" អូយ៎! រាងតូចទេ តែដៃវិញធ្ងន់ដូចដំរី " ជុងហ្គុក ក៏ឈឺដែរពេលរាងតូចវៃតែនាយទ្រាំហើយនៅញញឹមបានទៀត (ប្រពន្ធយើងទេ)។
" បានហើយ! ឆាប់ទៅៗកុំនៅយូរពេកយើងងុយដេកហើយ ឆាប់ទៅៗ " ថេយ៉ុង ធុញនិងបុិនិងរអ៊ូច្រើនពេកក៏ដេញអោយគេឆាប់ទៅ
" នេះកំពុងដេញមែនទេ? " 
" អឹម ឆាប់ទៅ " ថេយ៉ុង នៅតែរក្សាសំដីដើម
" អាក្មេងឈ្លើយ! យើងបងឯង២ឆ្នាំណាវ៉ើយ!! " ជុងហ្គុក ដាច់ចិត្តលារាងតូចមែនទែនហើយ
" បងពីឆ្នាំប៉ុន្ដែឯងរៀនលើសយើងតែមួយថ្នាក់តើ ព្រោះមកពីអី....ទៅន៎!! " ថេយ៉ុង ធ្វើជាយកដៃដាក់ក្រោមចង្ការហើយគិតមើល មកពីអ្វីបានជាជុងហ្គុកអាយុច្រើនហើយរៀនលើសគេតែមួយកម្រិត
" បានហើយ! ចឹងយើងទៅហើយ បាយៗ! " ជុងហ្គុក មិនចង់គិតទេខ្មាស់គេក៏ប្រញាប់លារាងតូចហើយឡើងឡានយ៉ាងលឿន
" អឹម ហាសហា!! តាមពិតខ្លាចគេនិយាយចំណុចអាក្រក់ខ្លួនឯងសោះ (ថេយ៉ុងចង់ប្រាប់អ្នកអានថា : ជុងហ្គុករៀនធ្លាក់មួយឆ្នាំព្រោះតែគេខូចចិត្តនិងប៉ាដែលមិនដែលយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះគេនិងម៉ាក់ ទើបគេចរៀនចូលក្លឹបលេង គង់តែបានយ៉ុនហ្គីជួយនិយាយទេកុំអីចប់) " ថេយ៉ុង ក៏លើកដៃបក់បាយៗហើយឡានរបស់រាងក្រាមក៏បើកចេញទៅឈរនិយាយដើមប្រុសពៅចប់ក៏ដើរចូលទៅក្នុងផ្ទះ។
" ថេយ៉ុងម៉ាក់និយាយជាមួយកូនតិចបានទេ? " អ្នកស្រីដើរចេញពីបន្ទប់ចំពេលកូនប្រុសបម្រុងចូលបន្ទប់របស់គេ ជាឱកាសល្អគាត់ក៏សុំកូននិយាយជាមួយបន្ដិចព្រោះមានរឿងខ្លះចង់សួរ មកដល់ក្នុងបន្ទប់អ្នកស្រីនិងកូនទម្លាក់ខ្លួនអង្គុយលើគ្រែ ថេយ៉ុងមើលម៉ាករង់ចាំគាត់សួរ។
" កូននិងអ្នកប្រុសចាប់ផ្ដើមតាំងពីពេលណា? " អ្នកស្រី មិនចូលចិត្តអូសបន្លាយពេលក៏សួរចំៗតែម្ដង
" កូនមិនអាចប្រាប់ថាតាំងពីពេលណាបានទេ? កូនគ្រាន់តែដឹងថា កូនចង់នៅក្បែរគេបើអោយកូនធ្វើអ្វីដើម្បីគេក៏កូនព្រមដែរ " បើឱ្យនិយាយពីថ្ងៃចាប់ផ្ដើមរាងតូចមិនដឹងចាប់ពីពេលណាមកទេ ដូចដែលបាននិយាយគ្រាន់តែដឹងខ្លួនម្ដងទៀតនាយតូចស្រឡាញ់គេបាត់ទៅហើយ
" ម៉ាក់សប្បាយចិត្តដែលឃើញកូនមានសេចក្ដីសុខ កូនដឹងទេថាហេតុអី? គឺម៉ាក់មិនហាមស្នេហាកូនទោះវាខុសនិងអ្វីដែលម៉ាក់ចង់បានតែម៉ាក់ជឿថាអ្នកប្រុសនិងមើលថែកូនរបស់ម៉ាក់ល្អជាងម៉ាក់ " អ្នកស្រីគីម ក៏អោបកូនទាំងទឹកមុខញញឹមលាយទឹកភ្នែក គាត់រំភើបដែលកូនគាត់ជួបមនុស្សដែលគេស្រឡាញ់ ទោះបីជុងហ្គុកធ្លាប់មើលងាយនិងស្ដីមិនល្អដាក់ក៏ដោយ គាត់មិនដែលប្រកាន់ស្អប់នោះទេ
" ម៉ាក់! មិចក៏ម៉ាក់យំ? "
" ចា៎ស គ្មានអីទេម៉ាក់គ្រាន់តែរំភើបចិត្តប៉ុណ្ណោះ ម៉ាក់ចង់សួរកូនតែប៉ុណ្ណឹងទេ ចឹងម៉ាក់ចេញទៅហើយ កុំនៅយប់ជ្រៅពេកណា " អ្នកស្រី ថើបកូនមួយខ្សឺតមុននឹងចេញទៅ។
#ក្លឹបកម្សាន្ដ
ជីមីនស្មុគពេកក៏បបួលអេណាមកលេងក្លឹប ពួកគេមកតែគេតែពីរនាក់ទេ ធម្មតាគេមិនសូវចូលចិត្តកន្លែងបែបនេះប៉ុន្មានទេ តែធ្វើមិចមនុស្សកំពុងតែសេដទើបចង់រកកន្លែងមកបន្ធូរអារម្មណ៍ខ្លះ។
" ជីមីនឯងផឹកឬក៏ងូតហាស៎!! យើងថាប៉ុណ្ណឹងបានហើយកុំផឹកច្រើនពេក " អេណា ទាញកែវស្រាចេញពីដៃមិត្តហើយនាងព្យាយាមបញ្ឍប់គេ ប៉ុន្ដែអ្នកនោះមិនព្រមឡើយក៏កញ្ឆក់កែវស្រាពីដៃមិត្ត
" អោយមកនេះ! យើងចង់ផឹកបើឯងមកមិនផឹកទៅវិញមុនចុះ យើងនៅម្នាក់ឯងបាន " ស្រាចូលខ្លួនហើយសូម្បីតែមិត្តក៏ដេញដែរ សម្រាប់អេណាមិនបានប្រកាន់ឡើយព្រោះនាងដឹងច្បាស់ជីមីនគ្មានបំណងបែបហ្នឹងទេ ដោយសារតែគេស្មុគពេកណាមួយស្រាចូលខ្លួនផង
" ហ៊ើយ!! ស្នេហាធ្វើអោយមនុស្សផ្លាស់ប្ដូរមែន យើងសុំនៅម្នាក់ឯងល្អជាង បើមានស្នេហាហើយធ្វើអោយឈឺបែបនេះកុំមានល្អជាង " អេណា មិនដឹងជានិយាយអីទៀតទេមានតែផឹកកំដរគេតិចៗ ផឹកសុខៗរាងតូចក៏ក្រោកឈរអេណាក៏ចាប់ដៃគេទាន់ហើយសួរ
" ឈប់!! ឯងចង់ទៅណា? "
" ទៅបន្ទប់ទឹកឯងចង់ទៅដែលមែនទេ? " ជីមីន និយាយសឹងតែបើកភ្នែកមិនចង់រួចមុខឡើងក្រហម
" អឹម ទៅចុះដើរប្រយ័ត្នផង " អេណា ក៏ប្រលែងដៃពេលឮថារាងតូចចង់ចូលបន្ទប់ទឹក ជីមីនងក់ក្បាលហើយក៏ដើរទៅរកបន្ទប់ទឹក ដើរសុខៗស្រាប់តែដើរបុកបុរសម្នាក់ ធ្វើឱ្យនាយតូចដួលអុកគូទមួយទំហឹងទៅលើឥដ្ឋ បុរសដែលបុកជីមីនគឺយ៉ុងវ៉ូ
" គឺបងសុំទោស!!មិញបងមើលមិនឃើញឯង "
" បងចង់ថាអោយខ្ញុំទាបហ៎!! នេះនែ៎! " ជីមីន ថាហើយលើកវៃនាយមួយដៃបែបលេងសើច គេក៏មិនខឹងដែលព្រោះរាងតូចមើលទៅស្រវឹង
" មើលទៅឯងស្រវឹងណាស់! ចង់ទៅបន្ទប់ទឹកមែនទេចាំបងជូនទៅ " យ៉ុងវ៉ូ ស្ម័គ្រចិត្តជូនជីមីនទៅបន្ទប់ទឹក ព្រោះមើលទៅជីមីនដើរមិនត្រង់ផ្លូវបើដើរទៅប៉ះអ្នកផ្សេងខ្លាចតែមានរឿង។
" មិចក៏ទៅបន្ទប់ទឹកយូរម្ល៉េះ? " អេណា មើលនាឡិកាហើយរអ៊ូសម្លឹងរកមើលមិត្ត
" សួរស្ដីអូនស្រី! បងសុំអង្គុយម្នាក់ផង > បុរសម្នាក់កាន់កែវស្រាដើរមកអង្គុយក្បែរអេណាធ្វើឱ្យនាងភ័យ អេណារកងើបចេញស្រាប់តែគេម្នាក់នោះជាប់ដៃនាងជាប់ ចំណែកនាងពេលគេប៉ះដៃទឹកមុខឡើងស្លេកដូចមាន់ស្ងោរហើយនាងក៏ក្រវាស់ដៃគេម្នាក់នោះចេញ
" លោកចង់ធ្វើអី? " អេណា ជាមនុស្សត្រង់មិនចូលចិត្តអោយគេមករញ៉េរញ៉ៃខ្លួនទេ ជាពិសេសប្រុសដែលមុខមាត់ចម្លែកដូចគេម្នាក់នេះ
" គឺគ្រាន់តែចង់អង្គុយជិតស្រីស្អាតប៉ុណ្ណោះ អូនអាចកំដរបងផឹកបន្ដិចបានទេ? " បុរសម្នាក់នោះយកដៃអោបចង្កេះនាងធ្វើអោយនាងភ្ញាក់តែម្ដង ស្របពេលនោះលូហានមើលមកឃើញថាអាម្នាក់នោះរញ៉េរញ៉ៃចៅហ្វាយចក៏ប្រញាប់ចូលមកដាល់បុរសម្នាក់នោះមួយដៃ
" ឌឹប! ចាំទុក! កុំធ្វើចឹងដាក់ស្រីណាទៀត " លូហាន ដាល់ប្រមានបុរសម្នាក់និងហើយក៏ចាប់ដៃអេណាខ្លាំងៗហើយចេញពីត្រង់នេះ ទាំងក្នុងចិត្តខឹងបុរសម្នាក់នេះ (ប្រចណ្ឌគេ លូហានលួចស្រឡាញ់អេណាយូរហើយ តែធ្វើមិចយើងជាកូនចៅគ្មានសិទ្ធិ សូម្បីតែគិត)
" លូហាន! លែងទៅ... " លូហានចាប់កដៃនាងឡើងក្រហមនាយលេងច្របាច់ខ្លាំងៗធ្វើឱ្យនាងឈឺសឹងស្លាប់ លូហានក៏លែងដៃតាមពាក្យបញ្ជារបស់ចៅហ្វាយស្រី
" អ្នកនាងចង់ទៅរកវាវិញមែនទេ? " លូហាន គិតថានាងខឹងគេព្រោះគេស្រាប់តែទាញនាងចេញមក
" ឯងដឹងខ្លួនទេថាកំពុងនិយាយអ្វី? ឯងកំពុងមើលងាយយើង! " អេណា ខកចិត្តពេលឮនាយនិយាយបែបនេះ នាងអោយលែងដោយសារនាងឈឺកដៃដែលនាយច្របាច់ ឯនាយវិញដូចខឹងម្នាក់នោះខ្លាំងណាស់ តែមកបញ្ចេញមកលើនាងទៅវិញ
" ខ្ញុំសុំទោស! " អេណា ក៏អោនក្បាលតិចព្រោះដឹងកំហុស មិញនេះគេនិយាយជ្រុលពេកហើយភ្លេចខ្លួនថានាងជាចៅហ្វាយ អេណាមិននិយាយក៏ដើរចេញទៅហើយមាននាយដើរតាមពីក្រោយ មកដល់ចំណតឡាននាងចូលអង្គុយក្នុងឡានហើយនាយជាអ្នកបើក នៅលើឡាននាងក៏មិននិយាយអ្វីដែរ ឯលូហានចៅហ្វាយមិននិយាយផងអោយគេនិយាយអីទៅ តែក៏ធុញព្រោះសភាពស្ងាត់ពេកហើយចេញតែដៀងភ្នែកលួចមើលនាយកំពុងយកចិត្តទុកដាក់លើការបើកបរ
" នេះមិនដឹងថាយើងកំពុងខឹងគេពិតមែនហ៎! មនុស្សស្អីសោះកក្រោះ បើកអ្នកណាបានគេសង្សាល្ងង់សុទ្ធ " អេណា មើលទៅផ្លូវខាងមុខគិតក្នុងចិត្តចំណែកខាងនោះគេមិនខ្វល់អីទាំងអស់សំខាន់អង្គុយយ៉ាងស្ងាត់ស្ងៀម។
ជុងហ្គុកមកដល់កន្លែងស្នាក់នៅគេយកឡានទៅចតទុកហើយក៏ឡើងជណ្ដើរប្រអប់ទៅជាន់ដែលគេនៅ ពេលមកដល់គេបើកទ្វាបន្ទប់ស្រាប់តែភ្ញាក់និងវត្តមានរបស់ស្រីស្រស់។
" ម៉ូប៊ី!! " ភ្ញាក់ផ្អើលខ្លាំងណាស់ពេលឃើញវត្តមាននាងតូចនៅទីនេះ
" មិចក៏បងធ្វើមុខដូចភ្ញាក់ម្ល៉េះ? ឬមួយនៅជាមួយមិត្តប្រុសថ្មីភ្លេចអូនទៅហើយ (នាងដឹងមកពីអ្នកនៅសកលវិទ្យាល័យនិយាយគ្នា) " ម៉ូប៊ី ដើរមកជិតរាងក្រាស់ហើយអង្អែលមុខដ៏សរលោងរបស់នាយទាំងលេចស្នាមញញឹមនៅលើផ្ទៃមុខ រាងក្រាស់មិនមាត់តែបានត្រឹមតែឈរនៅស្ងៀមអោយនាងស្ទាបអង្អែលតាមចិត្ត មិនមែននាយចិត្តងាយនោះទេតែបើនិយាយទៅនាងក៏មិនស្ដាប់សំដីរបស់ខ្លួនដែរ
" បងកុំស្ងាត់បែបនេះ! មើលថែមិត្តប្រុសបងផង ព្រោះគ្រប់យ៉ាងបងជាអ្នកផ្ដើមទេ ចន ជុងហ្គុក " ម៉ូប៊ី នៅតែរក្សាស្នាមញញឹមបែបមានអ្វីមួយដែលនាងកំពុងចង់ធ្វើ
" នាងចង់ធ្វើអី? " ជុងហ្គុក ស្ដាប់សំដីនាងចប់ក៏សួរ នាយមានបំណងធ្វើបាបមនុស្សដែលគេស្រឡាញ់មែនទេ?
" បងកុំបារម្ភពេកអី! ខ្ញុំមិនសម្លាប់គេទេ " ម៉ូប៊ី និយាយទាំងមានភាពជឿជាក់ មុននិងនាងដើរចេញទៅនាងក៏ថើបមាត់ជុងហ្គុក នាយក្រាស់មិនតបឈរស្ងៀមដូចរូបចម្លាក់។
#បន្ទប់លេខ315
ឆ្លៀតពេលជីមីនស្រវឹងយ៉ុងវ៉ូនាំរាងតូចទៅសណ្ឋាគារ ពេលមកដល់បន្ទប់គេក៏ដាក់រាងតូចឱ្យគេលើគ្រែថ្នមៗ រាងតូចដែលកំពុងតែគេងលក់ដោយសារជាតិសូរ៉ា ឯនាយសម្លឹងរាងតូចពីក្រោយដល់លើព្រោះតែរាងកាយគេធ្វើអោយកម្ដៅក្នុងខ្លួនគេចាប់ផ្ដើមក្ដៅរោលរាល គេសឹងតែទម្រាំមិនបាន។ យ៉ុងវ៉ូកាន់តែមើលកាន់តែចង់បានមកថ្នមបី ពេលនោះគេក៏យកដៃអង្អែលមុខរាងតូច បន្ទាប់មកនាយក៏ដោះឡេវអាវរាងតូចម្ដងមួយៗបង្ហាញអោយឃើញក្បាលពោះដ៏រាបស្មើរ និងផ្លែឈឺរីតូចក្រហមព្រើងៗ គេក៏យកដៃអង្អែលបន្ទាប់មកដៃក៏បានអូសមកដល់ក្រោយ គេយកដៃដោះខ្សែក្រវ៉ាត់ចេញនិងរូតខោយឺតៗបែបសុីអារម្មណ៍ហ៎។
សូមរង់ចាំភាគបន្ដ...