I'm Into You (Aliser Series 3)

Kabanata 3

A/N

DISCLAIMER:

This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

Sick

Hindi ko napansin na naka-tulog pala ako kakabantay kay Allen. Nadatnan ko ang mommy niyang pinagmamasdan kami ni Allen. Allen wake up too ng nararamdaman niya siguro na gumalaw ako sa pagkakaupo. Sumakit ang likod ko dahil sa upuan lang ako natutulog habang hawak ang kamay ni Allen.

"You came here pala, hija." Si Tita.

"Ah... yes po, Tita. I-I took a leave in the hospital till tomorrow. Allen was sick and it's because of me. I forgot to text him yesterday."

Tumango ang Mama niya at kinausap si Allen. "Are you okay now, son? Your fiancée is here. Taking care of you." anito at ngumiti.

"Oh.... sige na. Maiwan ko na kayong dalawa." tumango ako sa Mom niya at tumingin kay Allen.

"How was the feeling? Are you still feeling heavy, Allen?" Agap ko.

Tumingin ako sa kanya pero ngumiti lang siya. "I'm serious, Allen. Don't just smile." sumimangot ako sa kanya para naman malaman niyang hindi ako nagbibiro.

"How was your night with him?" aniya.

"We just ate dinner. And I don't know baka na miss-interpret na ng mom mo ang ginagawa ko para sayo. She might think... gusto talaga natin ang isa't isa." bumungtonghininga ako.

"I like you... ikaw lang yong hindi." aniya.

Hindi na ako nakasagot pa dahil nga naalala ko yong sinabi niya noong nakaraang araw na gusto niya ako. Kaso lang hindi ako sigurado kaya pinabayaan ko na muna pero. ngayong.... binabalik niya hindi ko alam kung ano ang isasagot ko.

"I'm sorry... but you know who I like." tumango siya doon at bumangon kaya agad akong nakatayo.

"Wait, kaya mo na ba talaga? It feels like... parang hindi e." agap ko.

"Kaya ko na, Abelle. You can go home too. Pinatawag ko driver namin para ihahatid ka." aniya na may lungkot ang boses.

"No, I'm staying for a while. Ako ang dahilan kung bakit ka nagka lagnat so I must take care of you." agap ko at hindi na siya nagsalita pa.

"If you want... you can stay but if you're tired and bored... you can go home. Just tell me so that I can call the driver." aniya at muling pumikit.

Hindi ko maintindihan ang lahat pero isa lang ang sigurado ako. Nagseselos sya at may kung anong poot kapag napag-uusapan o sinasabi ko kung sino ang totoong gusto. It's his cousin. Si Aiden. Bumaba ako para ikuha siya ng gamot at pakainin muli.

"Oh, hija. Do you need something? Ipapakayat na lang namin." Mommy niya.

"Ah.... hindi na po, Tita. Papakainin ko lang siya at kukuha ng bagong gamot." sagot ko at ngumiti ito.

"Gusto ka ng anak ko, actually. Hindi lang basta fixed marriage ang lahat para sa kanya. Did you meet each other bago niyo pa ma lamang destined kayong dalawa na maikasal?" si Tita.

"Ahm... ah..." hindi ko masabi ng diretso.

"That's a yes, hija."

"Ahm... I just met him at the hospital po. Yon po yong first meet ko sa kanya." pag-amin ko dahil parang na itanong niya namana yon sa akin at pinaulit lang. Well, not red caught handed. I was honest.

"Hmm.... that's good. Sige maiwan na muna kita, hija. I know you'll get back to Allen pa for the medicine. Thank you for taking care of, Allen." aniya at pumasok sa may bulwagan ng malaking kwarto.

Bumalik ako sa kwarto ni Allen at pinakain siya. "You feeling okay now?"

"Yeah... kung gusto mo ng umuwi... you can. Don't worry about me. I'm okay. Thank you for taking good care of me. I really appreciate it, so much." aniya pero mahina ang boses nito.

"No. Let me check at you first." Una kong sinabi sa kanya kaya hinawakan ko siya sa noo pero umiwas siya.

"I'm good." aniya pero pinilit kong hawakan ang noo niya.

"We should go to the hospital, Allen. Mas lalo kang umiinit. You are lying again. And it's neither funny nor good."

"No. Okay nga lang ako. Nilalamig lang ako but I'll be okay for sure. No need to go to the hospital." giit niya kaya agad ko na siyang pinainom ng gamot at pinahiga but he spoke.

"Hindi ka ba uuwi? Tita, might be worried about you. Gabi na. Hindi mo naman kailangan magbantay sa akin the whole night." giit niya

"I'll be staying. I did message my mom. I'll lay with that couch para makita talaga kita." tinuro ko ang maliit na couch. Actually, kasya talaga ako sa couch ng room niya.

"You can use the room, beside mine. Hindi ka makagalaw sa couch na iyan, Abelle."

"No, it's okay."

"I insist. Kung ayaw mo sa next room e... di... sa tabi ko na lang?" he laughed a bit.

Ngumiti ako at nagsalita sa sinabi niya. "Ba't naman ako tatabi?"

"I was just joking," he said.

"Buti naman."

"May gusto ka sa akin no? Ba't defensive ka? Tapos you take it too personal?" pagbibiro niya.

"Baka ikaw ang may gusto sa akin. Yon kaya ang sabi mo. Gusto mo ako."

"Oo. Gusto kita. May problema?" lumapit siya bigla sa akin kaya napa atras ako at ng nagawa ko iyon tinawanan niya lang ako.

"Pwede ba, baka makalimutan kong may sakit ka. Kainis ha." I rolled me eyes with him at kahit umutras ako sa kanya bigla niya na lamang akong hinila palapit sa kanya at nang nagawa niya bumilis ang tibok ng puso ko at siya naman tong seryosong tumitig sa mga labi ko.

"Allen..." kinakabahan man sa ginawa niya ay nagawa ko siyang itulak muli pero hindi yon sapat.

"I'm just testing you." aniya.

Napalunok ako ng laway at hawak niya pa rin ang baywang ko. Nagkatitigan kami pero patuloy niyang binababa sa labi ko ang mata niyang mapang-akit.