EA II: Battle Between Two Kingdoms

chapter 26: compensation

a/n: hi readers! una, salamat sa pagbabasa! kung hindi ako nagkakamali pang 60 ang story na ito sa fantasy! masaya na ako dun haha. thank you sa mga votes, reads and comments! pangalawa, pasensya na. dapat kahapon ako mag a-update kaso nalibang ako sa ginagawa ko eh haha. at pangatlo, papasensyahan niyo na ang chapter na ito! hindi ko talaga genre ang romance or something na may ligaw ligaw something pero suggestion ng kaibigan ko na lagyan ko naman daw kahit na konting romance man lang. lalong lalo na daww si Roshan kaya ayan, siningit ko na lang. nakakahiya talaga eh haha ayoko talaga ng ganitong scenes pero nilagyan ko na din, sabi kasi ni bestpren eh haha. so, enjoy! don't forget to vote and comment! ^_^

Chapter 26: compensation

Roshan POV

 

Grabe, ang wi- weird ng mga tao ditto. Is this really where I belong? Tsk. Feeling ko hindi ako bagay ditto eh. Feeling ko, argh, I don’t know. It is fate that brought me here.

Bubuksan ko na ang pintuan at agad na may nagpaputok ng party poopers na ikinagulat ko naman. See? They’re all weird.

“welcome back Roshan!” sigaw nila. I managed to smile. Ganito ba talaga ako kahalaga sa kanila? Tss.

“bestfriend! Maswerte ka hah! May pa party party pang nalalaman samantalang ako nung dumating ako walang ganyan hahaha.” Sabi naman ni Nicolo.

“although I can not remember all of you, I just have one welcome back wish” sabi ko at agad naman nilang binaling sa akin ang atensyon nila.

“anything for our bunso!” wika ng mga lalaki

“can you help me get back my memory? I mean mukhang Masaya ang barkada na ito pero ni isa wala akong maalala sa inyo. If possible, can you help me remember back all the things that I did before?” tanong ko.

“sure. Kahit hindi mo sasabihin gagawin namin yan” nakangiting sabi nung babaeng Blair ata ang pangalan

“tama si Amber, kahit anong gawin mo, sa ayaw mo man o sa hindi we are going to get your memory back” sabi naman ni Joachim

Tingnan niyo, Amber pala pangalan non hindi pala Blair. Hay, I have long way to run para maalala ko ang lahat.

“Roshan! Ang init init may gloves ka, tanggalin mo nga yan” sabi ni, umm, nakalimutan ko pangalan niya.

“wag. Ano, ah eh, yan lang ang protection ko sa element ko. Pag inalis ko yan baka mabasa ko kung ano ang hindi ko dapat na malaman.” Sabi ko sabay iwas ng kamay. Hindi ko alam pero ever since na nagka malay ako meron na ako nito, yung bracelet at yung kwintas.

Tumango tango na lang siya. Maya maya pa ay may pumasok na isang lalaki. Matangkad at may itsura. Tumingin ang lalaki sa akin at nginitian ako kaya ngumiti din ako sa kanya.

“welcome back Roshan” sabi ng lalaki

“oh Alex! San ka ba nagpupupunta hah? Tsk, you missed all the fun!” sabi naman ni Cyril ata I believe.