EA II: Battle Between Two Kingdoms

chapter 31: who's who

A/n: hi! Aaminin ko, sobrang tagal ko nang walang update and sorry for that. Isang linggo na kaming walang net. Nakiki hotspot lang ako sa kapatid ko. So, about this chapter, wag kayong magugulat kung may bad words kayong makita ah? Yep, miss a is a teenager and honestly, shit lang ang kaya kong sabihin. The other bad words, hindi ko masabi haha. So, i am the one telling you na may mababasa kayo ditong mga bad words pero tingin ko okay lang naman kasi ang mga characters natin ay about 18-20 years old na. Let's face it guys, bihira ka nang makakita ngayon ng dalaga at binatang hindi nagsasabi ng bad words, right?  So, eto na ag update. I hope you enjoy it and don't forget to vote and comment! Wag magugulat sa revelations ah? Sunod sunod na ang revelations from this chapter, malapit na din kasing matapos. Baka mga less than 10 chaps na lang. So enjoy!

Amber POV

Yes, we headed to enchanted academy as soon as we found out na may nawawala sa barkada. Masyadong mautak ang diablerie. The place is too small para magkawalaan pa kami. Shit naman o!

Katabi ko si Joachim na katabi naman si Roshan. So in short, pinag gigitnaan namin si Joachim. At pansin ko lang, kanina pa hawak ni Joachim ang phone niya. Textmate huh? A bit suspecious right? Malaman ko lang na traydor to at malaman ko lang na niloloko niya si Roshan gagawin ko siyang prinito!

Maya maya pa ay biglang may tumawag sa phone ni Joachim. Agad niya itong sinagot ng natataranta. Anong meron? Parang sobrang nag aalala siya eh.

"Yoboseo?" Agad niyang sagot. Shocks, korean language. Baka mom, or dad, or brother niya ang kausap niya ngayon.

"Ne? ... wah!?....ottokhaji?... gwenchana? Hyung! Hyung! Ne...ne...araso, araso" (translation: yes?... what!?... what to do?.... are you okay? Brother! Brothrr! Yes... yes.... i understand... i understand) (not quit sure if it's the exact meaning guys, but that's what i know)

Agad na ibinaba ni Joachim an phone niya. Bakas dito ang pag aalala. Ano kayang nangyari?

Ilang minuto pa ang lumipas at nakarating kami sa academy. Pagbabang pagbaba namin ay agad na tumakbo si Joachim sa direction ng office ng headmaster.

"Quick! Grab your things and be ready for a fight!" Wika ni Daren at pagkatapos naming marinig ito ay agad kaming sumunod. Ibinaba na namin ang gamit namin at agad na nilagay sa kanya kanyang kwarto. I feel like we're on a rush. We have to save cyril, we have to.

Maya maya pa ay nagkita kita na agad kami sa harap ng academy. We were like idiots losing control to ourselves.

Agad na tumakbo sa direction namin si Daren. " hey guys we have to leave. Maiiwan dito sa academy si Roshan at Nicolo. Joachim has an urgent call kaya hindi siya makakasama sa atin ngayon. He's heading to US immediately kaya go! Faster! Sakay na sa van para mailigtas na natin si Cyril" lead sa amin ni Daren. Pero nang tignan namin si Roshan ay agad na sumigaw ito.

"Kuya! Sasama kami!" Sigaw niya and before we knew it, nakasakay na silang mag bestfriend sa van.

"What are you doing!? Its dangerous!" Alalang sambit ni Daren.

" kaibigan din namin si Cyril kuya" sabi pa ni Roshan kaya wala na kaming nagawa at umandar na nga ang van. Aish! Ang kulit talaga!

Umandar na nga ang van nang hindi kasama si Joachim. Maya maya pa ay naramdaman ko na lan na parang bumigat ang talukap ng mga mata ko. I roamed my eyes and saw na tulog na silang lahat.

"Manong driver pwede po bang buksan an bintana? " tanong ko pero nang silipin ko sa mirror ang driver, it seems na magig siya ay inaantok na din.

The last thing i knew is that i feel that the van went in curve direction para bang wala na sa huwisyo ang driver at tuluyan nang sumalpok ang van na sinasakyan namin. After that, my visions eent blurred which eventuallly turned into darkness.