Düğün ~texting~

~1.4~

Arkadaşlar, Wattpad'de satır arası yorum yapabiliyorsunuz, hatırlatmak istedim:)

🤍🤍🤍

~~~~~~~~

"Babamın ismini nerden bildin?" dakikalar sonra konuşmayı başlatan ben olmuştum. Omuzlarını silkti.

"Babamla amcam konuşurlarken duymuştum. Aklımda kalmış." 

"Enes böyle bir cevap almayı beklemiyordu." kaşları çatıldı ve durup bana döndü.

"Şimdi aklıma geldi kolun? Kolun acıyor mu?" gözlerimi koluma indirdiğimde hafifçe morardığını gördüm. 

"Morarmış, eczane var mı yakınlarda? Gidip krem alalım.."

"Önemli değil acımıyor."

"Ama morarmış, annenler görürse telaşlanabilir ki haklılar da"

"Sakin ol Kerem. Evde krem vardı, gidince sürerim." itiraz edecek gibi olurken arkamdan gelen kedi sesiyle sustu. Arkamı döndüm.

"Kedi sesini duydun mu?" dedim çimlere basıp etrafa bakınırken.

"Evet. Yavru kediye benziyor." tekrar gelen tiz miyavlama sesiyle ilerideki çiçeklerin yanına doğru yürüdü. Onu takip ederken eğilip çiçekleri araladı.

"Ayperi şuna bak." hızla yanına gidip diz çöktüğümde gösterdiği yere baktım. Rengi açık turuncudan sarıya kaçan, oldukça zayıf yavru bir kedi çiçeklerin arasındaydı. Gözleri çapaklanmış, tüyleri kirlenmişti. Uzanıp onu elime alırken patilerini elime geçirmeye çalışınca ensesinden tutmak zorunda kaldım.

"Annesi nerede acaba? Cins bir kediye benziyor." 

"Onu bırakmış. Karnına baksana kemikleri gözüküyor. Uzun zamandır bir şey yememiş olabilir." kafamı kaldırıp yolun karşısındaki dükkanlarda gezdirdim.

"İlerde karşıda bir veteriner olacaktı. Götürelim mi?"

"Tabi ki götüreceğiz." Bir bana bir de ensesinden tuttuğum sürekli miyavlayan kediye baktı.

"Onu bu halde götüremezsin." üzerindeki gri ceketi çıkarıp kediyi sarıp bana uzattı. Elinden alıp sıkıca kavradığımda ayağa kalkıp yola doğru yürüdük. Bir kaç dakika araçların azalmasını bekledikten sonra karşıya geçip ilerideki veterinere girdik. Veteriner hekim kediyi kontrol ederken bize biraz beklememizi söylemişti.

"Onu bırakacak mıyız?"

"Sahilde bulduk, annesi yoktu ve kötü durumdaydı. Bence iyi bir bakıma ihtiyacı var?"

"Eve götürsem olur mu acaba?"

"Annen izin verir mi?" Bilmem dercesine kafamı salladım.

"Ben götürmek isterdim ama evde zaten bir kedim var."

"Daha önce neden söylemedin."

"Denk gelmemişti." yaklaşık yirmi dakika sonra odanın kapısı açılınca ikimizin de gözü oraya döndü. Veteriner hekim bize gelmemizi işaret edince içeri girdik.

"Yavru uzun süredir beslenmemiş, bulmasaydınız ölebilirmiş. Neyse ki bulmuşsunuz. Sahiplenecek misiniz?" ikimizde başımızı sallayınca hafifçe gülümsedi.

"Harika. Yavruyu temizledik. Şimdilik bir hastalığı gözükmüyor. Yapılması gereken aşıları var. Bir tanesini yaptım. Bir kaç gün sonra tekrar getirirseniz diğerlerini yaparım." tekrar başımı salladıktan sonra veterinere bir kaç soru sordum. 

Veterinerde işimiz bitince hemen yanındaki petshopa girdik. Yavru için gerekli olan şeylerin en önemlilerini aldık. Yanımda olan para yetmeyince kalanını ne kadar itiraz etsem de Kerem ödemişti. 

"Ödemene gerek yoktu. Evim buraya on dakika zaten, tekrar gelip ihtiyaçları alabilirdim." ben hâlâ itiraz ederken petshoptan çıkıp yürümeye başlamıştık. Benim kucağımda kedi varken onun elinde aldıklarımızın poşeti vardı.

"Duymamış gibi yapacağım. Önemi olmadığını söylemiştim. Boş ver şimdi annen kediyi eve kabul edecek mi?" 

"Odamdan dışarı çıkmasına izin vermezsem sorun olmaz bence. "

"Adı ne olacak?" dedi yürümeye devam ederken. Bir kaç saniye düşünüp ceketin içinde sadece kafası gözüken kedimin tüylerini okşadım.

"Kayısı!" anlamayarak kafasını bana çevirdi.

"Hı?" güldüm.

"Adı Kayısı olacak."

"Kayısı mı? Oldukça yaratıcı." bizim sokağın girişine geldiğimizde durdum. Hava yavaştan kararmaya başlamıştı.

"Burdan ayrılsak iyi olur."

"Hem kediyi hem poşeti nasıl taşıyacaksın? En azından evin önüne kadar taşıyayım." başımı hızlıca iki yana salladım.

"Hiç gerek yok. Hem.. birisi görebilir." 

"Tamam.." bana uzattığı poşeti elime aldım.

"Gideyim ben." yanaklarım gereksiz yere ısınmıştı.

"Peki. Görüşürüz.. değil mi?"

"Hıhı görüşürüz." dudakları iki yana kıvrıldı.

"Çok güzel, o zaman görüşürüz Ayperi."

"Görüşürüz Kerem." onu arkamda bırakıp sokağa girdim. Seri adımlarla bir kaç dakika içinde apartmana ulaşıncaya kadar gözlerini sırtımda hissetmiştim..

~~~~~~~~

Evcil hayvanlarına yiyecek isimleri koyanlar>>>

Bence çok tatlı ajsdaskasdha

🌟🌟🌟