Düğün ~texting~

~2.1~

Selam, birazcık geç kaldım üzgünüm.. Aslında bölüm üç dört gün önce bitmişti ama içime sinmesini bekliyordum.

Neyse bölüm sonunda konuşuruzzz

🤍

~~~~~~~~

Tanıdık koku ve kolumdaki sızıyla beraber kıpırdanıp gözlerimi araladım. Bakışlarım beyaz tavanla buluşurken son olanları aklıma getirmeye çalıştım. Kerem'le buluşmuştuk, sonra aniden kasıklarıma giren sancıyla sanırım bayılmıştım ve evet şuan hastaneydim, kolumda serum takılıydı. 

Bakışlarım odanın içinde gezinince kimsenin olmadığını fark ettim. Beni buraya büyük ihtimalle Kerem getirmişti. Kim bilir ne kadar zamandır baygındım? Annemler eve gelmediğim için telaşlanmış olmalıydılar, gerçi teyzeme geçeceğimi biliyorlardı ama..

Odanın kapısı açıldığında düşüncelerimi bir kenara bırakarak gözlerimi kapıya çevirdim. Orta yaşlarda kadın bir doktor yanında hemşireyle içeri girdi.

"Hastamız uyanmış. Kendini nasıl hissediyorsun Ayperi?"

"İyiyim." dedim. Hafifçe gülümsedi.

"Kendine geldiğine göre bir kaç test olman gerekiyor." kaşlarım çatıldı.

"Neden? Bir şeyim mi var?"

"Umalım da olmasın. Gece olduğu için sonuçlar daha hızlı çıkar. Daha sonra konuşacağız."

~~~~~~~~

Ne kadar zaman geçmişti bilmiyorum ama sonunda yine odadaydım. Kapı tekrar açıldı. Az önce ki doktorum içeri girdi, ardından da annem, babam, kızlar ve Kerem. Allah aşkına hepsinin burada ne işi vardı? Annemle babam Kerem'i görmüşlerdi! Endişeyle yerimden biraz doğruldum. Annemle babam hemen yanı başıma geldiler.

"Kızım iyi misin? Çok korkuttun bizi! Gonca arayıp hastanede olduğunuzu söyleyince nasıl geldiğimizi şaşırdık!" demek onlara Gonca haber vermişti. Peki Gonca'nın nasıl haberi olmuştu? Yavaşça onlara baktığımda Gonca dudaklarını oynatıp 'sorun yok' dedi. Nasıl haberi olmuşsa olmuştu, şu durumda annemlere Kerem'i açıklamak zorunda kalmamıştım, bu yeterdi. 

"Ben de anlamadım ki anne ama iyiyim şimdi." doktora döndüm. "Sonuçlar çıktı mı? Artık eve gitmek istiyorum." Babam, annem ve doktor hanım arasında kısa bir bakışma oldu. Sonra doktor bana döndü.

"Bu gece seni misafir edeceğiz ve bir süre daha görüşeceğiz gibi duruyor." içimi bir korku kaplarken konuştum.

"Neden?"

"Annen ve babanla konuştuk Ayperi. Onlardan öğrendiğim kadarıyla bir kaç haftadır seni rahatsız eden bu ağrılar regl ağrısı değil. Yumurtalıklarında çikolata kisti var." şaşkınlıkla doktora baktım. Konuşmaya devam etti.

"Emin olmak için yaptığımız testler de kistin var olduğu yönde. Tahmin ettiğim gibi, Evre 3 . Sondan bir önceki, çoğunlukla kistin fark edildiği, ağrı, sancı ve kanamaların arttığı dönem. Merak etmeyin bu evrenin başındayız, ilaç tedavisi işe yaramaz ama ameliyatla kistleri alırsak kısa bir sürede toparlanır." yutkundum. Annem ve babama yanıma gelmeden söylediğini anlamıştım. Kızlar ise benim gibi şaşkındı. 

"Olur, olur değil mi kızım?" dedi annem. Suskunluğuma bir son verip konuştum.

"Olur. Bir buçuk ay sonra sınav var. Sınavdan sonra olurum." doktor başını iki yana sallayınca kaşlarım çatıldı.

"Maalesef o kadar bekleyemeyiz. Çikolata kisti çabuk büyüyen bir kist. Evre 3'de olduğumuza da bakarsak bir buçuk ay her şey için geç olabilir."

"Ne için geç olabilir? Lafı dolandırmayın lütfen." 

"Kist fazla büyürse yumurtalıklara da zarar verir ve bu kısırlığa kadar giden sonuçlara yol açar." dondum, kelimenin tam anlamıyla dondum. Çocuklar.. küçüklüğümden beri ilgi duyduğum ve dile getirmesem de aklımdaki bölümü onları düşünerek belirlememe sebep olan çocuklar... Kalbimin acıdığını hissettim, zor zamanlar geçirmiştim, üstüme iğrenç iftiralar atılmıştı, her şeye rağmen yılmamış ve çalışmıştım. Şimdi ne olacaktı? Bütün uykusuz ve bol göz yaşlı gecelerim boşa mı gidecekti?

"Hayır." dedim kesin bir dille. "Şimdi olmayacağım, sınavdan sonra olacağım." odadaki herkesin bakışlarının üstümde toplandığını hissettim ama yine de bakışlarımı doktordan çekmedim.

"Bu çok riskli olur Ayperi. Bir buçuk ayda Evre 4'e geçeceksin ve bu evrede kistin büyümeme gibi bir ihtimali yok. Yumurtalıklarına zarar gelir." başımı olumsuzca salladım.

"İstemiyorum." 

"Annem ameliyatı hemen olursan sınava kadar çoktan toplarsın. Değil mi doktor hanım?" boğazıma yerleşen yumru gittikçe büyüyordu.

"Bünyeye de bağlı. Bu tür ameliyatlardan sonra hasta bünyesine göre en az bir hafta en fazla bir ay içinde taburcu oluyor. Ama tabi üç gün içinde taburcu ettiğim hastalarım da oldu."

"Olmayacağım. Sınava girmeden olmayacağım." 

"Siz bilirsiniz ama ben bir hastamın durumunun göz göre göre kötüye gitmesini istemem. Bu sene giremezsen gelecek yıl tekrar denersin, sağlığından önemli değil ya." kan beynime sıçradı.

"Önemli! Sağlığımdan da önemli her şeyden önemli! Dışarıdan konuşmak hoş tabi! Ben ne yaşadım bilmiyorsunuz! Bu yıl sınava girmediğimi öğrenirlerse gerçekten de torpilli olduğumu, torpilin sınavda işe yaramadığını düşünecekler. O sınava girmeliyim, en çok benim hakkım!"

"Sakin ol Ayperi." ne zaman yanıma geldiğini anlayamadığım kızlar baş ucumda duruyorlardı. Kendimi hiç iyi hissetmiyordum. Gözlerim dolmuştu ama ağlayamıyordum.

"Ben bu yıl o sınava gireceğim ve torpilli olmadığımı kanıtlayacağım!"

"Güzel kızım benim senin kimseye bir şey kanıtlamaya ihtiyacın yok ki. Biz seni biliyoruz. Sağlık-"

"İstemiyorum istemiyorum! Olmayacağım! Kimse anlamıyor beni! Kimseyi istemiyorum! Çıkın istemiyorum!" başıma keskin bir ağrı girmişti. Doktorun hemşireye seslendiğini duydum ama umrumda değildi.  

"İstemiyorum gidin! Hiç kimseyi istemiyorum!" 

"Ufak çaplı bir sinir krizi geçiriyor. Düşük dozda sakinleştirici yapın." hemen ardından kolumdaki sızıyı hissettim. Kendimi geriye doğru bıraktım. Bir kaç saniye sonra bedenim gevşerken gözlerim yavaşça kapanmıştı.

~~~~~~~~

Ayy noluyo noluyo kııızzz

Hangi moddasınız?

a) Abart Ayperi, dramaquuen misin?

b) Kıza travma yaşatmışsın, haklı.

Bölümü tereddütle yazdım, sonlarına geldiğimde dedim ki 'biz en son gülüyorduk, mutluyduk nasıl bu hale getirdim?' anlamış bulundum ki bu kitaba dram-kaos yazmamalıyım jsdjdajkdjkad

Bu seferlik yazdık bakalım, merak etmeyin uzun tutmayacağım çünkü ben de bu ekibi mutsuz görmek istemiyorum..

Ayperi'nin yerinde olsanız ne yapardınız? lütfen cevaplayın merak ediyorum..

İnstagram: purpleghosttt_ takip ederseniz eğer gelecek bölümler veya bölüm yazarken ki düşüncelerimi, minik spoileri görebilirsiniizz🌸

🌟🌟🌟