ALEDA | TEXTİNG

3.0

Uzun bir süre sonra yeni bölümle karşınızdayım. Aleda ve Demir ağırlıklı bir bölüm oldu, keyifli okumalar dilerim❤️✍️

Ön bilgi: Cana aşık olacağınız bir bölüm.

Mavi gri 'altüst olmuşum

_______________________

Hayatımın her anı bir uçurum gibiydi. Yüksekti, düşmekten korkuyordum. Düşüp ölmekten korkuyordum. Ama bazı anlar vardı ki düşmeyi göze alıyordum. Ben o uçurumdan düşmek istiyordum. Uçurumun en dibine düşmek istiyordum. Kayalıkların o sert rüzgarına çarpmak istiyordum. Hayatımın her anında ben o kayalıklara çarpmak istiyordum. Ölmeyi diliyor, özgürlüğüme kavuşmak istiyordum. Uçurumun beni çekip almasını istiyordum. Ama bazı anlar geliyordu ki o uçurumdan birinin kurtarmasını istiyordum.

Kurtarmıştı.

Demir beni o uçurumdan çekip almıştı.

Düşmekten korktuğum ama düşmek istediğim o uçurumdan çekip almıştı. Öyle iyi bir zamanda uğramıştı ki kalbime, yaşamaya tutunmuştum. Öyle güzel gelmişti ki gülümsemeyi öğrenmiştim. Öyle güzel sevmişti ki, kendimi sevmeyi öğrenmiştim.

O öyle güzeldi ki hayatımın her anına denk düşmüştü. Kalbimin en güzel yerine denk düşmüştü. Öyle güzel zaman da gelmişti ki, olmaz dediğim her şeyi oldurmuştu.

Olmaz dediğim her şeye inandırmıştı beni...

Mucizelere inanmazdım ama o benim mucizem olmuştu. Bir mucize gerçekleşmişti ve Demir benim kalbimin en ücra köşelerine işlemişti. Hayatın adil olmadığı bu dünyada gerçekleri bana öğretmişti. O benim gerçeğim olmuştu. Gerçekler can yakardı ama o benim canım yanmasın diye uğraşmıştı. Ve bana sevgisini o kadar güzel hissetiriyordu ki çektiğim her acıya değer diyordum.

"Aleda," Onun sesini duyarken daldığım düşüncelerden kurtulmamı sağlamıştı. "Güzelim, dinlemiyor musun sen beni?" Elimi çeneme yaslarken bakışlarımı ona çevirdim. Oturduğum sandalyede ayaklarım yere değmediği için sallanırken bu halime güldü. Bakışlarımı tekrar ona çevirdiğimde dikkatlice beni izlediğini farkettim.

Ellerini tezgaha yaslarken, bedeni bana dönük şekilde beni izliyordu. Bana nasıl bir manzara sunduğunun farkında olsaydı sanırım beni utandırırdı. Bilmemesi işime geliyordu.

"Hımm" diye mırıldandım ona cevap verirken.

"Hımm yavrum hımm," dedi homurdanırken. "Üstünü çıkar artık hadi." İstemediğimi belirtircesine dudaklarımı sarkıtırken gözlerinin bir an dudaklarıma kaydığını hissettim. Bu beni gülümsetti.

"Delirticeksin beni!" diye homurdandı. Güldüm. Ellerimi ona uzattığımda, belimden tutarak benim sandalyeden kalkmamı sağladı. Parmak boğumlarını belimde hissederken kollarımı onun boynuna sardım. Vücutlarımız birbirine temas ederken düşmemek için sıkı sıkı tutunuyordum. Kalbim onun tutuşuyla hızlanırken dudaklarımı ısırmadan duramıyordum. Sarı saçlarım önüme gelirken parmaklarını usulca saçlarıma doladı. Yeşile yakın olan ela gözleri yüzümün her yanını izlerken birbirimizde tutuklu kalmıştık. Gözleri derin bir kuyuyu andırıyordu. Karanlıktı ama gözlerinin derinliklerinde bir çıkış yolu vardı.
Karanlıktık ama hep bir çıkış yolumuz vardı. Biz bir kişiden ibarettik ve o kuyudan çıkmayı başarıyorduk.