Bitterness of Affection- BOOK 2

KABANATA 7

Russel's POV.

"Can you play with your friends for a while, son? Daddy is going to talk to your mom for a bit," I said.

"Sure! Take your time!" he said while giving me a malicious grin on his face.

"Stop giving me that kind of face. Mag-uusap lang kami."

Napabungisngis lamang si Randall nang sabihin ko iyon. Ginulo ko iyong buhok niya sabay tumayo at pumasok sa loob ng bahay. Nang maglibot libot ako sa sala ay nadinig ko ang boses nina Trevor at Madison sa loob ng kusina.

Dahan dahan akong lumapit upang madinig ko ang kanilang pinag-uusapan. Sumandal ako sa pader ng kusina.

"Trevor, hindi ka substitute ni Russel. Ni minsan ay hindi ka naging substitute na tatay lang ni Randall. Ikaw iyong totoong tatay niya. Ikaw iyong tumayong tatay para sa kanya, kaya hindi ka substitute." Nadinig kong sabi ni Madison.

"Bumalik man si Russel o hindi, ikaw pa rin ang tatay ni Randall. Wala si Randall sa mundong 'to kung hindi mo'ko kinaladkad noon palabas ng abortion clinic," Madison added.

My eyes widen in shock and I was flabbergasted of what I heard from their conversation. My jaw dropped in a split second after discovering that Madison almost got an abortion before.

I felt a sudden stab on my chest after realizing how much pain me and my family caused her. I can never imagine how painful it is for her to go through that kind of pain years ago. I felt useless for being the biological father of Randall and yet it seems like I haven't been able to do my part.

"Eh, ako? Kailan ako magiging sapat para mahalin mo? Kailan ko mapapalitan 'yong lugar ni Russel dyan sa puso mo?"

Nang madinig ko ang naging katanungan ni Trevor kay Madison ay nakaramdam ako ng biglaang pag-iinit ng ulo ko. Umigting ang aking panga sa galit sabay mahigpit na kinuyom ang aking kamao. Sinuntok ko ng pagkalakas lakas ang pinto ng kusina sabay mabilis na pumasok sa loob.

Nadatnan ko na nakaluhod sa sahig si Madison habang hawak niya ang magkabilang mga kamay ni Trevor. Napatitig silang dalawa sa akin na halata ang gulat sa kanilang mga mata. Humakbang ako palapit sa kanilang dalawa sabay hinawi ang kamay ni Madison ay hinila siya papunta sa likod ko.

"R-russel..." Nautal na tawag ni Madison sa akin sabay marahang ginapos ang braso ko pero hinawi ko lamang ito.

Galit ako na humakbang palapit kay Trevor sabay mahigpit na hinawakan siya sa kuwelyo. Hinila ko ang kanyang katawa hanggang sa mapatayo ko siya at malakas na itinulak siya sa pader.

"Who the fuck are you to have the audacity to replace me? Is this all your plan?! To brainwash Madison and steal her?" galit na galit na sigaw ko sa kanya habang matatalim ang naging titig ko sa kanyang mga mata.

I think I almost to lose my mind when Trevor just smirked at me. He is really getting into my nerves for pete's sake!

"Why? Are the you now threatened and scared?" he asked in a grinning face.

"What?"

"Natatakot kang maagaw ko iyong mag-ina mo, matapos mo silang hindi panagutan ng limang taon."

After hearing those words from him, I already lost my temper. I tightened the grip of my fist and punched him really hard on his face. He dropped on the floor with blood flowing on the side of his lips.

"RUSSEL, TAMA NA!" Madison yelled at me as he ran towards him.

"Hindi mo ba nakikita iyong ginagawa niya sa'tin, Madi? Pinaghihiwalay niya tayo! Sinisira tayo ng gagong 'yan!" galit na sambit ko habang dinuduro ang hayop na si Trevor.