KABANATA 13

133 8 1
                                        

Madison's POV.

Hindi ko akalaing magugustuhan ko ng sobra ang diving. Pinuri pa nga ako ng mga professional divers na kasama namin ni Russel, dahil raw ay bihira lamang ang mga beginners na gaya ko na fast learner.

Noong unang beses na sumisid na ako sa ilalim ng tubig ay abot langit iyong kaba na naramdaman ko. Mabuti na lamang at naisaulo ko ng mabilis ang mga tips ng mga divers na umalalay sa amin. Bago kami tuluyang nag-dive ay nakapag warm up pa kami at nagkaroon din ng short breathing excercises. Ito ay para masigurado ang safety namin.

Abot langit pa iyong ngiti ko noong makaahon na kami. Bumalik kami ng bangka at pauwi na ng isla. Tirik man ang araw ay hindi ko naging alintana iyong init ng paligid dahil talagang nag-enjoy ako ng todo sa ginawa namin.

"You seems really happy," Russel whispered.

"H-ha? Oo, eh. First time kong mag-dive kaya talagang nag-enjoy ako. Sa susunod ulitin natin- Oh, I... I guess there's no next time," saad ko sabay mahinang natawa at bahagyang napakamot sa ulo ko.

"Who told you we can't do this again? We will bring Randall with us the next time around," Russel said as he put on his sunglasses.

"Y-you mean you want us to take on a trip?" I asked him in a frowning face.

"Of course. Are there anyone else that I should take on a trip with besides the two of you?" he said nonchalantly as he inhaled a lungful of fresh breeze.

A smile was drawn into my face right after realizing that he really has a plan on taking me and Randall on a trip someday. It may seems not a big deal but for me, it is.

Hindi ko alam pero parang may kung anong maliit na parte sa katawan ko iyong biglang kinilig dahil sa sinabi niya. Isn't amazing that someone can really think of you and make plans even if you are not forcing him to do it? I don't know but I just find it cute and somehow romantic.

"See? Kung hindi ka sumama sa'kin na nag-dive, you wouldn't realize how fun actually it is," he said then chuckled.

"Well, I guess you're right. Nasanay lang ako na puro trabaho lang inaatupag ko," sagot ko sa kanya sabay natawa ng mahina.

"When was the last time you took a vacation?" Russel asked.

"Me? Vacation my foot. It's either I'm working on weekdays or I'm doing the mommy duties for Randall on weekends. You know, mothers can't go on a vacation, Russel. As much as we love to, we just can't," sagot ko habang napapailing iling pa iyong ulo ko sa kanya.

"But on the bright side, you really raised him well. He is such a good boy. You raised him well without getting any help from me," he said softly. Nabakas ko sa kanyang mukha iyong lungkot at panghihinayang.

"I didn't raise him alone, Russel. I can't do that," I said. He looked at me and gave me puzzled look expression on his face.

"What do you mean?"

"I didn't raise him alone. I raised him with Giselle, Zachary and of course, with Trevor," sagot ko sa kanya.

"They are literally Randall's second parents. Ultimo si Zachary nakapagpalit ng diaper niya noon. Noong mga panahon na bagong panganak pa lang ako, si Giselle pa ang mismong naghehele at nagpapadede sa kanya," mahinahong pagkukwento ko kay Russel.

Habambuhay akong magpapasalamat sa tulong at supporta nina Gi, Zach at Trevor sa amin ng anak ko. Hindi nila ako iniwan lalo na noong mga panahon na wala akong ibang makakapitan. Randall is a lucky kid to have them while his growing up.

I have noticed a silent reaction from Russel. Tinanggal niya iyong sunglasses na suot niya tapos ay yumuko at hindi nagsalita. Bahagya ko siyang siniko sa tagiliran kaya naman ay napalingon iyong ulo niya sa direksyon ko.

Bitterness of Affection- BOOK 2Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon