Sofraya oturuyordum ki İsmail bey amcanın karşısında oturan adamı gördüm. Bugün sabah arabadaki adam burdaydı çok bakmadan oturdum. Demek haklıydım o araba onundu.
İnşallah benimle ilgili gelmemiştir buraya. Tedirginlikle bacaklarım titriyor ve sürekli ona bakıyordum. Esranın bacağıma elini koymasıyla korkup "Ayy" diye bi tepki verdim. Herkes bana dönünce utançla başımı eğdim. Ona baktığımda gülümseyerek bana baktı fakat bu anlık bir hareketti.
Yemeğin sonlarına doğru İsmail Bey amca lafa girdi.
"Azat bey oğlum haftasonu Efşan kızımı istemeye gidiyoruz Allahın izniyle sende gel Ahmedimin yanında ol. Ne dersin?" İsmail amca adamın karşısında sert duruşunu sergilemeden konuşuyordu.
"Merak etme İsmail ağa tabii ki kan kardeşimin yanında olacağım, geleceğimden şüphen olmasın."
Yani bu adam Ahmetin arkadaşı mıydı, iyi de bu nasıl bir tesadüf böyle üst üste. Düşünürken dalmıştım ve Esrayı beklerken havaalanında gördüğüm adamı düşündüm. Evet bu da oydu. Zehra ablanın sesiyle irkilerek ona döndüm.
"Dila kızım seni gördük mutlu olduk tabii de bilirsin dedenin çocuklarım üzerinde emeği büyüktür onu da buyur etmiştim ben neden gelmedi?" bu hoş cümlesiyle gülümsedim.
"Bu aralar fazla yoğun yeni bir gemi anlaşması üzerinde düğüne yetişmeye çalışacak sizlere çok çok selamı var." dememle İsmail amca lafa girdi.
" Saolsun Fikret bey Esra'ya çok destek oldu arada işleri için gelir buraya bizi de ziyaret eder gelmesi beni de Ahmedimi de çok mutlu eder." Ahmet lafa girdi.
"Dila eğer bugün müsaitseniz Esrayla seni Efşanla tanıştırmak istiyorum." dedi. Esraya bakınca ne kadar istekli olduğunu gördüm.
"Tabii müsaitim hatta senin de işin yoksa çarşıları falan gezelim olur mu?" Ahmet düşündü.
"Efşanı aldırayım ben buraya gelsin sonra hep birlikte çıkarız." kafamı sallayınca herkes kahvaltısına geri dönmüştü ki Ahmet o adamla konuşmaya başladı.
"Sözleşmeyi gönderdiler mi?"
"Hayır."
"Sen bugün bir konuş istersen." dedi Ahmet.
"Düğüne kalmadan imzalamayı düşünüyorum." dedi sert sesiyle.
Ben ona bakarken bi anda başını kaldırmasıyla göz göze geldik, tam bir şey söyleyecekti ki...
Ahmet onun bakışlarını benden çekmek adına konuşmaya başladı.
"Azat kan kardeşimsin falan ama gel sen vazgeç bu davadan." demesiyle şaşırdım ne diyordu be bu.
"Laf ağızdan bir kere çıkar bizde bilirsin Ahmet" ne lafı neler oluyo
"Tamam ağasın herkes de memnun senden ama..." lafını kesen Azat denilen adamdı.
"Aması yok senin nişanını da düğününü de ben yapıcam işte o kadar bunu can borcumu ödüyormuşum gibi düşün." Ahmet kafa sallayınca sessizlik oluştu.
"Azat daha yeni ben çağırdım seni düğüne ama zaten sen yapıyormuşsun düğünü hiç haberimiz yok." dedi sitemle İsmail amca, ortam bi anda buz kesmişti.
Azat Deniz
Onu kahvaltı masanında görünce şaşırmıştım ama duygularımı pek belli eden biri değildim o da zaten bozuntuya vermemişti.
Onun gibi kadınlar bana denk düşmezdi zaten istemezdim de ama bu düşüncemi o zeytin gözleri bozuyordu gerçekten hoş biriydi. Yemekten sonra Ahmetle başbaşa çalışma odasına çıktık. Lafa pat diye girince şaşırmadan edemedim.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
AĞANIN KADINI
Novela Juvenil'AĞANIN KADINI' isimli tek kitaptır. Telif hakkı sudecorns hesabına aittir. -Keşke dedim o an keşke benim gibi İstanbullu olsaydı belki o da beni isterdi. Korkuyorum, ben ki bütün Mardinin derdine çare bulan Azat Haktanoğlu bir kıza tekrar aşık ol...
