Love + Love [Normal Fiction]

p12/S3(Z&U)

အခန္း ၁၂ [ဇာတ္သိမ္းပိုင္း]

     စလယ္ရီ ေနရာတစ္ခုဆီ ေရာက္ရွိသြားခဲ႕
ေလသည္။ ေရာက္ရွိသြားသည္က အိပ္ခန္းေလး
တစ္ခုထဲပင္ ျဖစ္သည္။ အိပ္ရာကေလးထက္
တြင္လည္း လူတစ္ေယာက္ စာကို ေရးေနဟန္
ပင္။ စလယ္ရီ ေရာက္ေနသည္ကို ထိုလူမသိ။
အိပ္ရာထက္ ဝမ္းလ်ားေမွာက္လို႕ စာရြက္တို႕
ထက္ ေရးျခစ္ေနဟန္။ သို႕ေသာ္ အနားကို ကပ္
သြားမိခ်ိန္ စလယ္ရီ ထင္သလို မဟုတ္။ လင္း
ထိန္ေသာ အရာေပၚ လက္မတို႕ျဖင့္ တို႕ထိေန
ျခင္းသာ။

  " ေအာင့္မေလး ဘုရား တရား ……
  ေနမာဗုဒၶႆ "

   ဟင္…… အသံတို႕က အလန္႕တၾကား
ျဖစ္သြားဟန္။ မ်က္မွန္ကို ပင့္လို႕ ေခါင္း
အံုးကို ဖက္ကာ ကုပ္ကုပ္ေလး ထိုင္ေန
ေသာ သူ။ ဇုသြဲ႕။ ဇုသြဲ႕မ်ားလား။ ဇုနဲ႕အေတာ္
အတန္ တူေနေသာ လူ။

"မင္း မင္း မင္းဘယ္သူလဲ ဘယ္ကဘယ္လို
ငါ့အခန္းထဲ ေရာက္ေနတာလဲ"
"ဇု"
"ဟင္ ဘယ္ကဇု ဟင္း ……မင္းက"
"ကြ်န္မနာမည္ စလယ္ရီပါ"
"စလယ္ရီ ဟုတ္လား"

   "ျဖန္း ျဖန္း……"

   စလယ္ရီ ေခါင္းညိတ္ျပေတာ့ ကိုယ့္ပါးကို
ျပန္ရိုက္ေနေလေသာ ဇုႏွင့္ တူေသာ လူ။

"ငါ အိပ္မက္ မက္တာလဲ မဟုတ္ပါ့လား
ဆိတ္ၾကည့္ဦးမယ္ အား အားလားလား
နာတယ္ ဟ ဟင္တကယ္ၾကီးလား ငါ့ဝတၳဳ
ထဲက ဇာတ္ေကာင္ၾကီးက အျပင္ကို တကယ္
ခုန္ထြက္လာတာလား"

  " စလယ္ရီ စာအုပ္ထဲကေန အခု ဒီကို
ေရာက္လာတာပါ ရွင္က ဇုနဲ႕တူေပမယ့္
ဇု မဟုတ္ဘူးလား ဟင္"
"ဟင့္အင္း က်ဳပ္နာမည္က ဦးငယ္
စိတ္ကူးယဥ္ ဝတၳဳေတြကို ေရးတဲ႕လူ
အခုလည္း ပင္လယ္ငိုသည့္ညကို ေရးေနတဲ႕သူ"

"ဟင္ ဒါဆို ရွင္ ရွင္က အဓိက ၾကိဳးကိုင္သူေပါ့"
"ခ်မာ"
"ဟို စံပယ္တို႕ကို စလယ္ရီတို႕ကမ႓ာေရာက္
ေအာင္ ပို႕ခဲ႕သူက ရွင္ေပါ့ေနာ္လို႕ ေျပာတာပါ"
"ဟင္ အာ အဟား မဟုတ္ႏိုင္တာ အဲ႕တာက
က်ဳပ္ရဲ႕ စိတ္ကူးယဥ္မႈ သက္သက္ပါ"

"စလယ္ရီ မထင္ဘူး ရွင္မယံုရင္ သူတို႕ရွိတဲ႕
ေဆးရံုကို သြားရဲလား"
"ဗ်ာ"
" သြားၾကည့္ပါ့လား "
"ဟို ဟုတ္ ဟုတ္ ေဆးရံုက အနားမွာပဲ
နီးရာ သိတဲ႕ ေဆးရံုအမည္ကို ထည့္ေရး
လိုက္တာ အဟင္း က်ဳပ္ေတာ့ အိပ္မက္
အေတာ္ မက္ေကာင္းေနတာထင္တယ္"