Love + Love [Normal Fiction]

p7/S3(Z&U)

အခန္း ၇

  " အို ဒါက "

    ျမင့္မားလြန္းေသာ အိမ္ၾကီးကေန သူမ
က်ယ္ျပန္႔လြန္းဧရိယာအတြင္း လွပစြာ ပြင့္
လန္းေနေသာ ႏွင္းဆီခင္းၾကီးကို ေငးေမာေန
မိသည္။

   " သခင္မ "
"အို……"

"မလန္႔ပါနဲ႕ သခင္မ"

    စလယ္ရီ အနီေရာင္ ႏွင္းဆီခင္းၾကီးကို
ျပံဳးရႊင္ၾကည္ႏူးစြာ တေမ့တေမာ ေငးေနဆဲ
လက္သီးဆုပ္အရြယ္ရွိ နတ္သူငယ္ ကေလး
ကား အေတာင္ပံကေလး တဖ်ပ္ဖ်ပ္ခတ္ကာ
အေရွ႕တည့္တည့္ေရာက္ေနေလ၍ အေနာက္
သို႕ တြန္႔ဆုတ္သြားမိသည္။

  " ရွင္က "
" ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးမ နာမည္က စံပယ္ပါ"
"စံ ပယ္ နာမည္ေလးက ထူးလိုက္တာ"
" ဟုတ္ကဲ႕ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးမက ဒီကမ႓ာမွာ
ေနတဲ႕သူ မဟုတ္ပါဘူး"

" ဘယ္ကလဲ ဟင္"
" အမွန္ေတာ့ေလ ဒီစကားက မေျပာသင့္လို႔ပါ
သခင္ၾကီး ဇု သိသြားရင္ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးမ…"

"အို စံပယ္လို႔သာ သံုးပါ စလယ္ရီကို
ရင္းရင္းႏွီးႏီွးသာ ေျပာပါေနာ္"

    " ဟုတ္ စံပယ့္ကို ဇု ျပန္မလႊတ္မွာ
      စိုးလို႔ပါ ဒါေၾကာင့္ ေနတဲ႕ေနရာကို
      မေျပာပါရေစနဲ႕ေနာ္ သခင္မ"

"ရပါတယ္ စံပယ္ရယ္ ၊  စလယ္ရီေလ
ဘယ္လိုမ်ိဳးလုပ္ရင္ စံပယ္ကို ျပန္ႏိုင္
မယ့္ အခြင့္ေရး ေပးမိမွာလည္း ဟင္"

    " ဟင့္အင္း မရဘူး သခင္မ ၊  တစ္ခုပါပဲ
      ဇု ေျပာသမွ်အတိုင္းသာ သခင္မ  နား
      ေထာင္ေပးပါ အကယ္လို႔မ်ား သခင္မတစ္
      ခုခု ျဖစ္တာနဲ႕ စံပယ္လည္း စံပယ္ေပး
      ထားတဲ႕ သခင့္မကိုယ္ထဲက ဝိဥာဥ္အျမဳေတ
      ကို ဆံုးရံႈးရမွာမို႔ပါ၊ ျပီးရင္ စံပယ္ ေသသြား
      ႏိုင္လို႕……"

"အို ေန ေနဦးေလ စံပယ္ စံပယ္ေလး"

   စံလယ္ရီ ေခၚေသာ္လည္း မရေတာ့။
နတ္သူငယ္ကေလးကား ေဖာက္ခနဲ မီး
တစ္ခ်က္ေတာက္ကာ ေပ်ာက္ကြယ္သြား
ေလေတာ့သည္။

"စလယ္ရီ……"
"အို ဇု ……"

" ေအာက္ကို ဆင္းလာခဲ႕ေတာ့ ……"

"ဟုတ္ကဲ႕ ဟိုေလ ဇု …"
"အင္း"

  စိတ္ဆိုးေနဟန္တူေလေသာ ဇု အၾကည့္
ေၾကာင့္ စလယ္ရီ ေမးရမည္ကို တြန္႔သြားမိ
သည္။