Love + Love [Normal Fiction]

part15(unicode)

Love + Love
|Author Blackclock

         "ချွတ်"
"ရှင်"
"မင်း အဝတ်တွေကို ချွတ်လိုက်"
"ဟင့်ဟင်း သွေး ရှက်တယ်"

  အပျိုမဒမ်းလေးလို ရှက်သွေးဖြာနေတဲ့ သူမ။

"ကျစ် ငါ ပြောနေတယ်လေ မင်း အဝတ်တွေ
ကို ချွတ်လိုက်လို့"

       မာန်မဲသံလေး နှော ပြောတော့
ရှက်ကြောက်ကြောက်လေးနဲ့ အဝတ်
တို့ကို မဝံ့မရဲ ချွတ်နေရှာတဲ့ သွေး။

   သူမ ကိုယ်ပေါ် အဝတ်တို့ ကင်းမဲ့သွားချိန်
အထိ အပေါ်ပိုင်း ဗလာကျင်းနဲ့ ခါးထောက်
ရပ်လို့ ဦးညှို့နက် မျက်တောင်မခပ်တမ်းကြည့်
နေလေသည်။

"လာ ခဲ့"
"ရှင် ဟုတ်"

     ဦး ခေါ်တော့ စိုးရွံ့စိတ်နဲ့ လှမ်းထ
သွားမိတဲ့ အခါ

    စွေ့ခနဲနေအောင် ပွေ့ချီလိုက်တဲ့ ဦး။
ထိကပ်လိုက်တဲ့ အသားချင်းကြောင့် နှလုံး
ခုန် ရင်တုန်သွားသလို အဆက်မပြတ် အငမ်း
မရ နမ်းနေတဲ့ ဦးအနမ်းတွေကြောင့် ဦး နှလုံး
သားလေးထက် အိပ်ပျော်နေလေတဲ့ သမင်ပျို
ကေလးပမာ သူမ ချမာ။

    " ဦးရယ်"

             ဦး အနမ်းတို့ ရပ်တန့်သွားတဲ့နောက်
     မေးရိုးကလေးကို တရှိုက်မတ်မတ် ကိုင်နေမိ
      နေတဲ့အခါ ဦး မျက်နှာက မပြုံးမရယ်။

"ဟွင့် ဦးရယ်"

   ထို့နောက်တော့ လူကို ပွေ့လျက်သားကနေ
ကျောပြင်ကို ဦး ပွတ်သပ်လာပြီးနောက်

"မင်း ငိုနေတာလား ဒေါ်အသွေးမြတ်လျှံခြယ်"
"သွေး ပျော်လို့ပါ ဦးရယ်"
"အဟင်း"

         စိတ်မပါသလို တစ်ချက် ခနဲ့ပြုံး ပြုံးပြီးနောက်
   ပွေ့ချီထားရက ဖယ်တွန်းချနေလေသည်။ အခန်း
  ထဲကေန ဗြန်းစားကြီး ထွက်သွားလေသည်။

ဒေါ်အသွေးမြတ်လျှံခြယ် ရပ်လျက်ကြောင်
အမ်းအမ်း ဖြစ်လို့သာ ကျန်ခဲ့ရလေသည်။

   အိပ်ရာကလေးထက် စောင်ခြုံကလေးအောက်
တိုးဝင်လို့သာ ပင်ပန်းလာသော အရှိန်၊ ကြေကွဲ
စရာ အတိတ်တို့ကို မြင်ယောင်စိတ်တို့ကြောင့်
မျက်လုံးကလေးကို မှေးစက်လို့ အိပ်လိုက်တော့
လေသည်။