Mag iisang linggo na ang nakalipas mula noong nanggaling kaming hacienda ni Vera. Mag iisang linggo na din niya akong iniiwasan. Maging sa loob ng klase ay iwas na iwas ito sa akin, ni hindi man lang ako matapunan ng kahit isang tingin.
My friends were asking me what happened during the weekend at bakit ganito ang nadatnan nila ng lunes. Puro ewan ko at kibit balikat lamang ang tanging sagot ko sakanila because even I am confused.
Hindi na din ako umuuwi sa bahay nito. I don't know, it might be an instinct not to go home. Ilang beses na din akong nagtangkang kausapin siya pero tadhana na nga siguro ang tumutulong sakanya upang hindi ko ito malapitan.
All I can do now is to look at her from afar and hope that this is just a bad dream and I badly wanted to wake up. She's as cold as ever, ang tanging kinakausap lang ito ay ang mga kapwa guro at ang kanyang matalik na kaibigan.
I tried asking Aubrey to talk to Alison to set Vera and I a date pero to my utter disappointment, even Alison is aloof.
"Drinking again." Sita ng bagong dating na pinsan ko. Umupo ito sa harap ko at pinagmasdan akong maigi. Ngumiti ako,
"Hera. Glad you came." Nag salin ako ng alak sa baso at ibinigay ko ito sakanya. She accepted it and straight up drank the whole content.
Mukhang problemado din ito kagaya ko. Come to think of it, wala na akong balita tungkol sakanilang dalawa ni France.
"Bad day?" I asked.
Tumango lamang ito. She ordered more beer, pati na din tequilla and a bunch of food para sa pulutan. Natawa ako sa sitwasyon namin ngayon. We were never a drunkard, not in a million years did I ever think I'd be like this one day but nah, here we are.
"I finally accepted France's cry of help."
"Huh, must be painful."
"Absolutely."
"I thought she liked you." Umismid ang aking pinsan.
"Apparently, you're wrong." Lumagok ulit ito. "Seeing her cry just to make me cut off the wedding is another level of pain." She hissed saka uminom ulit.
"Well, at least you know the reason why you can't have her." Pinagmasdan ko ang alak sa baso, bitter. "Hindi iyong bigla ka na lang iiwan sa ere. One thing you're inlove, and the next thing you're a ghost." Tumawa ako ng mapakla.
"Only Hestia is one lucky ass of a bitch." Hera chuckled at her humorless joke.
"We never know. Ang huling balita ko ay iwas na iwas ito kay Ulap."
"You were serious about renting a bar for a whole fucking night, huh." Sabi nito at luminga linga sa paligid.
"Of course. I don't want anyone to see me like this. That's pathetic."
"Make sense."
We spent the whole night getting drunk until we pass out.
Nagising na lang kami nang gisingin kami ng security. Alas otso na pala ng umaga. My head pounded at napahawak ako sa ulo ko sa sakit.
"Call a cab." Utos ko sa security at ngumingiwing pinilit kong tumayo upang gisingin si Hera. "Bitch, wake up."
I shook her body para magising ito and thank goodness, I didn't have to put much force dahil nagising na din ito sa wakas. Humikab muna ito at luminga linga.
"Damn, we passed out." She chuckled. Mukhang wala itong iniindang sakit base sa galaw nito habang ako halos mamatay na sa sakit ng ulo ko.
"You're okay?" I made sure, she nodded her head. "Good. Go home and pack. We're leaving."
BINABASA MO ANG
Professor's Secret
RomansaDela Frontera Series #1 Andrienne Dela Frontera - Vera Adeline Montero "I am completely charmed and eradicated by you, Dela Frontera." She sipped on her wine glass and stared me through her long lashes. "To be taken by you over and over again is wha...
