Simula nung nangyare kahapon ay di na nangulit sakin si Louie haha siguro takot yun kay kuya Steven.
STEVEN'S POV
“uy bro” saad ng kaibigan kong si Carl nang biglaan itong pumasok sa bahay.
“oh ano basketball?”
“tara basketball alam mo ba may ipapakilala ako sayo”
“sino?”
“yung pinsan ko Galing manila yun”
“naku nakakahiya bro”
“wag kanang mahiya, nagbakasyon kase sila dito , pormahan mo na”
“pormahan agad di ko pa nga nakikilala eh”
“tara punta nalang tayo sa basketball court ,laro tayo andon kase yung pinsan ko manonood”
“sege bro bihis mo na ako”
*****
SOPHIA'S POV
Nakasakay ako ng Trycicle ngayon, katatapos lang kase ng klase namin, at Ngayoy nakadating nako saamin at hindi mona ako pumasok ng bahay Gusto ko munang panoorin si kuya Steven magbasketball,dahil nakakamiss rin kase kahit alam kung nasaktan ako don sa narinig ko ay kinalimutan ko nalang yun ayokonang magsinungaling sakanya at kung ano ano pa ang idadahilan ko.
“go kuya Steven” nakangising sigaw ko habang naglalaro si Kuya Steven ng basketball at kita ko ring ngumiti sya sakin,umupo muna ako habang pinapanood sya.
Ang Galing talaga ni Kuya Steven magbasketball saka ang Gwapo gwapo pa habang tinitingnan ko syang naglalaro ay para nakong matutunaw bat kase ganto Di ko maiwasan tong Nararamdaman ko sakanya kahit kapatid lang yung turing nya sakin haha.
*****
FAST FORWARD
Natapos na sila kuya Steven maglaro ,nakangiti ako rito habang tinitingnan syang nagpupunas ng kanyang mga pawis,hayss naiimagine ko tuloy na ako ang nagpupunas ng kanyang mga pawis.
Ngunit ang ngiti ko ay biglang napalitan ng lungkot dahil pagkatapos ng laro ay hindi man lang ako nilapitan ni Kuya Steven at nakita kong papalapit sila ng mga kaibigan nya don sa tatlong babae at t-, Teyka sino yung isang babae? Ngayon ko lang ata nakita yun ah,
“Bro sya pala si Lorraine yung sinasabi ko sayong pinsan ko”
“uhm hi I'm Lorraine”
“Steven” Saad pa ni kuya Steven saka nakipagkamay sakanya.
Haha bat ganon mas una niya pang nilapitan yun,nakita nya naman ako diba? Bat parang di man lang niya ako pinansin haha ,siguro kailangan konang umalis rito haha.
STEVEN'S POV
“uy bro opo mona tayo”
“s-sege”
“ayiee Lorraine” saad ng mga kapitbahay naming babae nang magsiupo kaming lahat at magkatabi kami ni Lorraine.
“bro ano pang hinihintay mo ligawan mo na”bulong pa ng isa kong kaibigan.
“sira talaga to oh hala teyka si Sophia”
“nakaupo lng yun don kanina oh,”pagtuturo pa ng kaibigan ko kung saan nakaupo si Sophia
“bro Sophia na naman” saad pa ni Carl
“naku pre umalis na yun,hayaan mo na yun” sabat pa ng isang kaibigan ko.
“naku pasensya na puntahan ko muna si Sophia”saad ko rito dahil ayokong sumama ang loob ni Sophia sakin, nakalimutan ko kaseng nanood sya.
“steven ano kaba dito kalang mahiya ka naman ka Lorraine oh”bulong naman ni Carl
YOU ARE READING
Love Me And Forget Your Age
RomansaDo you believe that age doesn't matter? Si Sophia ay isang batang babaeng 7 years old, dumating sa puntong kailangan ng magtrabaho ng nanay ni Sophia, at ang pinabantay rito ay ang isang lalaking si Steven,15 years old. at anak ng kaibigan ng nanay...
