Dark Obsession 2(Complete)

Chapter 19-Coincidence

"Get out."hantarang pagtataboy sa akin ni Xander.

Naupo ako sa kama at niyakap siya mula sa likudan.

"Let's fix this..I'll make it up with you.."I whispered.

"I won't let myself get fucked up again."inalis niya ang kamay ko na nakayakap sa kanya. Hinarap niya ako at malamig ang mata na tumingin sa akin.

"I'll do what you want.."I said desperately.

Tumaas ang sulok ng labi niya sa nang-uuyam na ngisi.

"Then leave your husband."

I was speechless for a moment. He smirked.

"I knew it. You only want to have a good fuck with me secretly."nang-iinsulto niyang wika.

"John needs me..."

"Leave."madiin na wika ni Xander.

His face hardened. He looks as if he wanted to strangled me.

"Don't make me repeat what I said."he said in a cold dangerous tone.

I sighed and leave him with a heavy heart.

And that's when my phone rang. I sighed again when I saw its John.

--------

Tatlong araw na ang lumilipas na hindi pumapasok si Samantha. I miss her. I realized that I still love her. Nasaktan ako ng sobra sa nangyari sa amin noon. Lagi kong nilulunod ang sarili ko sa alak pero sa tuwing nawawala ang epekto ng alak ay nandoon pa din ang sakit. Lagi akong tulala. Hindi ako makatulog. I couldn't bear the pain that I wanted to end my life. I resorted on taking sleeping pills. Uminom ako ng madami hanggang sa magising na lang ako na nasa ospital na. From then on Jazzy hated Samantha. My friend witnessed everything. Halos hindi na din ako iwan ng barkada dahil baka kung ano ang gawin ko sa sarili ko. I almost got crazy.

Ayaw ko ng bumalik sa ganoon. Ginusto kong makaganti at siya naman ang maghabol sa akin pero sa tingin ko ay ako na naman ang mababaliw kakaisip sa kanya.

Tuwing madidinig ko na bumubukas ang pinto ng opisina ko ay awtomatikong lumilipad ang tingin ko doon. May bahagi ng puso ko na hinihintay na dumating siya pero may bahagi ng isip ko na sinasabi na tumigil na sa kahibangan ko. Mahal ko siya pero ayoko ng makihati. She cannot leave her husband. Thinking about it makes my heart break.

I sighed.

I am trying my hardest to stay sane.

"Son,are you listening?"

Bumalik lang sa kasalukuyan ang isip ko noong madinig kong magsalita si mama. Sasamahan ko kasi siya sa check up niya sa cardiologist niya.

"What ma?"

"Tsk. Ang sabi ko daan tayo sa convenient store. You're spaced out?"nagtatanong ang mga mata niya sa akin.

"I'm just tired ma. Sure,daan tayo sa convenient store."

"Nagugutom na din ako. Daan tayo sa paborito kong Cafe bago tayo pumunta sa ospital."

Alam ko kung saan ang paborito niyang Cafe. Ang Cafe ni Jill.

Speaking of Jill..May kasalanan pa siya sa akin.

"Sure ma."

Nagpunta na kami sa convenient store. Nagtitingin-tingin ako ng bibilhin ko nang may bumangga sa paa ko. When I looked down I saw a little girl wearing a cute dress. She is looking at me with her adorable hazel brown eyes.

"Oh Sir,sorry..Jacky,I told you to behave.."a dark skinned woman appeared.

"Jacky behave,tannie..."nakanguso na wika ng bata.

"Oh..who is this cutie baby girl..."biglang sulpot naman ni mama."Hi little girl.."mama smiled.

The little girl looked at mama with her innocent eyes. Mom turned to look at the dark woman and the kid. May pagtataka sa mata niya. Alam ko ang iniisip ni mama,maitim kasi iyong babae habang maputi naman iyong bata.

"She's not my daughter."nakangiting wika noong babae na tila alam ang nasa isip namin.

"Oh..."tumatangong wika ni mama."What's your name baby girl?"

"Jacky.."

"What a cute name."mom looked at the dark woman."My son and I will going to eat. Come with us.."

"Oh..we don't want to trouble you mam.."tanggi noong babae na bakas sa mukha ang pagkahiya.

"Oh..no..no..its a pleasure to have this cutie.."mom looked at the little girl."Hey cutie,do you like to eat cake?"

"Cake?"kumislap naman ang mata ng bata."Love cake!"

"So let's go!"

Nagpunta nga kami sa Cafe ni Jill kasama sila. Tuwang-tuwa naman si Jill na makita si mama,close kasi sila. Mamaya ko na siya kakausapin tungkol sa atraso niya sa akin pagkatapos namin kumain.

"Cake! Cake! Yey!"

Napangiti naman ako noong makita ko na tuwang-tuwa ang bata noong ihain ang cake sa harap niya.

"Let me do your hair baby girl.."kinuha ni mama ang suklay niya sa bag at inipitan ng ayos ang bata.

Si mama ay tuwang tuwa kay Jacky. She looked so fond of her. Palibhasa ay gusto na niya ng apo kaya nga lang ay wala pang nag-aasawa sa amin.

"Where's your home?We'll send you.."nakangiting alok ni mama.

"Its your--"

Ikinumpas ni mama ang kamay niya para patigilin ako sa pagsasalita.

"Pwede pa namang ipagpabukas iyon."mom looked at the darked skin woman who's name is Ola. She is frowning maybe because mom talked Tagalog."Where's your home?"

"We can manage mam and we are not going home yet. We are going to hospital. Saint Joseph Hospital.."

"Oh its a coincidence! We are going there too!"mom chuckled.

Sabay-sabay na tuloy kaming dumiretso sa ospital.

"Do you enjoy the cake cutie?"tanong ni mama kay Jacky.

"Yes! Salamat po.."

Mom mouth part. Nagkatinginan kaming dalawa.

"Jacky.."

Napalingon kami sa tumawag sa bata.

"Mama!"

Again,Samantha broke my heart.