HALEL

Kimsin sen Ateş Arslan?

Alisa Kızıltoprak'ın ağzından

Duvara attığım vazolardan başka birşey yapamadım. Ellerim kanama başladı. Odaya göz atmaya başladım. Duvarda asılı olan örtüyü kaldırdım.

Birden nefes almayı unuttum. Duvarda asılı olan fotograflarıma baktım. Tek tek çekilmiş olan fotograflarıma baktım.

Okulda, sporda, yemek yerken. Gerçekten bir sapıgın elindeydim. Odadaki camı görünce hızla camı açtım. Üçüncü kattaydık. Hızla yataktaki çarşafları birbirine bağladım. Camdan aşağıya baktım. Kimse yoktu. Çarşafı camdan aşağıya doğru sarkıttım. Bir anda başımda bir cızıltı oluştu. Elimle kafama vurdum. Dengemi kaybedip yere düştüm. Sanki kafamın içinde siren sesleri çalıyordu. Ellerimle kulagımı kapattım. Gözlerimi kapattım. Aklıma Ateşin dedikleri geldi.

" Eğer farklı bir şey yaparsan ailen zarar görür! O silahları kullanırlar."

Sonra babamın dedikleri ;

" Bu adam çok güçlü! Varlıklı bir ailesi var. Arkası güçlü. "

Yerde oturup düşünmeye başladım. Eğer gidersem ailem zarar görecekti. Benim yüzümden onlara zarar vereceklerdi. Gidemezdim.. anneme babama bunu yapamazdım. Kapıya doğru yaklaşan adım sesleri duyduğum gibi hemen dolabın kapaklarını açıp dolabın içine girdim. Kapakları kapattım. Ateş odaya girdi. Etrafa baktı. Cama doğru koşup çarşafları gördü.

" Alp adamları topla! Alisa kaçtı! Hemen bulun! Hemen! "

Camdan uzaklaşıp derin bir nefes aldı. Ayna'nın karşısına geçip kendine baktı. Gözlerini kapattı. Bir anda hiç beklemedigim anda aynaya yumruk attı. Ayna paramparça oldu. Eli kanıyordu.

" Allah kahretsin! " Diyip Odadan hızla çıktı.

Dolabın içinde kalakaldım. Hiç birşey yapamadım. Nefesimi kontrol etmeye çalıştım. Korkudan titriyordum. Avuç içlerime bakıp ;

" Off. Çok kötü kanıyor. " Avuç içimi açık tuttum. Uykum gelmeye başladı bile. Uyumamak için elimden gelen herşeyi yaptım. Ama yapamadım. Gözlerim kapandı..

Saat 04:32

Birden gözlerim açıldı. Dolap kapaklarının ardından baktım. Ses yoktu. Kapağı yavaşca açtım. Yerde duran çantamı alıp tekrar dolabın içine girdim. Telefonumu içinden çıkartıp mesajlara baktım. Annem mesaj atmıştı bile.

Sessizce ağlamaya başladım.

" Kızım ilaç aldın mı? "

" Aldım anne. Merak etme. İyi geceler."

Ellerimle göz yaşlarımı sildim, ama durduramadım. Ne yapmam gerekiyordu ? Sadece evde olmak istiyordum. Yatagımda uyumak istiyorum. Odaya küfür ede ede birisi girdi, Ateş.

Kapıyı kapattı. Yere oturdu. Gözlerinden yaşlar akıyordu. Gömlegini çıkardı. Yerden kalkıp cebinden sigara çıkardı. Yakıp içmeye başladı. Kan akan eliyle yerde duran fotografımı aldı ;

" Keşke beni bir dinleseydin. Keşke kendimi sana anlatabilseydim. Keşke bana bir şans verseydin. "

Durdum. Göz yaşlarımı sildim. Cesaretimi topladım. Ateş camın önünde duruyordu. Dolaptan yavaş yavaş çıktım. Birden arkasını döndü. Beni görünce ;

" Alisa?! Burdasın! Burdasın! " Bana doğru iki adım attı.

" Dur! Yaklaşma bana! Uzak dur! "

Ellerini iki yana açıp ;

" Tamam bak yaklaşmıyorum.. elin kanıyor! "

Kesik olan elime baktım. Hala kan durmamıştı.

" Alisa izin ver sarayım elini. "