HALEL

Karanlık Araf

Ateş arslan ağzından ;

Kollarımın üzerinde, üstünde kan gölü gibi duran beyaz t-shirt ile duran alisa'ya baktım. Agzımdan tek birşey çıktı.

" ALİSA! "

Bedenine sarıldıgım an vücudun buz gibi olğunu hissettim.

" Arabayı hazırlayın! "

Kucagıma aldıgım gibi hızlıca arabaya doğru koşmaya başladım. Hızlıca arka koltuğa uzatırken üstümdeki ceketi yaranın üzerine bastırıyordum.

" Hızlı olun lann! "

Hızla araba çalışırken hastaneye doğru yol almıştık. Gözlerinin altı mos mor olduğunu, vücudunun neredeyse her yerinde morarık ve kızarıklıklar vardı. Gözümden akan yaşlara artık dur diyemeyecek hâle geldiğimde hıçkırarak ağlıyordum.

Araba hastane kapısının önünde durduğunda hızla kucağıma aldığım gibi hızla hastaneye girdiğim gibi bağırmaya başladım.

" DOKTOR! DOKTOR YOK MU?! "

Hızla bir sedye geldiginde üzerine koydum, hemşireler hızla ameliyat haneye girmeye başladıgında bende arkalardın koştum.

Hemşirenin

" Siz burada kalın daha fazla gelemezsiniz. "

Dediğinde ;

" Karım hamile, lütfen kurtarın onları! "

Hemşire hızla ameliyathaneye girdiğinde olduğum yerde eğildim. Nefes alamıyordum sanki. Babamlar kolidordan döndügü gibi beni gördügünde ;

" Ateş! Karın nerede?! "

" Ameliyata aldılar baba. "

Yere eğilip bana sarıldıgında kendimi daha çok tutamayarak ağlamaya başladım.

" Ona birşey olursa ben yaşayamam! O benim nefesim! Kalbim! Yaşama sebebim! "

Babam sırtımı sıvazlarken annem ve alevin bana doğru eğildiğinde ağladığını gördüm.

Annem elimi tutarken, alev omzundan tutuyordu.

Dedem geldiginde babam benden ayrıldı, beni ayağa kaldırıp koltuğa oturttu. Dedem karşıma oturduğunda bana bakıp ;

" Kurtulacak evlat. Bebeğinde karında yaşayacak. O orospu' da ölecek! "

Aklıma Merve'nin gelmesiyle telefonumu cebimden çıkarttım.

" Hasan, Merve nerede ? "

" Depoya götürdük abi, doktor geldi yarasına bakıyor. "

" Öldürmeyin sakın, onun ölüme benim ellerimden olacak! "

Telefonu hızla kapattım.

Saniyeler geçmişti,dakikalar doldu,saatler olmuştu.

Ameliyathanenin kapısı açıldığında hızla ayağa kalktım. Çıkan hemşire ile ;

" Karım! Karım iyi mi ?! "

Hemşire yüzündeki maskeyi indirip ;

" Lütfen sakin olun, doktor bey size bilgi verecek. "

Hemşire uzaklaşırken dakikalar geçtikten sonra doktor çıktı.

" Karım nasıl?! "

Doktor gözlerime bakarken elindeki kan olan eldiveni çıkardı.

" Yarası çok derin, uzun bir süre dinlenmesi gerekiyor, anne ve bebekler'de iyi. "

Omzumu tutup sıktıgında ilerlemeye başladı. Bir dakika bebekler derken ?