ရင္ဘတ္ကဒဏ္ရာကိုဂ႐ုတစိုက္ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ေပးကာ ေဆး႐ြက္ရည္ကိုေသခ်ာ
ထည့္ေပးေနရင္းကေန အားပါသြားေတာ့ Bible ကတစ္ခ်က္ကြၽတ္စုတ္လိုက္မိသည္။"အရမ္းနာေနလားခနေလးပဲသည္းခံ"
ႏႈတ္ခမ္းေလးစုလိုက္ခြၽန္လိုက္ျဖင့္ ေလေအးေအးေလးေတြကိုမႈတ္ေပးရင္း ေဆးဆက္ထည့္ေနတဲ့လူကိုအသည္းေတြယားလာသည္။သူ႔ေမေမနဲ႔သူ႔ေဖေဖ ဘာေတြစားၿပီးေမြးခဲ့လို႔ဒီေလာက္ေတာင္လွႏိုင္ရတာလဲမသိဘူး။
အသက္ရွင္ေနအုန္းမည္ဆိုရင္ ဦးရီး ေဒၚေဒၚ့ကို ဘာေတြေကြၽးၿပီး ေမြးခိုင္းခဲ့သလဲ ဆိုၿပီးသြားကိုေမးအုန္းမည္။ ဒီေယာက္က်ားအေတာ္ကိုလွ! ။"ၿပီးၿပီ"
ေသြးအနည္းငယ္စြန္းေနတဲ့ ပိတ္စျဖဴျဖဴေတြကိုသိမ္းရင္း အခန္းျပင္ထြက္သြားတဲ့ေက်ာျပင္ေလးကိုၾကည့္ရင္း အရွင္ကေတာ့ေငးက်န္ခဲ့သည္။ခုေျခေနက သူကလဲကြၽန္ေတာ့ကိုဘာမွမေျပာဘူး ကြၽန္ေတာ္ကလဲဘာမွမလုပ္တက္ဘူး
ကြၽန္ေတာ္တို႔ကဘာေတြမွန္းလဲမသိဘူး ဆိုတာႀကီးမ်ိဳးျဖစ္ေနၿပီေလ။ဒါေပမယ့္ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြကိုျမင္ေတာ့
စိတ္ပူေပးေနတဲ့အရိပ္ေလးေတြအေတြးထဲျဖတ္ေျပးသြားေတာ့လဲ ၿပဳံးမိတာေပါ့။
အသည္းအသက္ေလးက သူ႔အေပၚ အေရးစိုက္လာၿပီး ဖာသိဖာသာမဟုတ္ေတာ့ဘူးေလ။ေျပာင္းလဲလာၿပီဆိုတာသိသာသည္။"သက္သာလား" ဘယ္ခ်ိန္ကအခန္းထဲေရာက္ေနမွန္းမသိ ေျခသံလုံလုံနဲ႔ျပန္၀င္လာခဲ့ပုံေပၚသည္။
"No it hurts နာတယ္"
"ဟင္ သမားေတာ္သြားပင့္ေပးရမလား"
"The pain is in my heart. It is because I can't kiss your dimples"
အူတူတူအူလည္လည္႐ုပ္ကေလးနဲ႔ ဟမ္ကနဲေခါင္းေစာင္းၾကည့္လာတဲ့ေကာင္ကေလးကိုလူရွာေၾကးစားက အနားကိုတိုးလာရန္လက္ဟန္ေျခဟန္နဲ႔ျပလိုက္သည္။
"နာတယ္လို႔ ပါးခ်ိဳင့္ေလးကို စေတြ႕ကတည္းကအၾကင္နာေပးခ်င္ေပမယ့္ ခုခ်ိန္ထိမ်ိဳသိပ္ထားရတဲ့စိတ္ကသိကေအာက္က
ရင္ဘတ္ေတြေအာင့္ေစတယ္လို႔"နား နားကိုကပ္ေျပာရင္း စာေၾကာင္းအဆုံးမွာေလနဲ႔နား႐ြက္ရဲရဲကိုမႈတ္လိုက္တာမို႔ Build ကသူ႔နား႐ြက္ေလးေတြကိုကမန္းကတန္းအုပ္လိုက္မိသည္။
![](https://img.wattpad.com/cover/335071302-288-k199435.jpg)
YOU ARE READING
This is How Mr. English Hunt My Heart(completed)
Fanfic"Oh Lord I wanna kiss his dimples so bad" "သူကငါတို့ဘာသာစကားမတက်ဘူးလား"