Chapter XIV

20.2K 499 60
                                        

There may be a lot of third person's POV from here.

—————

Cloud's POV:

"Ulap, tara na!"

Nagulat ako sa biglaang pag sulpot ni Hera sa tabi ko habang gumagawa ako ng plan para sa bago kong client.

Tumingin ako sakanya at kita ko ang pagka taranta at pag aalala sa mukha nito, like she's going to pass out any minute now. My forehead creased.

"Are you okay?" Tanong ko sakanya nang nagtataka.

She grabbed my wrist instead and pulled me up, forcing me to follow her dahil kung hindi baka mawalan ako ng kamay. At dahil nagpa-patangay ako kay Hera na nagma-madaling naglalakad, kumaway na lang ako kay Sabine upang magpaalam. Bagama't takang taka din ang itsura nito ay kumaway din naman siya.

"Ano bang problema, Hera?" Tanong ko nang makalabas kami sa building at tumungo sa kotse nito.

"Hindi problema. It's a blessing!" She exclaimed. She's rather happy this time dahil sobrang laki ng ngiti nito. "Vera's in to labor right now. I'm excited to see my niece!"

"Wow! Let's go then!" Sabi ko at nagmamadaling pumasok sa kotse.

"Hey! Kamusta?" Bungad ni Hera sa mga taong nag aantay sa labas ng ER.

Nag mano ako kay tito Albert nang makalapit ako sakanya. Hindi ko naman pinansin si Hestia na prenteng naka upo lang.

"Tito, kumalma ka nga." Natatawang puna ni Hera kay tito Albert. He looks so worried.

"How can I? Baka mamaya'y mahimatay na naman si Andrienne."

Natawa kaming pareho ni Hera ng maalala ang pangyayari months ago. Oo nga naman, the pressure right now might put Rien into a coma. Duwag pa naman yun but I know she mustered up the courage for this special day.

Maya maya pa ay dumating na din sina Selene, Mila, Aubrey, Miss Alison, Jake at Joey. Grabe, parang reunion ito dahil halos present ang mga malalapit na kaibigan nina Vera at Rien.

"Cloud!" Lumapit sa akin si Selene at hinalikan ako sa pisngi. Ngumiti ako sakanya.

"Selene." bati ko din sakanya habang bahagya akong nakatungo dahil sa gap ng height namin. My hands unconciously rested on her waist. "Kamusta ka naman?"

"Mabuti. I missed you. Tagal nating di nagkita ha."

I chuckled, parang isang buwan lang naman mula nung huli kaming magkita. Napaka oa talaga ng babaeng to.

———————

Third Person's POV:

Makalipas ang mahigit isang oras na pag hihintay nila ay sa wakas lumabas din ang doctor at sinabing successful ang labor ni Vera.

Rien came out sweating all over but her face looked like she was in seventh heaven. She looks contented, all smiley.

"Wow! You're all here." She exclaimed as she scanned around the place.

"Where is my grand-daughter?" Albert asked Rien, anticipating with excitement in his old eyes.

Rien and Hestia never saw that eyes being that lively ever since their mom passed away, but now. It seemed like he had been reborn again.

"The doctor took her for cleaning and stuff. They'll give me Astrid, later." Rien explained.

"So that's her name." Hestia commented.

Tumango si Rien.

"How is Vera?" Tanong ni Miss Allison as she keeps on looking over Rien's shoulders.

Love After RegretsTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon