Chapter 2

501 59 6
                                        

~2023 Apr~

နွေဦးကာလဖြစ်တာမို့ ချယ်ရီပန်းဖွေးဖွေးလေးတွေက ကျောင်းဝန်းထဲအပြည့်။ ဘာလိုလိုနဲ့ ရစ်ခီ ကိုရီးယားရောက်တာ နှစ်လ၊ campus ထဲရောက်တာ တစ်လကျော်ကျော်လောက်တောင် ရှိလောက်ပြီ။ ပုံမှန် ဒီကာလတွေက လမ်းလျှောက်လို့ ကောင်းတာမို့ မနက်ပိုင်း အတန်းချိန်ကို ပျက်ပြီး တမင် campus ထဲ ပတ်နေခြင်းသာ။

အိုလီကတော့ ထုံးစံအတိုင်း သူ့ကလပ်က အဖော်တွေနဲ့ ရှိနေမှာ။ အစပိုင်းမှာ ကလပ်တွေက လူအပြိုင်အဆိုင် ခေါ်ကြတော့ အကသင်ကြည့်ချင်တယ်လို့ Dance ကလပ်ထဲ ဝင်သွားတာလေ။ ရစ်ခီကသာ ကိုယ့်အကြောင်းနဲ့ကိုယ်မို့ လူသိမခံရအောင် နေနေရတာ။

"ရစ်ခီ ငါဒီမှာ"

Canteen ရဲ့ ထောင့်အကျဆုံးစားပွဲမှာ ထိုင်နေတဲ့ အိုလီက အခုလေးတင် ရောက်လာတဲ့ ရစ်ခီ့ကို လှမ်းခေါ်တယ်။

"ဘာမှာမလဲ"

"စတော်ဘယ်ရီနို့ တစ်ဗူးပဲ တော်ပြီ"

စားပွဲမှာတော့ လူသုံးယောက်လောက် ထိုင်နေကြတယ်။ နှစ်ယောက်က ရစ်ခီတို့ စီနီယာတွေဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်ကတော့ မေဂျာတူ ဂယူဘင်း။ အိုလီနဲ့ ကလပ်မှာဆို အမြဲအတူတူမို့ ရစ်ခီလည်း အထိုက်အလျောက် သိနေတာပင်။

"အခုမှ ရောက်တာလား ရစ်ခီ"

"အေး မနက်ပိုင်းတစ်ချိန် မတက်ချင်တာနဲ့"

"ဟုတ်တယ် အိုလီရဲ့။ သူက မနက်အချိန်ဆို မတက်ချင်ဘူး"

ပြောရင်း အိုလီက ရစ်ခီ့အတွက် စတော်ဘယ်ရီနို့ဗူးကို လှမ်းပေးတယ်။

"ဒါနဲ့ ဂယူဗင်းက ပုံမှန်ဒီအချိန် အတန်းမှာမလား။ ဒီနေ့မှ ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ"

"ပြီးခါနီးမှ ဝင်မလို့ စောင့်နေရင်းက လွတ်သွားလို့။ အခုလည်း နောက်တစ်ချိန်ကို သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အတူသွားမလို့ စောင့်နေတာ။ အတန်းဆိုတာ roll-call ယူဖို့ တက်ရတာလေ ဟဲဟဲ"

"ဒါပေါ့"

တက်ညီလက်ညီ ထောက်ခံလာတဲ့ အသံနှစ်သံက အနားက အိုလီနဲ့ရစ်ခီကလွဲ တခြားသူမရှိနိုင်။

"ဟော ငါ့သူငယ်ချင်းတွေ လာနေပြီ။ သွားတော့မယ်"

Campus တက်ရတာ အထိုင်ကျလာပြီဆိုတော့ ထယ်ရယ် မေဂျာမှာ နည်းနည်း ပျော်လာတယ်။ အစက စိတ်မဝင်စားတဲ့အပြင် ဟန်ဘင်းတို့ပါ မရှိတာမို့ စိုးရိမ်နေခဲ့တော့ အခုတော့လည်း အဆင်ချောနေပြီ။

𝐏𝐚𝐥𝐥𝐨𝐧𝐜𝐢𝐧𝐢Where stories live. Discover now