"Eh, naalala niyo nung tumakas tayo naligo sa Fishpond nung matandang Larry tapos nahuli tayo?!" pagkuwento ni Bret habang nagbabalik-tanaw sila sa L300, kakagaling lang sa court dahil may game and nanalo ulit sila. Ang iba, sumakay sa ibang ride dahil wala yung madalas nilang sinasakyan na elf ngayon.
"Oo shuta, hindi ko makakalimutan yun! Lalaki pa ako noon kaya hubo't hubad akong naligo, tapos nung naglakad yung matanda papunta sa amin, may dalang pamalo... takbo agad ako! Hindi na ako nagsuot ng damit, basta tinakpan ko na lang yung... itlog ko!" kwento ni Teby, at muling ikinatawa ng lahat. Siyempre, nangunguna sa tawa si Dos, hindi mapigilan akala mo naman kasali siya noon.
"Pre, ganyan ba talaga ang tawa mo?" pansin ni Wes.
"Gagi, Pre, hindi ko mapigilan," sagot ni Dos at muling tumawa nang malakas, at syempre, napasama ang lahat sa kakatawa.
Pagdating namin sa bahay, bumaba ang lahat, ang iba ay dumiretso sa bahay para dito na daw kumain, habang ang iba ay umuuwi muna para magbihis bago bumalik.
Dahil nakalampas na sila ng limang laro at wala pa silang talo, naisipan nila na mag boodle fight daw, at inaya na din nila ang mga kaibigan ko.
Si Papa, nahauli pa dahil may meeting daw ang mga coaches, kaya kami lang ang nandito. Sari-sarili kami sa trabaho, may nag-iihaw ng isda at karne, may nagluluto sa kusina, at kami ng mga kaibigan ko, sa gulay.
Hindi rin nagtagal at natapos namin ang preparasyon. Habang naghihintay sa pagluluto, nagkumpulan muna kami. Dumating na ang lahat, kumpleto na, pero parang may kulang. This time hindi na namin siya nakalimutan.
"Asan si Dos?" tanong ko kay Kuya Ayan na nag-iihaw. Ang iba, saka lang naalala nang mabanggit ko.
"Ba't mo hinahanap?" pang-aasar ni Kuya Bry, may mapanlokong ngiti sa labi. Alam kong may pinapahiwatig siya, kasi lagi niya akong inaasar kay Dos. Kung si Rustin ay si Bret ang inaasar sa akin, siya naman ang sinasabi niya ay si Dos ang manok niya.
"Eh hindi pa siya nagpa-airdrop," sabi ko. Every after-game, nakasanayan nang magpa-airdrop si Dos, pero ngayon... wala. Makahulugan parin ang tingin ni Kuya Bry pero hindi ko na pinansin.
Sabi nila, nagmadali daw siyang umuwi kaninang dumating kami. Nagpaalam daw kay Papa na may pupuntahan, pero hindi binanggit kung saan.
"Baka may date," sabi ni Bret, at dahil doon siya na ang naging topic.
"Ang saya niya kasama, 'no?" sabi ni Wes and we all agreed. Ang first impression ko sa kanya as a jolly person is tama. He always makes the people around him laugh with his humor.
"Pogi," sabi ni Teby, at tumango ang iba. At ang iba ay nag-agree, ang iba naman kasama ko ay hindi na nag-react. Well what do you expect me to say? Wala naman akong specific reference or standards in terms sa pangja-judge kung gwapo ang isang tao.
Height-wise, medyo mababa siya, medyo kulot ang buhok, chinito, pointed nose, hamburger lips, at may braces. Cute? Siguro.
"Sa tingin niyo may girlfriend siya?" tanong ni Kuya Bry, at biglang lumingon sa akin. Napansin ko yung slight pang-aasar, lagi naman ganito kapag Dos ang topic.
"Parang wala," sabi nila, dahil wala siyang kinukwento o ini-flex sa socials.
Natapos kaming kumain. Tumambay ang mga players sa bahay, kami ng mga kaibigan ko ay sa kwarto ko na nag-stay. Kapag ganito, sari-sarili kami ng mundo with our own phones.
"Nagpalit ka pala ng DP, teh," puna ni Teby.
"It's my new one," sabi ko, medyo maarte. Yung kuha ni Dos. Tinanong pa nila ako kung sino ang kumuha dahil sila lang naman usually ang taga-picture ko. At first hindi ako makasagot. I can't just tell them na kuha iyon ni Dos dahil ma-issue ang mga kaibigan ko.
BINABASA MO ANG
The Last Rule
Teen FictionThe Last Series #1 He loves basketball, it's his dream. He will do everything to be able to play again. She is a sunshine, they will do everything to protect her. Now he's back in court, he can play again. He got a new coach, a new team. New team...
