hazel haze |taennie

0.0

30.09.2023

[][][][][]

Kim Jennie,

Dünyanın en gerici ortamındaydım.

Bakın, dünyanın en gerici birinci ya da ikinci ortamındayım diye sıralayamıyordum. Bildiğiniz düpedüz gerici, sıkıntılı ve rahatsız edici bir ortamdaydım. Öyle ki, buranın gerginliği; benim on yedi yaşındayken ilk defa babamın kurallarına karşı gelip gece vakti evden kaçtığım zamandan bile daha fazla, çok fazlaydı. Ay, zaten, o zamanlar başıma nelerin geleceğini, neler yapacağımı ve babamın bunlar olurken ruhunun bile duymayacağından emin olduğum için oldukça rahat ve sakindim. Hah, ama şimdi öyle mi? Hayır, babamın ne yapacağını ne diyeceğini değil kestirmek, tahmin bile edemiyordum. Pekala, hafif bir tırsmıştım sanırım.

Halbuki ayva yemeyi de hiç sevmezdim ya, neyse.

Babamın, beni ve teğmen Taehyung'u, oldukça sıkıntılı bir pozisyonda yakalayıp; bizim, kendimize çeki düzen verdiğimiz gibi adamın karşısında dikilmemizden yalnızca on dakika geçmişti. Bu on dakika içinde babam, kendi makamına -yani kendi masasının kendi sandalyesine- geçmiş; Taehyung ve ben de onun karşısına dikilip, kollarımız birbirine değecek şekilde durmuştuk.

On dakika boyunca neyi kimi bekledik bilmiyordum ama bir askerin, özellikle baba olan bir askerin, bu kadar sessiz sedasız ve sakin kalması hiç hayra alamet değildi.

Özellikle Albay Kim Dong-Wook sessiz kalıyorsa hiç mi hiç hayra alamet değildi.

Babam, yapısı gereğinden midir nedir, sinirini, bağırıp çağırarak, orayı burayı kırarak atardı. Bundan sebep askerlerinin ondan bir tık korktuğunu işitmiştim. Hoş, bana karşı pek göstermezdi bu sinirini ama bu durumda ne yapacağını ben de tahmin edemiyordum.

Adamın teğmeniyle basılmıştım yahu ben!

Hem de kendi odasında!

Yok yok, dedi içimdeki ses. Sen bu sefer limitlerini aştın, Jennie. Büyük bir ceza seni bekliyor.

Ya tamam, benim ceza alacağımı sağır sultan bile biliyordur da, ona kafamı takmıyordum ben. Yani, benim alacağım ceza en kötü ev hapsi ya da ne bileyim harçlığım ile ilgili olurdu. Eh, onların da çözümü bendeydi; ev hapsi alırsam evden kaçardım, harçlık cezası alırsam babamdan gizli gizli yürüttüğüm dergi işimden kazandığımı harcardım.

Hah, bana istediği cezayı verebilridi, bir şekilde kendi yolumu bulurdum ben.

Ben başımın çaresine öyle böyle bakardım da, Teğmen Taehyung ne yapardı, onu kafaya takıyordum. Sonuçta herif, koskoca teğmendi. Bir ekibin başında olan kişi ve en önemlisi bu gecenin nöbetçisiydi. Şimdi onun alacağı en küçük ceza, adamın siciline işlenebilir, belki de buradan sürülebilirdi!

Aklıma gelen fena sonlu senaryolarla birlikte dudaklarımı dişleyip sağdan sağdan Teğmen Taehyung'a baktım, evet baktım-

Dur bir dakika...

Bu adam, neden bana zaten bakıyordu şimdi?

Birden bakışlarımız kesiştiğinde yanaklarımın hafifçe, bakın HAFİFÇE diyorum, kızardığını hissettim. Sanki büyük bir suç işlemişim gibi anında önüme döndüm ve bakışları önündeki kağıtta olan babama baktım.