hazel haze |taennie

0.7

16.11.2023

####

Kim Jennie,

''Kanka sen bir buçuk saattir konuşuyorsun da, bahsettiğin tek şey bu Teğmen olacak herifin yakışıklılığı veya sempatikliği? Anlamadım, ne zaman 'ölüyorum geberiyorum aşkımdan' dediğin kısma geçeceğiz biz?''

Yuta'nın söylenmesiyle beraber, volta atmayı kestim, artık dönen sandalyemde oturmaktan birtakım yerleri epey düzleşmiş olan Yuta'ya dönüp ofladım ve yeniden volta atmaya geri döndüm. İki elimin parmaklarıyla aynı anda oynarken bir yandan da sağa sola doğru yürüyor, arada bir oflayıp pufluyordum. Bazen parmaklarımla oynamaktan da sıkılıyor ve hop, elimi saçlarıma atarak uçlarıyla oynuyordum. Tabii, bunu yaparken de oflamayı asla kesmiyor ve sadece oflayarak Yuta'nın başını şişiriyordum.

Aman canım, o da biraz dayansın bana, işi ne?

Kırk yılda bir görünen telaşlı Kim Jennie tutulması yaşanıyordu, bir zahmet yanımda olsun da bana akıl versin!

Gerçi, akıl aldığım kişi de, son ilişkisini tek bir mesajla bitiren Yuta'ydı. Bana ne kadar akıl verebilir, onun kendi aklı var mı, varsa ona yetiyor mu; bu tür ucu açık sorulara bir bakmak gerekebilirdi.

Ya da gerekmeyebilirdi, tam emin değildim.

''Yahu kızım, volta atmayı kes de Teğmenin yakışıklılığı dışında bir şeyler söyle. Anladık ve de gördük; herif on üzerinden on, tek bir eksikliği yok, harika biri! TAMAM! Şimdi duygularını konuşma vakti! Bana 'hoşlanıyorum ondan' diye ses attıktan sonra sessizliğe bürünemezsin, Kim Jennie!''

Yuta'nın tekrardan bana seslenmesiyle beraber volta atmayı kestim ve bir şiddetle yatağımın kenarına oturdum. Yuta'nın koca koca gözleri beni bulurken, başını iki yana olumsuz bir şekilde salladığına şahit olmuştum.

Oradan bakınca olumsuz vaka gibi mi görünüyordum ben acaba?

Koskoca Kim Jennie'nin geldiği hale bak, gurur duyuyorum seninle Teğmen Taehyung!

''Bunları anlatmak öyle kolay değil, en azından benim için değil,'' derken buldum kendimi. Kelimeler ağzımdan öylesine çıkmıştı, ne söylediğimin farkında bile değildim. ''Böyle sadece- of bilmiyorum, bana bir şeyler oluyor ama iyi mi kötü mü emin olamıyorum!''

Yuta, sözlerimi dinledikten sonra alt dudağını ısırdı ve başını 'yandık' dercesine salladı. ''Ay, aşk insanı gerizekalılaştırır derlerdi de inanmazdım,'' dedikten sonra baştan aşağıya beni süzdü. ''Ama baksana, kanlı canlı örneği yanı başımda duruyor... şoka girdim, resmen şoka girdim.''

''Ne aşkı be, ne aşkı?'' diye gürledim anında. Bendeki durumların ne halt olduğundan haberim yoktu, bu da kalkmış isim takıyordu! ''Aşık filan değilim, abartma sende yuh. Sadece birazcık bir şey oldu ama halledeceğim, merak etme. Böyle kalpsel, hissel; böyle kusmalı heyecanlanmalı; böyle... nasıl anlatsam el titremeli, temaslı, alevli, elektrikli şeyler... anlayabiliyorsun değil mi? Böyle hoş ama etkisi fazla şeyler...''

Yuta, ''Tek anladığım senin fena halde kapılmış olman,'' dedi. ''Yahu kızım, neden bazı şeyleri sadece kabul etmiyorsun sen? Nedir seni tutan, nedir senin bu çekindiğin şeyler?''