Zawgyi
Beakhyunတင္းၾကပ္စြာ တစ္ေရာက္ေရာက္က ဖက္ထားသည္မို႔ နိုးတဝက္ျဖင့္ ရုန္းေနမိသည္။မ်က္လံုးကေတာ့ မဖြင့္နိုင္ေပ။
"နိုးၿပီလား"
ရုန္းေနရင္း ၾကားလိုက္ရတဲ့ အသံေၾကာင့္ Beakhyun မ်က္ဝန္းတို႔ ျပဴးက်ယ္သြားကာ အတင္းရုန္းလိုက္ၿပီး ကုတင္ေပၚမွ ဆင္းလိုက္သည္။
"ကဲ...ဘာျဖစ္လို႔ အဲ့ေလာက္ရုန္းေနတာလဲ ကိုယ္ဖက္လို႔ေတာင္ မဝေသးတာကို လာျပန္အိပ္အံုးကြာ"
သူ႔ကို ဆူပုတ္ပုတ္နဲ႔ ျပန္ေခၚေနသည့္ Yeolကို ၾကည့္ၿပီး Beakhyunငိုခ်င္လာသည္။လြမ္းေနရသည့္ မ်က္နွာေလးကို ျမင္ေတြ႕လိုက္ရတာမို႔ Beakhyunရင္ထဲ ေပ်ာ္သြားသလို.....Yeolက တျခားမိန္းမတစ္ေယာက္နဲ႔ လက္ထပ္မည့္ အေၾကာင္းကို တဆက္တည္း ေတြးလိုက္မိေသာေၾကာင့္ ရင္ထဲမွာ စို႔နင့္လာသည္။
"Beak ဘာလို႔ ငိုတာလဲ ဘာျဖစ္လို႔လဲဟင္ ....ကိုယ္ဘာလုပ္မိလို႔လဲ"
သူကိုယ္တိုင္ မသိလိုက္ခင္မွာဘဲ မ်က္ရည္ေတြ က်လာတာေၾကာင့္ ကုတင္ပၚက Yeolက စိုးရိမ္တႀကီးေမးကာ သူ႔ပခံုးနွစ္ဖက္တို႔ကို လႈပ္ကာေမးလာသည္။
"ဘာလုပ္မိလို႔လဲ" တဲ့လား .....နွလံူးသားကို နာက်င္ေအာင္ လုပ္မိတယ္ေလ......
Yeolရဲ႕ လက္ေတြကို သူ႔ပခံုးေပၚက ဖယ္ခ်လိုက္သည္။
"စည္းတစ္ခုထားၿပီး ေနတာ ေကာင္းမယ္ထင္ပါတယ္ Chanyeol"
"ဟင္....ဘာကိုစည္းထားရမွာလဲ....ၿပီးေတာ့ Beak ကိုယ့္ကို ဘယ္လိုေခၚလိုက္တာလဲ "
ေဒါက္....ေဒါက္..
"သခင္ေလးတို႔ကို သခင္ႀကီးက ေအာက္ထပ္ ဆင္းခဲ့ပါတဲ့"
"ေကာင္းၿပီ"
တံခါးအျပင္က လာေျပာတဲ့ အိမ္အကူေၾကာင့္ Chanyeolစကားဆက္ ျပတ္သြားသည္။Beakရဲ႕ အျပဳအမႈေတြကို သူလံုးဝ နားမလည္ေပ။
အခန္းအျပင္ထြက္သြားတဲ့ Beakေၾကာင့္ သူပါ အေနာက္က လိုက္ရေတာ့သည္။
ဧည့္ခန္းထဲ ေရာက္ေတာ့ အဘြားနဲ႔ Kaiတို႔ပါ ရွိေနသည္။
အဖြားကို သူၿပံဳးျပလိုက္ၿပီး စကားေျပာမို႔ ဟန္ျပင္လိုက္ပင္မယ့္ အဖြားက မ်က္ေစာင္းထိုးသြားသည္။Kaiကလဲ သူ႔ကို သတ္ေတာ့မယ့္ အၾကည့္နဲ႔ ၾကည့္ေနသည္။
