Πόλεμος Και Ειρήνη

Γραμμα

Οι πύλες του πύργου άνοιξαν και η Θεοφανώ μπήκε καβάλα στο άλογο μαζί με τον Κανέλλο

"Θεοφανώ?"

Ο Κανέλλος τη βοήθησε να κατέβει

"Μεταξία, Τζανή, Μάρκο"

Η Θεοφανώ κοίταξε γύρω της και αναστεναξε

"Θεοφανώ"

Η Κερασινα βγήκε πρώτη και πίσω της η Μεταξία

"Θεοφανώ"

Η Θεοφανώ χαμογέλασε και πήγε προς το μέρος τους

"Θεια μου"

Η Μεταξία έπεσε στην αγκαλιά της γελώντας

"Πόσο μου λείψες"

"Και μένα"

Η Μεταξία έκανε πίσω

"Θεοφανω"

Η Κερασινα την αγκάλιασε κι εκείνη

"Πόσο ομόρφυνες,όμορφα ρούχα"

Είπε η Μεταξία χαϊδεύοντας το φόρεμα της

"Πραγματικά,δε σε κάνε κανείς μανιατισσα"

Η Θεοφανώ δε μίλησε

Ο Τζανής και ο Μάρκος βγήκαν με καθυστέρηση

"Θεοφανώ, καλώς όρισες"

"Καλώς σας βρήκα,καπετανιε"

Είπε η Θεοφανώ πριν αγκαλιάσει το Μάρκο

"Θειά"

Ο Τζανής την αγκάλιασε και εκείνος

"Η Θεοφανώ θα μείνει μαζί μας για όσο θα λείπει ο Αντρέι"

"Σωστά,ο πόλεμος"

Είπε η Κερασινα

"Έμαθα γίνατε γονείς"

Είπε η Θεοφανώ αγνοούντας την αναφορά του πολέμου

"Ναι,έλα πάμε να τον δείς"

Η Θεοφανώ ακολούθησε τη Μεταξια και μπήκαν στον οντά της

"Να τος,ο Μιχαήλ"

Η Μεταξία τον έβγαλε από τη νιακα και τον έδωσε στη Θεοφανώ

"Είναι πανέμορφος "

Είπε η Θεοφανώ πιάνοντας το μικρό του χεράκι

"Να σου ζήσει Μεταξία μου, κούκλα μου,να σου ζήσει "

Η Θεοφανώ τον έδωσε προσεκτικά πίσω στη Μεταξία και σκούπισε βιαστικά τα δάκρυα της

"Εσύ?"

"Τι εγώ?"

"Πως είσαι?Έχω ένα χρόνο να σε δω"