Kurtar beni/Minsung(Omegaverse)

{11}

Oy vermeyi unutmayın 🙆🏻

[][][][][]

İki genç sonunda evlerine varabilmişlerdi. Son konuşmalarının ardından Jisung uyumuş, Minho ise sadece yola odaklanmıştı. Eve geldiklerinde de Minho Jisung'u kucağına almış ve kendi kullandığı odaya yatırmıştı.

"Ah, evet Hyunjin iyiyiz biraz dinlenmek için Busan'a geldik."

"Güzel, iyi yapmışsın size iyi gelecektir bu tatil."

"Haklısın. Diğerleri ne yapıyor?"

"Seungmin ve Chan bir süreliğine Chan'ın yazlığına gitme kararı aldılar. Tabii Changbinde Jeongini aldı ve yaz tatiline götürdü. Anlayacağın sadece Felix ile ben kaldık."

"Herkes gezmeye çıkmış. Madem gidecek bir yeriniz yok o zaman Jisung'un babasının son işlerinide hallet, sonrada Felixi alır yanımıza gelirsin. Eminim Jisung yanında Felixi de isteyecektir."

"Felix ile konuşup halledeceğim. Şimdi kapatmam gerekiyor. Bir şey olursa aramaktan çekinme kardeşim."

"Sende aynı şekilde, ihtiyacın olursa buradayım."

Bu konuşmadan sonra ikili telefonları kapatmıştı. Hyunjin Minho'nun öz kardeşi gibi gördüğü yakın bir arkadaşıydı. Her şeyi onunla yaşamıştı.

Düşüncelerinden sıyrılıp küçüğünün yanına gitti delta. Birlikte uyuyacaklardı.

[][][][][]

Minho~

Hissettiğim yoğun sıcaklıkla uyanmıştım. Saat, akşam 11'di. Jisungu kontrol edip banyoya gitmiştim. Durduk yere neydi bu şimdi?

Bir dakika, bu olabilir miydi cidden?

Rut'a erken girmiştim. Daha iki hafta olması gerekiyordu. Üstelik şimdi olmazdı. Jisung buradayken ilk defa rut'a girmiştim ve ne yapacağımı bilmiyordum. Elbet anlayacaktı.

Kısa bir duş alıp banyodan çıktım. Olabildiğince dayanacaktım.

"Minho?" Gelen sesle kafamı yatağa doğru çevirdim

"Efendim güzelim?"

"Sen iyi misin?" Pekâlâ bir farklılık olduğunu biraz erken fark etmişti.

"İyiyim tabiki, sen aç mısın? Gelde kahvaltı hazırlayalım."

"Peki, sen bilirsin."

Sakince aşağıya indik ve kahvaltı hazırlamaya başladık. Gözlerim ara sıra Jisung'un ince beline kayıyordu. Tanrım cidden bir erkeğe göre ince ve muazzam bir bele sahipti.

Kahvaltımızı yaptıktan sonra birlikte sofrayı toplamıştık. Her hareketi ondan etkilenmemi sağlıyordu. Sağlıklı düşünemiyordum ama ona zarar vermekte istemiyordum.

Bir süre sonra ikimizde televizyonun karşısında oturuyorduk. Jisung'un üstümdeki yoğun bakışlarını hissedebiliyordum. Galiba cidden bir şeyleri anlıyordu.

[][][][][]

Jisung~

Sabah uyandığımdan beri Minho'nun hareketleri bir değişikti. Ne bileyim, patlamaya hazır bir bomba gibiydi. Aklımda bir seçenek vardı ve emin olmak için bir plan yapmıştım.

Bakışlarımı Minhodan çektim ve yukarı kata, odamıza çıktım. Acele ile ondan gizli yanıma aldığım eteği giydim. Kırmızı ve kısa bir etekti. Kalçalarımın tam altında bitiyordu.

Aşağı kata indiğimde yine bana bakmadığı için hiçbir şey fark etmemişti. Gittim ve yanına oturdum, asla bana bakmıyor, gözlerini bile değdirmiyordu.

"Minho"

"Hm?"

"Neden yüzüme bakmıyorsun?" Sessiz kalmayı seçmişti. Artık son kozumu oynayacaktım.

Usul adımlarla ona yaklaştım ve bacaklarına oturdum. Minho'nun gözleri fal taşı gibi açılmıştı. Kıkırdamadan edemedim.

"Jisung bu.."

"Eteğimi beğenmedin mi?"

"Hayır, bu fazlasıyla güzel. Ama nereden çıktı bu etek?"

"Hmm, orası da bende kalsın."

Bir süre konuşmamıştı biraz daha yakınına oturmak istiyordum. Kucağında biraz daha ileri kaydığımda belimden tutup tam kucağına oturttu.

Şeyine yani.

Cidden gittikçe sıcak oluyordu, ayrıca Minho..

Dur bir dakika, sertleşiyordu.

"Beni çıldırtıyorsun Han."

"Bundan pişman değilim Lee."

"Ama birazdan pişman olacaksın"

"Minho, rut dönemindesin değil mi?"

Sertçe yutkunmuştu.

"Aa tamam ben cevabımı aldım. Sana bol şans."

Tam kucağından kalkacağım sırada beni sertçe kucağına geri çekmişti. İşte şimdi cidden Aleti'nin üstünde oturuyordum. Beni oturtmasıyla odaya tiz sayılabilecek çığlıklarımızı bırakmıştık.

"Hadi odamıza gidelim güzelim"

Bu sefer cidden yarrağı yedim.

[][][][][]

NE SONRAKİ BÖLÜM SMUT MU

cok degerli bir arkadasim icin helelelelele olcak

Kendinizi gelecek her seye hazirlayin bence.

Minsung cok tassakli

Neyse gorusmek uzeree