"Let's break up."
I saw the shock and pain in his eyes when I said those words.
“W-what did you say?” he asked, clearly confused and hurt.
“I can’t keep pretending that everything is okay when it’s not. I’m hurting, Caden, and it’s becoming painful for me to hurt myself and make a fool of myself.”
He kept shaking his head, clearly struggling to understand what I was saying.
“You don’t need to show me that you love me, Caden,” I said, my voice trembling. “Even though you know who you really want to be with... and it’s not me.”
Huminga ako ng malalim, ramdam ang bigat ng desisyon ko. “Hindi ko na kayang magpanggap na okay ang lahat kahit hindi, dahil ako yong nasasaktan caden... nahihirapan naakong saktan at ginagawang tanga ang sarili ko"
umiling siya ng umiling , tila nahihirapan pang intidihin ang sinabi ko. “Scarlet, please... don’t do this. We can work through our problems. We’ve done it before.”
“Hindi mo na kailangan pang ipakita sakin na mahal mo ako caden” sabi ko, ang boses ko’y nanginginig. “kahit alam mo naman na kong sino yong totoong gusto mong makasama... at hindi ako yon .”
"If this is about the birthday and Christmas when you weren’t with me, I’m sorry, forgive me. You know the reason, right?”Sabi niya nang natataranta, habang hinahawakan ako sa magkabilang braso habang patuloy na umaagos ang aking mga luha. “I was just checking on Faye's condition—"
"On my birthday and at Christmas, do you know how sad that was, Caden? I was alone, waiting for you, hoping you would come, but not even a shadow of you appeared. And what’s even more painful is that you were with her on those important days when I wanted you to be with me, but instead, she was the one with you on days that were important to me"
Sobrang sakit ng naramdaman ko noong araw na iyon, ang araw na akala ko magiging masaya pero kalungkutan pala ang naranasan ko. "Akala ko ikaw ang makakasama ko sa pagsalubong ng Pasko, pero nag iisa lang pala ako at iba pala ang makasama mo."
"You know the reason I couldn't make it to your birthday and Christmas was because Faye was in the hospital, and I needed to check on her to see if she was okay," he said calmly, holding by my shoulders. "It was my fault, Scarlet, and I know you were sad that day because I wasn't by your side and you were alone. That's why I'll make it up to you."
"You only checked if she was okay when you left me alone while we were celebrating my birthday because of an emergency. You said you'd be back right away, but you never came. You said you just checked on her, but you actually stayed there overnight, Caden. It wasn't just a quick check, you were keeping watch over her." Pagtatama ko sa kanya, sobrang sakit ng puso ko na gusto kong kunin ito at pakalmahin dahil sa sakit na nararamdaman ko ngayon. Parang pinipiga dahil sa mismong mga sinasabi ko na matagal ko nang kinimkim.
"Pinagseselosan moba si faye?" huminga siya ng malalim bago pa dumagdag ng sasabihin "hindi mo siya dapat-"
"Bakit hindi?" pigil ko sakanya at habang naluluha, Agad kong pinunasan ang mga luha ko at nagpatuloy, "Bakit hindi ko siya pagseselosan, Caden? Sabihin mo sa akin para hindi ko siya pagselosan."
Matapos kong magsalita, matapang kong tinignan siya, umaasang makakahanap ng sagot sa mga tanong ko. Ang mga luha sa aking mga mata ay naglalaman ng pagkalito at pangungulila, umaasang makakamtan ang kasagutan sa mga nararamdaman ko.
"Scarlet kaibigan ko lang siya kaya huwag mo pagselosan si faye" halata sa boses ng tono niya ang inis.
tumawa naman ako ng mapakla at pumikit sandali.
