Listen... {GW15}

ΜΕΡΟΣ 15ο

Ξανα μαζι...

2 εβδομαδες μετα...

Το ξυπνητηρι χτυπαει και εγω με τη σειρα μου χτυπαω αυτο. Με εκνευριζει. Αφανταστα. Ατελειωτα. Ουφ...τωρα που ειπα με εκνευριζει θυμηθηκα τον Αρη... Τι να κανει αραγε τωρα? Το πιο πιθανον ειναι να μην εχει ξυπνησει καν ακομη. Ωχ τι θελω και τα σκεφτομαι! Ωραια ξεκινησε η μερα μου... Βγαινω στο σαλονι οπου η Ιωαννα ετρωγε πρωινο. Μου εκανε νοημα σε ενα κουτι με κρουασανακια και ενα πιατο με κρεπες πανω στο τραπεζι. Της κλεινω το ματι και της στελνω ενα φιλι. 

Ιωαννα: Πως εισαι?

Ευα: Πως να ειμαι? Μια χαρα.

Ιωαννα: Ναι...καλα. Πως εισαι?

Ευα: Τι θες ρε Ιωαννα τωρα? Οτι μου λειπει και ξυπναω-κοιμαμαι με τη σκεψη του στο μυαλο μου? Ε οχι δεν ειναι ετσι τα πραγματα! Δεν θα κατσω να τα βαψω μαυρα για καποιον που εχει να δωσει σημειο ζωης εδω και 2 εβδομαδες!

Ιωαννα: Ναι ρε κοριτσακι μου ομως, θυμισου πως και εσυ τα ιδια του κανεις.

Ευα: Τι εννοεις?

Ιωαννα: Τι εχεις στειλει καποιο μηνυμα? Ή τον εχεις παρει εστω και ενα τηλεφωνο? Και στο κατω κατω εσυ ησουν αυτη που τον αφησες τον ανθρωπο ξεκαρφωτο!

Ευα: Αααα στο τελος θα μας ριξεις και το φταιξιμο!

Ιωαννα: Γιατι αδικο εχω?!

Ευα: ...δεν ξερω...

Μουρμουριζω και ξαναπηγαινω στο υπνοδωματιο μου. Αποφασιζω να βγω για τρεξιμο. Φοραω ενα γαλαζιο παντελονι φορμας, μια γκρι αλλα οχι πολυ χοντρη φουτερ με κουκουλα μιας και εβρεχε εξω, τα μοβ μου αθλητικα και φυσικα τα λευκα μου ακουστικα και βγηκα απο το σπιτι. Φορεσα τη κουκουλα μου και εβαλα να παιζει πρωτο πρωτο το Turn me on-David Guetta, Nicki Minaj. Χρειαζομαι ενα γρηγορο και δυναμικο κομματι για να ξεκινησω εξισου δυναμικα. 

"My body needs a hero come and save me, something is telling me that you know how to save me, I've been feeling weird OH! I need you to come and save meee" μουρμουριζω τους στιχους οταν το playlist μου τελειωνει και ξαναφτανει στο αρχικο κομματι. Καθομαι σε ενα παγκακι για να κανω ενα break και να παρω ανασες. Ανεβαζω τη μουσικη μια σκαλα ακομα πιο δυνατα και παραλιγο να μην καταλαβω πως καποιος εκατσε διπλα μου. 

Δεν χρειαζεται να κατεβασω τα ακουστικα για να καταλαβω ποιος ειναι. Η φωνη του, αν και σχεδον ψιθυριζει, διαπερναει τη μουσικη μου μεσα απο τα ακουστικα και φτανουν στα αυτια μου οι λεξεις "Αφου σου ειπα...εχεις ωραια φωνη...?". Μην γυρισεις, μην γυρισεις, η φωνη φωναζει μεσα στο κεφαλι μου. Ομως..τωρα που το σκεφτομαι, ποτε ηταν η τελευταια φορα που προτιμησα τη φωνη της λογικης απο αυτην της καρδιας?