NEMESIS

9

Unicode

အချစ်ဦး ၊ ရည်းစားဦး။

အမည်နာမနဲ့တင် ကြည်နူးဆွတ်ပျံ့ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ပထမဆုံးအချစ်နဲ့ ပက်သက်ပြီး Seungmin မှာ လှပတဲ့အတွေးတွေများစွာ ရှိခဲ့ဖူးပါသည်။

အတူရှိတိုင်း အိမ်ရောက်သလို ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ခံစားရမည်။
အသေးအဖွဲလေးတွေကအစ လိပ်ပြာလေးတွေအဖြစ် ရင်ထဲ ဝင်ကလူမည်။ ဘေးနားမှာ အမြဲနေပြီး လက်ကလေးကို မလွှတ်တမ်း တွဲထားကြမည်။ ဝမ်းနည်းမှုတွေကို အတူမျှဝေပြီး ပျော်ရွှင်မှုကို ပြန်ရှာကြမည်။ တစ်ယောက်က တစ်ယောက်ရဲ့ ဦးစားပေး ဖြစ်ကြမည်။ အချင်းချင်း ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးကြမည်။ ပြီးတော့ အထောက်အပံ့လေးတွေ ဖြစ်ပေးကြမည်။

သို့ပေမဲ့ လက်တွေ့ဟာ သူ့စိတ်​ကူးတွေကို တစ်စစီ နင်းချေမွပစ်ခဲ့၏။ Minwoo က သူမျှော်လင့်သလို ချစ်သူတစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။ အင်း၊ မတွဲခင်ကတော့ အဲဒီလို ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ ချစ်သူတွေ ဖြစ်ပြီးကတည်းက အပြောင်းလဲကြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ချစ်သူဖြစ်ပြီးနှစ်ရက်အကြာ ။
ကျောင်းသွားတဲ့အခါ Minwoo ဟာ သူ့ကို စောင့်နေလိမ့်မယ် ထင်ခဲ့ပေမဲ့ အရိပ်အယောင်လေးတောင်မှ မမြင်ရပါဘူး။ ဒီလိုနဲ့ အခန်းကို သွားတဲ့အခါမှ Minwoo ဟာ စာသင်ခန်းကို ကြိုရောက်နေနှင့်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း မြင်ခဲ့ရသည်။

စိတ်ခုသွားခဲ့ပေမဲ့ သူကပဲ အပိုလုပ်မိနေတာ နေမှာပါလို့ စိတ်ကို ကျော်လွှားရင်း Minwoo အနားကို ချဥ်းကပ်ခဲ့သည်။ သို့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့နှုတ်ဆက်ခြင်းကို တုံ့ပြန်လာတဲ့ Minwoo ရဲ့ အကြည့်က သိပ်အေးစက်နေခဲ့သည်။

ဒါကိုလည်း Seungmin ထပ်ပြီး ဖြည့်တွေးခဲ့ပါသည်။ ဒီလိုနဲ့ နေ့လယ်စာစားချိန်၊ ကန်တင်းကို အတူသွားရင်း Minwoo လက်ကို လှမ်းတွဲလိုက်ပေမဲ့ သူ့ကြည်နူးမှုက တစ်စက္ကန့်သာ ကြာမြင့်ခဲ့ရသည်။ ချက်ချင်းပဲ၊ Minwoo ဟာ သူ့လက်ကို ဖြုတ်ချသွားခဲ့ပြန်ပါသည်။

ကျောင်းပြန်တဲ့အခါမှာလည်း Minwoo ဟာ သူ့ကို စောင့်နေခြင်း မရှိခဲ့ပါဘူး။ ညအချိန်မှာလည်း Minwoo ဘက်မှ စာအရင်ပို့လာတာမျိုး ရှိမလာခဲ့ဘူး။