Unicode
အချိန်တွေက ကုစားပေးသွားလိမ့်မယ် ဆိုတဲ့စကားက သိပ်မှန်သည်။ တစ်ချိန်က ပြိုလဲခဲ့ဖူးတဲ့ Seungmin က အခု ပိုသန်မာတဲ့ပုံစံနဲ့ ဘဝကို ရှင်သန်နေပြီ။ သူ့အတွက် Kang Minwoo ဆိုတာ ပြီးဆုံးသွားပြီးတဲ့ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုထက် မပိုတော့ပါဘူး။
သူနဲ့ Hyunjin လည်း အရင်လောက် ရန်မဖြစ်ကြတော့ပါ။ စာမေးပွဲအတွက် အချိန်ပေးနေလို့ မအားတာကြောင့်လည်း ပါသလို Hyunjin ဘက်က ပြောင်းလဲလာတာကြောင့်လည်း ပါပါသည်။ အရင်လို သူ့ကို တခါတရံ ဒေါသထွက်အောင် စနောက်နေသေးပေမဲ့ အခြားသူတွေ ဒုက္ခမပေးအောင်၊ အနိုင်မကျင့်အောင်တော့ Hyunjin ဟာ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးသည်။
"စာမေးပွဲတွေ မရှိတော့တဲ့လေထုက ရှူရှိုက်လို့ ကောင်းလိုက်တာကွာ"
မြက်ခင်းပြင်ပေါ်မှာ ခြေဆင်းထိုင်ရင်း အပင်တွေကိုဖြတ်ပြီး တိုက်လာတဲ့ လေထုကို တဝကြီးရှူသွင်းလို့ Hyunjin က ပြောလာသည်။ စာမေးပွဲများ ပြီးဆုံးသွားခြင်းနဲ့အတူ သူတို့ရဲ့ အထက်တန်းကျောင်းသားဘဝက အပြီးတိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
"Kim"
အင်း ဆိုတဲ့ တုံ့ပြန်မှုကိုသာ ပြန်ပေးရင်း Seungmin နီဆွေးဆွေး ကောင်းကင်ကို ဆက်ကြည့်နေလိုက်သည်။
နေဝင်ချိန်တွေ။ လှပပြီးဆွေးမြေ့စရာကောင်းတဲ့ နေဝင်ချိန်က
လှပသလို နာကျင်ဖို့လည်း ကောင်းသည်။ ဒါကြောင့်ပဲ သိပ်နှစ်သက်သလောက် ခဏခဏတော့ ထိုင်မကြည့်ဖြစ်ခဲ့ပေ။
"မင်း ဘာတက္ကသိုလ်လျှောက်မှာလဲ"
"ငါက ရှေ့နေဖြစ်ချင်တာ။ ဒါကြောင့် ဥပဒေကျောင်းကို လျှောက်မှာ"
Seungmin ခပ်ပေါ့ပေါ့သာ ဖြေလိုက်သည်။ မျှော်လင့်ချက်တို့ဟာ တစ်ခါချိုးနှိမ်ခဲ့ရပြီးပြီမလို့ ဒီတစ်ခါတော့ Hyunjin ဆီက ဘယ်လို တုံ့ပြန်မှုမျိုးကိုမှ မျှော်လင့်မနေမိတော့ပါ။
"ရှေ့နေ... ရှေ့နေ"
Hyunjin က ကလေးတွေ စကားလုံးတစ်ခုကို ထပ်တလဲလဲ ရွတ်ကြသလိုမျိုး ရှေ့နေ ဆိုတဲ့စကားလုံးကို ခပ်တိုးတိုးရေရွတ်သည်။
YOU ARE READING
NEMESIS
Fanfiction"မင်းက ဘယ်တော့မှ Hwang တစ်ယောက်ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး" ခက်ထန်တဲ့စကားတို့ဟာ သူ့အပေါ် ဘာသက်ရောက်မှုမှ မရှိသည့်အတိုင်း သူဟာ မျက်နှာတစ်ချက်မပျက်။ ဝမ်းနည်းခြင်းလည်း မရှိ။ အဲဒီအစား ရှေ့ကို ခြေတစ်လှမ်းတိုးလာကာ အသက်မပါသည့် လူသေကောင်နှယ် မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လ...
